Pippi Langkous deed haar eigen zin, ze ging op weg naar nergens en beleefde zo de leukste avonturen. Als klein meisje leek mij dat geweldig leuk.
En wat blijkt nu jaren later, ik kan het ook, het gaat gewoon vanzelf. Soms is het wel leuk en heb ik het wel gepland. Maar meestal overkomt het me spontaan. Zo vertrokken we laatst naar een gehucht in het zuiden, spannend want ik zou daar wat digi-vrienden ontmoeten. Geen idee wat me boven het hoofd hing, de heenreis ging goed. Ik las de kaart en de chauffeur reed zonder problemen naar de plaats van bestemming.
Het werd een geweldige middag/avond, maar daar komt ook een einde aan, de tijd dat we vertrekken is tegen middernacht.

We zijn met z’n vieren gekomen, maar vertrekken met z’n zessen, de bedoeling is dat er onderweg twee mensen thuis gebracht worden. Dat zou in vijf kwartier gepiept kunnen zijn. Ware het niet dat we in een file kwamen bij Eindhoven, men werkt daar op onchristelijke tijden aan de weg. Het was dus stilstaan en weer een klein stukje rijden. Het duurde en duurde. Richting Amsterdam moest ik volgen, het ging een hele poos goed.

Maar dan moeten er wat mensen hun drankjes lozen en dus bij een tankstation een stop gemaakt. Mooie tijd om wat Turks brood en een appeltje te nuttigen. We gaan weer de weg op en rijden maar. Het gezelschap keuvelt lekker en ik geloof ze dat wel gezellig vonden.
Maar dan ben ik plotseling Amsterdam kwijt, de borden geven nog wel Antwerpen aan en Retie is dichterbij dan ik dacht. Dan zie ik een bordje Welkom in België, oeps dit gaat niet helemaal goed.

Gelukkig voor elk probleem is een oplossing, we nemen de eerste de beste afslag en rijden richting Arendonk. Helaas zie je er in het donker niet veel van, maar het landschap om ons heen is mooi, de huizen en straten zo anders dan in eigen land. Na een poosje rijden we Nederland weer in en kunnen we kiezen Tilburg of Eindhoven. We kiezen voor het eerste, want ik wil Eindhoven niet meer zien.
Na twee en een half uur en plm. 150 km later, kunnen de twee meerijders de auto verlaten. Ruim een half uur later zijn ook wij weer thuis, zonder omwegen het laatste stukje.
De jongste vond het allemaal heel cool, want hij is vannacht in België geweest

Als de jongentjes in hun bed liggen, stap ik er doodvermoeid ook in en vraag me af wat de meerijders zullen denken over mij. Dat mens is maf, ze hebben gelijk.
De gezinsleden hier zijn het wel gewend dat hun mama rare fratsen uithaalt, zo hebben we eens een weggetje genomen, dat heel smal was en steeds smaller werd dan de breedte van de auto. Toen we bij een tunneltje kwamen waar de auto niet door paste moesten we het hele eind terug achteruit. Nu was dat nog niet zo erg, want dat gebeurde zonder caravan.
Een andere keer met de caravan erachter namen we een afslag, die volgens de borden goed was, maar na 4 km zandpad hield de weg gewoon op. Keren met een caravan gaat wat minder makkelijk en achteruit rijden 4 km is ook geen optie.

Maar zoals jullie lezen, we komen uiteindelijk toch altijd wel weer thuis en hebben zij weer iets te vertellen en kunnen ze hun chauffeuse ongegeneerd uitlachen. De chauffeuse lacht vrolijk mee en denkt maar zo: ‘Op reis met haar is nimmer saai.’


pepe

Vrouw, (schone)moeder, leerling-creatief schrijven en nog veel meer. Wil je meer lezen? Hier schrijven wij (meiden van Mary)www.meidenvanmary.wordpress.com. Ik mag één van deze meiden zijn. Schrijven is schrappen, het schrijven schrappen is geen optie.

12 reacties

Mosje · 23 juli 2004 op 20:23

Tja, vrouwen en kaartlezen…….
Het valt me nog mee dat je dit verhaal naar de goede site hebt gestuurd!
😛

Anneroos · 23 juli 2004 op 20:37

Hahaha…heel herkenbaar!!
Leuke column!!!

Mup · 23 juli 2004 op 20:52

Leuke reisbeschrijving pepe, Mosje vergeet zelfs wat negatiefs oner A. te schrijven, dat wil wat zeggen,

Groet Mup.

Ma3anne · 23 juli 2004 op 21:48

Ik had graag voor je naar het politiebureau gegaan om te vragen of ze daar de weg naar Almere misschien gevonden hadden. Als wederdienst.

Ben ik blij dat ik niet de enige sukkel ben. 😀

gast · 23 juli 2004 op 22:08

Dat is ook een manier om te zeggen dat je geen richtingsgevoel hebt en/of kan kaartlezen.
Beetje blije column, gevuld met een portie zelfverheerlijking. Vind ik niet echt de beste kwaliteiten in een persoon.

Dees · 23 juli 2004 op 22:56

Tsja Peep,

Voor iemand die alleen maar naar Terschelling is geweest de afgelopen twee jaar, was het stiekem net zo leuk als voor die kleine rooie om nog ff Belgique aan te doen. 😉

Enne, het lag aan de borden….

Deez.

KingArthur · 23 juli 2004 op 23:18

Een zogenaamd vrouwelijke eigenschap in mij. Heb namelijk ook last van dit verschijnsel.

Ik ben in staat om in Moskou uit te komen als ik naar Parijs wil.

Had het eigenlijk nooit zo bekeken. Never a dull moment.

pepe · 24 juli 2004 op 08:02

[quote]Tja, vrouwen en kaartlezen…….[/quote]

Mosje
Toen ik op de heen weg kaart las ging het goed, dat soms de kaart niet klopt daar kan ik weer niets aan doen.
Het lekker gaan naar nergens bevalt me prima, ik kom vaak op geweldig mooie plekjes.

Anne-roos, Mup
Dank je voor je aardige reactie.

Ma3
Jij bent geen sukkel.

[quote]Beetje blije column[/quote]
Moustafa
Laat mij maar lekker blij zijn, ik zou niet kunnen en willen zijn zoals u hier overkomt.
Ieder zijn eigen ideeen over het leven, ik wens u een fijn weekend.

[quote]Enne, het lag aan de borden…[/quote]

Desaparecida
Toen we gisteren weer bij den bosch reden vroeg de rooie of we weer in belgie waren;-) Ik had Eindhoven (en ook belgie) niet in de route verwerkt.

[quote]Een zogenaamd vrouwelijke eigenschap in mij. Heb namelijk ook last van dit verschijnsel. Ik ben in staat om in Moskou uit te komen als ik naar Parijs wil.[/quote]

King Arthur
Is heel wijs, het onverwachte heeft ook altijd wel iets moois te bieden.
Ik ben blij je er nu misschien voortaan van geniet.
Je hebt je naam mee… 🙂

Louise · 24 juli 2004 op 09:36

Ach, en alle wegen zitten aan elkaar, wat kan er eigenlijk misgaan?

Leuk 😀

Ma3anne · 24 juli 2004 op 14:19

[quote]Ma3, jij bent geen sukkel.[/quote]

Ach, Pepe, je weet niet half hoe vaak ik de weg kwijt ben. Letterlijk en figuurlijk. 😀

rimram · 25 juli 2004 op 21:19

> we kiezen Tilburg of Eindhoven. We kiezen voor het eerste, want ik wil Eindhoven niet meer zien.< Inderdaad, die weg... Eindhoven is een ramp, meerdere keren gereden, en files, overdag dan...ja in donker zou ik ook niet weten wáár ik terecht zou komen en ik heb nog wel zo'n kek nightviewbrilletje aangeschaft. groetjes rim :dunno:

Kobus · 26 juli 2004 op 13:47

Ik heb geen eens een rijbewijs, dus ik verdwaal altijd heel langzaam op fiets of aan de wandel.
Is het nu ook duidelijk waarom ik geen echt streng dieet nodig heb ?
Maar ben blij dat ik niet de enige ben. Leuk geschreven hoor !

Geef een antwoord