Het probleem Israël – Palestina is eenvoudig en ingewikkeld tegelijk. Eenvoudig: het land was en is van de Palestijnen, die daar immers sinds mensenheugenis wonen. Ingewikkeld: je kunt de Israëli’s, zeker als ze er geboren zijn, niet het land uitzetten. Of ze nu willen of niet, joden en moslims, Israëli’s (waaronder ook ongelovigen en moslims) en Palestijnen (waaronder ook christenen), zullen moeten leren samen te leven, op straffe van een verschrikkelijk bloedbad. Blinde fanatici aan beide zijden zullen dat laatste misschien toejuichen, maar de gewone Israëli en Palestijn willen, net als u en ik, gewoon in alle rust leven.

Een tweestatenoplossing, al dan niet in een soort confederatie, lijkt de enige oplossing. Dat lijkt nu onmogelijk, een utopie, maar had ú gedacht dat Duitsland zo snel weer één land zou worden? En wie had durven geloven dat Korea binnenkort weer één worden als China het wil? En onze ouders en grootouders hadden nooit kunnen denken dat Europa, na twee wereldoorlogen, één zou worden…

Zonder dromen blijft alles bij het oude. Maar als mensen van goede wil zich inzetten – en die zijn er, aan beide zijden – wordt het probleem in Palestina (waarvan Israël dus een deel is) ook opgelost.

Dat het tijd kost en moeite, zeker. Maar het joodse volk zou weer het lichtend voorbeeld van de mensheid kunnen worden als het afzag van een koloniale praktijk en het land Palestina eerlijk deelt met de oorspronkelijke inwoners.

Sommige lui gooien echter liever olie op het vuur. Zo zei de Israëlisch-Nederlandse politicus Wilders onlangs in Tel Aviv, dat de Palestijnen van hem naar Jordanië mogen. Vrijwillig, dat nog net. Allemaal, dat wel. Hoe gruwelijk een dergelijk voorstel tot deportatie is wordt duidelijk als u zich voorstelt dat hij in New York of Bolivia zou zeggen: de Indianen mogen van mij naar Rusland. Vrijwillig, dat wel. Maar allemaal. Maar wát als ze niet vrijwillig gaan…?

Categorieën: Maatschappij

5 reacties

datmensinkenia · 9 december 2010 op 08:27

Ik ben als jood grootgebracht, maar ik heb er nooit in geloofd. Voor mij echter is het jood-zijn meer een nationaliteit dan een religie. Desondanks heb ik weinig of geen sympathie met dit beleid. Het stinkt naar Polen in de jaren dertig, toen alle joden het land werden uitgestuurd naar concentratiekampen, of simpelweg vermoord. Alleen het feit al dat Israel ook zulke acties wilt ondernemen doet mij bijna huilen.

History will teach us nothing.

Uitstekend, relevant stuk. :wave:

lisa-marie · 9 december 2010 op 10:40

Ik las het artikel in de krant over wilders en de””oplossing” volgens hem met grote verbazing.
Deze reactie als column vind ik dan ook erg goed.

Nimrod1979 · 9 december 2010 op 17:21

Een ontzettend ingewikkeld probleem juist, met daarin ontelbare belangen, emoties, wil en onwil vermengd. Je eerste zin: het land was en is van de Palastijnen, maakt direct duidelijk welke kant je kiest. Dat geeft niet, want het is jouw mening, maar dan lees ik het stuk al direct anders. Ik heb met verschillende mensen over dit probleem gesproken. Ook burgers uit dat land. Weet je wat ze allemaal zeggen: er is geen oplossing. Ik kreeg sterk de indruk dat de meesten van hen de hoop op een oplossing van dit conflict allang verloren hebben. Het gedrag van de omringende landen speelt daar trouwens ook een grote rol in. Zelfs al zouden de Palestijnen willen verhuizen dan schiet je er nog niets mee op. Ze zijn namelijk niet welkom. Zolang macht,geweld en religie in beide partijen een rol blijven spelen, wordt er niets opgelost. Zie dat maar eens te veranderen.

Kwiezel · 9 december 2010 op 17:42

Jan!
Het is vrij makkelijk om als buitenstaander een oplossing aan te dragen voor een probleem als dit. Als je er geen emotionele of religieuze binding mee hebt, is het eenvoudig te benaderen en erover te oordelen. Mede daarom vind ik het ook niet één van je sterkste columns.

sylvia1 · 11 december 2010 op 09:31

Je schrijft altijd vrij korte, heldere columns. Ik denk ook dat dat met dit complexe ingewikkelde onderwerp niet lukt. Er zijn zoveel tinten grijs aan deze kwestie. Dat je het onderwerp hebt gekozen vind ik op zich wel een compliment waard.

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder