Ik kan me er gewoon mateloos aan irriteren! Staan ze daar irritant met hun muntje op de (alweer met vieze, vette vingervlekken bedekte) toonbank te tikken, ondertussen fluitend, joehoe-roepend of gewoon brutaal hun bestelling te doen. Ik heb dan altijd meteen de neiging deze mensen over te slaan en eerst de andere keurig-op-hun-beurt-wachtende-mensen te gaan helpen. Vroeger toen ik nog op de markt bij de bloemenkraam werkte, ging ik wanneer er iemand vervelende opmerkingen maakte of iets anders onzinnigs zei, heeeeel subtiel het kopje van één van de roosjes, die ik natuurlijk één voor één geteld had, knikken. Of natuurlijk het nietje per ongeluk expres door de steel schieten.. oeps…

Maar om nou een rookworst door midden te knikken of een nietje in de hotdog te schieten… nee dat gaat te ver.. De beste oplossing is natuurlijk altijd vriendelijk blijven. Dus ik help deze mensen vriendelijk, lach lief, vraag beleefd als ze 10 cent erbij hebben en wens deze mensen tot slot een heeeeeel fijn weekend toe!

Natuurlijk kan het ook andersom. Dat je TE aardig bent voor de mensen. Mensen die hun hele levensverhaal aan je vertellen, wanneer je maar een greintje interesse toont. Dit overkwam me op mijn eerste werkdag. Een mevrouw kwam bij de kassa om te vertellen dat ze bijna omver was gereden door een vrachtwagen en daarbij haar arm had bezeerd. Ik toonde oprechte (nou ja, bijna dan) medelijden met haar en zei iets aardigs, maar toen kwam het… Arme mevrouw kon geen thuiszorg krijgen, man dood, kinderen vakantie, buren kanker, kortom dramatische toestand. Ik had natuurlijk meteen spijt van mijn aardige gedrag.

Komen we weer op de volgende vraag: Hoe kom je van dit soort klanten af? Een goede optie is de volgende klant vriendelijk (wanhopig) toe te lachen, in de hoop dat hij/zij merkt in wat voor benarde positie je terecht bent gekomen en je komt redden door een bijzonder intelligente vraag te stellen, waar je absoluut dieper op in moet gaan. Voorbeelden van deze vragen zijn: Waar liggen de panty’s?, Verkopen jullie ook paardenbiks?, Wanneer komen de sjaals en mutsen (in de zomer), Mag ik deze rollade even passen? enz. Je wenst vervolgens de verbaasde, zielige mevrouw heel veel sterkte met de rest van haar leven in de hoop dat je haar nooit meer tegenkomt. Zo ben ik dan ook wel weer.

Je pikt de vervelende klanten er zo tussen uit hoor. Dit is min of meer een waarschuwing voor iedereen die dit leest! Begin gewoon niet aan het afdingen voor een rookworst of banketstaaf, ga niet als je niet binnen een minuut geholpen kan worden, irritant rondschreeuwen dat je nou al wel een half uur staat te wachten, kom niet met spullen die niet bij ons gekocht zijn terug om te vertellen dat het lederen bandje nu al stuk is, ga niet een heel concert muntjetikken geven op de toonbank. Gewoon niet doen, mensen!

Leef je nou eens in, in…. Mij! Bedenk hoe vreselijk vervelend en frustrerend het moet zijn de hele dag dit soort dingen te moeten meemaken, dan wel aanhoren. Ik ben ook maar gewoon een meisje die hier nou eenmaal in het weekend werkt. Ik ben geen psycholoog die de zielige verhalen aanhoort of een snelwandelaar die van hot naar her kan rennen.

Toch kunnen we er met z’n allen in de pauzes vreselijk om lachen. Het zou niet de eerste keer zijn dat die belachelijke man van 79 jaar met z’n hippe blousje, elviskuif en z’n netgekochte kinderarmbandje om zijn arm, bij ons in de pauze over de tafel gaat. Ok, dat was eigenlijk niet zo grappig. Het was dan misschien ook niet het juiste voorbeeld. Toch denk ik dat het principe wel duidelijk is nu: Ik hou van m’n werk!

Deb.


7 reacties

viking · 27 oktober 2004 op 08:44

Zeg eens Deb, in welke winkel werk jij? 😀

Mup · 27 oktober 2004 op 09:01

[quote]Ik ben geen psycholoog die de zielige verhalen aanhoort [/quote]

Voor heel wat ‘ouwetjes’ is een supermatkt, of winkel vaak een sociaal uitje, en ben jij een stuk goedkoper dan een psycholoog. Die misschien ook niet zo goed luistert.

[quote]Of natuurlijk het nietje per ongeluk expres door de steel schieten.. oeps… [/quote]

O, was jij dat!

Groet Mup.

Mar · 27 oktober 2004 op 10:52

Echt H..A!

Werk op een callcenter…daarover volgt snel een column, ligt al klaar 🙂

Succes as weekend!

Mar

Bakema_NL · 27 oktober 2004 op 11:07

Hahaha, dat soort mensen zijn om je dood te lachen juist. Die ongeduldige sukkels bedoel ik, vaak zijn ze werkloos, die zijn het ergste, de hele dag niks te doen en altijd haast….geweldig.
Als ze echt onbeholpen onbeschoft zijn dan help ik ze gewoon niet, Appie Heyn zit om de hoek, ga dan maar lekker daar je boodschapjes doen, niemand verplicht je om het hier te doen…….met de bek vol tandjes staan ze dan. Of ze gaan een brief schrijven naar een hoofdkantoor, helemaal geweldig, al is het alleen al om het taaltechnische aspect van die sukkels. Krijgen ze misschien een cadeaubonnetje en zijn ze weer helemaal gelukkig. En als ze denken dat ik problemen krijg omdat er een brief over mij is geschreven hebben ze het mis, want ik lul me overal uit en bovendien heb ik na zo’n brief hun adres, dus mochten er gevolgen zijn weet ik iemand te vinden. Zo’n etter gaat echt te ver, dan kan ik ook wel eens te ver gaan, maar diegenen die het er om doen weten wel beter en kiezen toch eieren voor hun geld.
Die oudjes die hun hele levensverhaal gaan doen zijn vaak irritant ja, kom je niet vanaf. De oplossing? Als collega’s je gezien hebben en je eerst achter de rug van oma uitgelachen hebben roepen ze je over de microfoon om omdat er telefoon is…..en weg ben je.

sally · 27 oktober 2004 op 16:39

Bij mij zijn de klanten gemiddeld anderhalf uur binnen.
Kun je nagaan wat ik allemaal te horen krijg.
Ik vind het fantastisch!Het is m`n werk.
Maar ga niet in de kroeg tegen me aan staan zeiken over je psygische klachten of familieomstandigheden en vooral niet over slecht zicht.M`n portie medeleven overdag is voldoende en ik verdien er m`n geld mee.Want luisteren word zeker gewaardeerd!
Groeten Sally

Dinah · 27 oktober 2004 op 20:21

Voor mijn werk zit ik maar liefst 8 uur per dag bij de klant/zorgvrager.
Kun je nagaan wat IK allemaal hoor, maar ja klant is koning.! 🙂

Deb · 27 oktober 2004 op 21:28

Haha val ik door de mand?? 😀 Hebben jullie nog kritieken of feedback voor mij? Dit is mn eerste poging tot een column schrijven, heb er al meer klaar liggen, maar misschien hebben jullie nog tips voor een volgende keer! Alvast bedankt..
Liefs Deb

Geef een antwoord