Het hogedrukspuitseizoen is weer aangebroken. De eerste die er dit jaar bij mij in de buurt mee begon, een bouwvakker ‘between jobs’, besloot op een kwade dag het tegelpaadje van zijn piepkleine tuintje met harde hand aan te pakken. Het ontsierende laagje mos en vuil dat de lange winter er op had achtergelaten moest weg. Toen ik ’s morgens mijn huis verliet was hij al druk aan het spuiten en toen ik ’s middags thuiskwam weerklonk nog steeds het sonore geroffel van het apparaat. De onvermoeibare buurtgenoot was gehuld in zijn oliepak nog altijd druk aan het spuiten, nauwelijks zichtbaar in de door hem veroorzaakte rukwinden van waterdruppels. Toen de schemering al begon te vallen liet hij me druipend maar apetrots het resultaat zien van een dag noeste arbeid. “Dus hier moet het nog buurman?” vroeg ik argeloos toen ik een paar grauwe tegels in het oog kreeg maar dat was tegen het zere been. “Kijk nou es goed”. Ik snapte dat er loftuitingen verwacht werden en beaamde net op tijd dat zijn paadje er fris bijlag. Een paar dagen later bleek een andere buur aangestoken door het hogedrukvirus en die ging zijn schutting te lijf. Opnieuw ten koste van zeeën van tijd en oceanen aan gezond drinkwater werd de schutting gereinigd van wat het ook geweest moge zijn dat er niet op thuishoorde. Buurman stond erbij als een brandweerman die er dankzij moed, kracht en inzicht in geslaagd was een grote uitslaande brand te bedwingen, en passant nog een paar levens reddend.

De zomer is het heggenscharen- en motormaaierseizoen. Piepkleine heggen tussen minuscule tuintjes worden met oorverdovend geraas een kopje kleiner gemaakt. Grasveldjes worden platgewalst door zwaar materieel dat op een slagveld niet zou misstaan. Maar helaas voor de bestuurders van de ronkende voertuigen is het geen oorlog zodat de potten en borders met geraniums, fuchsia’s en rozen ontzien moeten worden. Op straffe van de krijgsraad in de persoon van moeder de vrouw. Als de herfst zijn intrede doet komen de bladblazers uit de hangars. Gehanteerd door dezelfde vastberaden handen blazen ze knetterend of loeiend bladeren van de plek waar ze lagen naar een andere. Omdat de blaadjes niet altijd de goede kant op willen kost het meestal geruime tijd voordat er enige tekening in de strijd komt. In de winter neemt de boormachine het estafettestokje over. Hele huizenblokken worden onleefbaar als iemand die al dan niet terecht meent over 2 rechterhanden te beschikken de klopboor uit zijn holster haalt om creatieve invallen op interieurgebied werkelijkheid te helpen maken.

Het is niet dat stoepjes niet meer schoon te krijgen zijn met behulp van een bezem en een emmer water. Ook niet dat de groei van heggen onbeheersbaar uit de hand zou lopen zonder een heggenschaar met snoer of benzinereservoir. En evenmin dat een hark niet meer volstaat om het afgevallen blad de baas te blijven. Ingrijpende interieuraanpassingen zijn ook mogelijk door alleen wat meubels heen en weer te schuiven. Maar daar gaat het helemaal niet om. Waar het om gaat is de vraag wie die hogedrukspuiten, de gemotoriseerde heggenscharen, de bladblazers en de boormachines bedienen! Mannen! Mannen die niet anders zijn dan de stoere helden die door de eeuwen heen hun mannelijkheid konden bewijzen op heel andere slagvelden met heel andere wapens! Mannen in vredestijd hebben een probleem. Afgezien van een enkele vredesoperatie moeten ze afblijven van hun tanks en hun geweren. Er blijft niets anders over dan oorlogje spelen. Met speelgoedwapens voor grote jongens die net zoveel herrie maken als echte. Hogedrukspuiten, boormachines, motormaaiers, bladblazers.


23 reacties

WritersBlocq · 8 april 2005 op 11:18

Kaaaaaramba, wat een wereldcolumn Maurits! Zo lees ik ze héél graag. Groetje, Pauline.

Mosje · 8 april 2005 op 11:33

[quote]Het ontsierende laagje mos…… [/quote]Jij hebt toch niets tegen mosjes Mauritz?

champagne · 8 april 2005 op 11:37

Met deze column heb je me de ogen geopend. Nooit meer zal ik op dezelfde manier naar de ‘helden’uit mijn straat kijken 😀
Erg leuke column!

P.s. Ik speel altijd zelf oorlogje, bij gebrek aan een heuse held. Maar ik ben vast blijven hangen in WO II ergens omdat ik nog steeds hark, bezem en snoeischaar gebruik 😕

Ma3anne · 8 april 2005 op 12:47

Allemaal penisverlengstukken. Zo zag ik het althans.
Maar de vergelijking met oorlogje spelen vind ik ook wel wat hebben. 😀

Leuk geschreven weer, Maurits 😉

Mosje · 8 april 2005 op 12:50

[quote]Allemaal penisverlengstukken[/quote]Is jouw bezem dat ook Ma3? En dat fluitje waar je op speelt?

Louise · 8 april 2005 op 13:01

Je hebt het getroffen, Maurits. Met al die heldhaftige buurmannen met zwaar geschut in de buurt.
Als jij eens flink uit de band wil springen rondom huize, dan kun hoef je alleen maar even rond te shoppen bij de buren.
Ideaal toch? 😀

(penisverlengstukken, ma3?)

Maurits · 8 april 2005 op 13:16

[quote]Allemaal penisverlengstukken. Zo zag ik het althans. [/quote]
Misschien komt het wel op hetzelfde neer, Ma3anne. Waarom gaan mannen oorlogvoeren? Of bladblazen? En zo. Misschien zegt het iets over tekort schietende zwaarte van het eigen materieel.

[quote]Jij hebt toch niets tegen mosjes Mauritz?[/quote]
Ik niet, Mozzzje, mijn buurman.
[quote]Je hebt het getroffen, Maurits. Met al die heldhaftige buurmannen met zwaar geschut in de buurt.[/quote]
Mijn eigen geschut is zwaar genoeg, Louise 😉

Ma3anne · 8 april 2005 op 13:24

@Mosje: Wat moet ik met een penisverlengstuk?
Maar je zit in de richting. Waar de penis ’tekort schiet’ zijn er altijd nog de bezemsteel en de fluit om te bespelen en grote hoogtes te bereiken.

Ik wilde op de meeting een fluitact doen op het open podium. Kom jij ook?

melady · 8 april 2005 op 13:42

Met mijn halve hectare tuin ben ik genoodzaakt sommige penisverlengende speelgoedwapens te gebruiken.
Niemand heeft er last van, alleen de bosbewoners: kabouters, trollen, nimfen, heksen etc, maar die klagen niet.
Ze komen vaak een handje meehelpen.

Een column van zwaar kalliber, super!

Melady 🙂

Louise · 8 april 2005 op 15:29

[quote]Mijn eigen geschut is zwaar genoeg, Louise[/quote]
En dat leen je ook wel eens uit? Aan de buren 😉

Li · 8 april 2005 op 15:41

[quote]Met mijn halve hectare tuin ben ik genoodzaakt sommige penisverlengende speelgoedwapens te gebruiken.[/quote]

Ik doe het met de hand. Ben ik blij dat ik groene vingers heb 😛

Ik vind deze column een Schot In De Roos Maurits

Maurits · 8 april 2005 op 16:21

[quote]En dat leen je ook wel eens uit? Aan de buren [/quote]
Mochten ze willen! Sommige dingen leen je niet uit 😉

pepe · 8 april 2005 op 18:53

Leuke column

Hier doe we nog veel gewoon met ouderwets handgereedschap, als hark en snoeischaar. Mosjes spaar ik in een koekepan. Veel onkruid is ook te mooi om weg te halen.

KingArthur · 8 april 2005 op 21:09

Shit, that reminds me. Deze hark moet ook nog beginnen aan het zomerklaar maken van mijn plaatsje. 😀

sally · 8 april 2005 op 22:30

Geen groter genot dan mijn gespierde tuinman met z`n “verlengstukken” bezig te zien in de tuin…

leuke column…
liefs
Sally

Wright · 8 april 2005 op 23:40

Ik doe de ramen altijd met de hogedrukspuit, bevalt prima!
Deze methode is echter alléén aan te raden voor de buitenboel, binnen werkt het niet echt tijdbesparend. [size=xx-small]
(Wat zegt dit nu over mij?)[/size] 😮

Erg goede column weer!

😀

Maurits · 9 april 2005 op 04:07

[quote]Geen groter genot dan mijn gespierde tuinman met z`n “verlengstukken” bezig te zien in de tuin…[/quote]
Het is weer eens oneerlijk verdeeld. Om hun mannelijkheid te bewijzen voelen veel mannen zich gedwongen tot al dat geklungel met verlengstukken maar wat doen vrouwen eigenlijk om hun vrouwelijkheid te bewijzen?

Ma3anne · 9 april 2005 op 09:36

Aangezien veel mannen hun eigen ego toch het belangrijkste vinden, zou je als vrouw van alles kunnen doen om het mannelijk ego op te krikken als je wilt scoren: kindvrouwtje spelen, klunzig en dom doen. Daar groeit een mannenego van namelijk. Kunnen ze lekker de stoere vent uithangen.

Steek vooral je intelligentie WEL onder stoelen of banken en wees niet te bijdehand. Daar kan hun ego een flinke deuk van oplopen en dan beginnen ze je een bitch te noemen.

Gewoon jezelf zijn is vooral een optie om kameraadschappen te sluiten. Persoonlijk vind ik dat de prettigste manier om met mannen om te gaan. Ik ben geen kei in flirten en spelletjes. Veel te ingewikkeld allemaal. Mijn vrouwelijkheid bewijzen… amme nooit niet. Ben ik denk ik toch te veel metro-vrouw voor.

Louise · 9 april 2005 op 10:02

[quote]maar wat doen vrouwen eigenlijk om hun vrouwelijkheid te bewijzen?[/quote]
Niets? Volgens mij is dat [i]willen bewijzen[/i] namelijk iets typisch mannelijks 😀

Maurits · 9 april 2005 op 12:31

[quote]Mijn vrouwelijkheid bewijzen… amme nooit niet. Ben ik denk ik toch te veel metro-vrouw voor.[/quote]

[quote]Volgens mij is dat willen bewijzen namelijk iets typisch mannelijks[/quote]

Het soort mannelijkheid dat bewezen moet worden is eigenlijk niets voor echte mannen. Ze weten gewoon dat ze het zijn dus ze hoeven zich niet uit te sloven. Metromannen dus.

Louise · 9 april 2005 op 13:44

[quote]Het soort mannelijkheid dat bewezen moet worden is eigenlijk niets voor echte mannen. Ze weten gewoon dat ze het zijn dus ze hoeven zich niet uit te sloven.[/quote]
Preciezzz, zo vreselijk waar.
Zeg eens eerlijk, Maurits, ben jij in het echt een vrouw? 😉

Ma3anne · 9 april 2005 op 13:51

Even wat veranderen:
[quote]Het soort vrouwelijkheid dat bewezen moet worden is eigenlijk niets voor echte vrouwen. Ze weten gewoon dat ze het zijn dus ze hoeven zich niet uit te sloven. Metrovrouwen dus.[/quote]

Ik geloof dat we elkaar nog nooit zo dicht zijn genaderd in een opvatting, Maurits. 😀

Maurits · 9 april 2005 op 20:23

[quote]Zeg eens eerlijk, Maurits, ben jij in het echt een vrouw?[/quote]
In het echt ben ik een man. Eentje die geen penisverlengers nodig heeft maar wel het vrouwelijke in zich koestert. En dat vrouwelijke is dan helemaal lesbisch;-)
[quote]Ik geloof dat we elkaar nog nooit zo dicht zijn genaderd in een opvatting, Maurits.[/quote]
‘T is gewoon eng Ma3anne.

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder