Als Rens zijn auto parkeert ziet hij dat de politiewagen net wegrijdt. Hij is er blij om want zonder agenten praat het makkelijker met Desiree. Dat het met Johan niet goed gaat is Rens wel duidelijk, maar hoe legt hij dat aan haar uit.
Desiree steekt meteen verontwaardigd van wal, dat die agenten met hun strafbare feit beogen dat Johan een oplichter is. Rens probeert haar te kalmeren en vraagt hoe het precies zit met die bonus die Johan zou hebben gekregen. Desiree doet verslag van de cadeautjes en ook van haar gevoel dat ze de wasmachine liever had afbetaald.
Nu weet Rens helemaal zeker dat er hier iets aan de hand is en hij besluit Desiree over de lening van duizend euro te vertellen.
“Duizend euro, dat kost die wasmachine samen met de droger niet eens, het is een aanbieding die we in termijnen kunnen afbetalen. Waarom zou Johan duizend euro van jou moeten lenen. We staan de laatste tijd wel vaak rood, maar Johan zegt dat de bank daar toestemming voor geeft en sinds hij elektronisch bankiert heb ik minder zicht op de administratie.”
“Denk eens goed na, Desiree, is er de laatste tijd iets veranderd in zijn gedrag. Komt hij later thuis dan anders, is hij nerveus?”
Ze realiseert zich dat Johan de afgelopen weken nauwelijks thuis heeft gegeten. Hij heeft altijd een verhaal waarom hij later thuiskomt. File, uitgelopen vergadering, nog even bij een belangrijke klant langs. Goed beschouwd aannemelijke redenen. Ze vertelt dat hij in de weekenden ongedurig is.
Het enige dat hem lijkt te kalmeren is een spelletje op de computer. Onschuldig vermaak, zolang hij dat maar thuis doet. En dan dringt de volle waarheid tot haar door.
“Hij gokt weer. Allemachtig Rens, dat ik dat niet heb gezien, hij gokt weer.”
Wat heeft de liefde voor hem, haar blind gemaakt. Verslagen kijkt ze voor zich uit.


Ferrara

Wie sturen kan zeilt bij elke wind

6 reacties

arta · 10 december 2011 op 15:06

Je houdt ons goed in spanning, Ferrara!

embee · 10 december 2011 op 23:09

Ben benieuwd naar de volgende.

Groet embee
😮

Meralixe · 11 december 2011 op 08:02

De afleveringen mochten van mij wat langer zijn.Zo krijgen we nog meer de indruk dat we een boek aan het lezen zijn.
Ik kijk uit naar wat komt. Ben wel een beetje bang voor de geloofwaardigheid.
Volgens mijn denken is “eenmaal verslaafd – altijd verslaafd” een sterk gegeven. Liefde moet dan wel zeeeer blind maken om zelfs het eventuele wantrouwen dat er wel altijd heerst, weg te nemen.
Dit kan natuurlijk ook toegeschreven worden aan de handigheid van de gokverslaafde en dan zijn we terug goed bezig. :pint:

Marja · 11 december 2011 op 13:08

Herkenbaar en tragisch. Geweldig verwoord.

SIMBA · 12 december 2011 op 07:56

Stuur maar snel de volgende in!

Harrie · 12 december 2011 op 11:03

Doet me een beetje denken aan goeden GTST.

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder