De kogel is door de kerk. Ik had het zien aankomen en ik kon het niet meer tegenhouden.
Na vele ruzies, die voor hem doorslaggevend waren, is het er toch van gekomen. Ik ben aan de kant gezet. Een collega van hem is de schuldige. Die heeft haar aan hem voorgesteld. Ze kan absoluut niet aan mij tippen. Daar komt hij nu pas achter, maar nu is het te laat. Ze heet overigens Eva. Ik noem haar Eva de Navigatieslet, want een slet ben je wel als je duizenden mannelijke automobilisten weet te verleiden tot het kopen van een naar het schijnt handige Tom Tom. Dit nieuwe speeltje, voor volwassen mannen, vervangt niet alleen de geweldige kaartlezende vrouw maar zou ook de ruzies over de juiste en kortste route voorkomen. We zijn weer een illusie rijker.

Voor Eva ging het als volgt: Hij reed en ik las kaart, althans dat was de afspraak. Mannen kunnen nu eenmaal niet twee dingen tegelijk. Daar kunnen ze niks aan doen, dat is de schuld van het mannelijke brein. Meestal dirigeerde ik hem in de juiste richting, maar soms dan ging het wel eens mis. Dan was hij het er niet mee eens en reed uitermate vertrouwend op zijn eigen kennis de verkeerde kant op. Ik moest hem dan weer op het rechte pad brengen, maar dan ontstond er vaak paniek. Die paniek ontaardde al spoedig in een hoogoplopende ruzie, ondanks dat we ons nog zo hadden voorgenomen dat we er dit keer om zouden lachen. Eenmaal een veilig plekje langs de kant gevonden, bedaarden de gemoederen en gaven we elkaar een sorry-kus.

Nu gaat het als volgt: Voor we vertrekken is hij uren bezig met het instellen van de adresgegevens. Eva berekent de route, maar zelfs met haar is hij het niet eens, want ze leidt ons dwars door de stad. Daarnaast moeten we snel gaan rijden, want Eva’s batterij is bijna leeg en ze laadt zich alleen op tijdens het rijden. We zitten in Leiden waar ik over een uur examens heb. De spanning is dus bij mij al te snijden. Eenmaal in de auto duurt het 15 (oké ik overdrijf weer eens, het is maar 13) minuten voordat het ding eindelijk geïnstalleerd is. Volgens Eva arriveer ik over 10 minuten bij het examenlokaal. Maar ik vertouw haar voor geen meter en wil veel vroeger vertrekken. Hij vindt dat onzin, want hij is gek op Eva. Eva zeurt niet, Eva scheldt hem niet uit, Eva maakt geen ruzie en Eva zegt alleen het hoognodige.

Nu moet Eva eerst contact maken met ‘boven’ voordat ze haar bek open doet, dus beginnen we maar al met rijden. Waarheen? Hij heeft geen flauw idee. Eva heeft er duidelijk geen zin in en ik moet haar weer eens resetten. Alsof dat helpt. Het liefst smijt ik haar het raam uit. Van het resetten word ik vervolgens weer wagenziek, want mijn brein moet de weg kunnen volgen. Eva veroorzaakt een ruzie en drijft zo een wig tussen ons in. Hij is boos, omdat ik Eva een waardeloze snol vind. Het ergste vind ik nog dat hij haar altijd de hand boven het hoofd houdt. Ze kan niks fout doen in zijn ogen. Als ik de gewone papieren kaart van Nederland erbij pak, is het hek van de dam. Ik heb geen vertrouwen in hem en Eva. Vind je het gek? Gelukkig roept Eva net op tijd ‘linksaf’. Iets wat volgens de borden niet klopt, want ze loopt nu een beetje achter met haar info.

De volgende aanwijzing is weer een hele duidelijke, want Eva schreeuwt kordaat ‘keer om’.
Tja, dat gaat niet overal zo makkelijk, maar Eva weet dan ook niet dat je vast staat in een file en van het begrip éénrichtingstraat heeft ze nog nooit gehoord. Nadat we zijn omgekeerd, roept ze ‘neem verderop de afslag links’. En ja, wat is verderop? Weer reden tot een echtelijke ruzie. Niet alleen de kloof tussen ons wordt steeds groter ook de afstand tot het examenlokaal. We belanden nog verder van het eindpunt van onze 10 minuten durende route. Na een half uur zitten we eindelijk goed doordat ik de weg herken van vorige examens. Mijn interne geheugen werkt gelukkig beter dan dat van Eva, maar ja ik heb geen touch-screen, lampje, chipjes en mijn stem klinkt nu niet meer zo aangenaam als die van Eva.

Hij kijkt me aan met zo’n blik van ‘zie je nou wel dat we goed zitten.’ En wanneer ik van boosheid Eva wil uitzetten, roept ze rechts afslaan. We kijken elkaar verbaasd aan, want er is in de verste verte aan mijn rechterkant geen afslag te bekennen behalve een rij met grote dikke bomen. Eva is een complot van mannen om de wereld te overheersen. Eva wil me dood hebben! En eenmaal in de hemel aangekomen roept ze zeker ‘bestemming bereikt’. De trut. Hij kan kiezen: ik eruit of zij eruit?

En daar sta ik dan langs de kant van de weg. Aan de kant gezet door EVA; Een Verleidelijk Asfaltwijf. Gelukkig ben ik zelf ook nog wel een beetje verleidelijk, want er stoppen 5 auto’s met niet verkeerd uitziende mannen. Helaas prijkt er op hun dashbord ook een Tom Tom. Er zit niets anders op dan te lopen naar het dichtstbijzijnde informatiebord en de pijl te zoeken met de woorden ‘U bevindt zich hier’. Ik hoop voor alle vrouwen dat er geen man komt die bedenkt dat ook deze borden vervangen moeten worden door weer een of ander technisch vernuft, want dan schop ik hem persoonlijk naar MARS, neem zijn navigatiesysteem af, zodat hij nooit meer de weg terug weet te vinden.


19 reacties

Avatar

Kees Schilder · 23 januari 2006 op 08:45

[quote]want dan schop ik hem persoonlijk naar MARS, neem zijn navigatiesysteem af, zodat hij nooit meer de weg terug weet te vinden. [/quote]

Dat is een behoorlijk eind weg vanaf Mercurius gerekend 😀
Blij dat er weer een instuurt.Hij is weer klasse

Avatar

wendy77 · 23 januari 2006 op 08:52

Heel leuk/vermakelijk verhaal.
Doet het goed zo op de vroege morgen 😀

Avatar

Mosje · 23 januari 2006 op 10:06

Lijkt me wel een lekker ding, die Eva. Waar zei je nou dat ik haar kan vinden?
😛

Overigens, beste Mercurius, mannen kunnen best twee dingen tegelijk. Wat dacht je van autorijden en naar Eva luisteren?
😛

Avatar

Eddy Kielema · 23 januari 2006 op 10:34

Haha, leuk! Doet me denken aan die commercial van Planet: sla hier rechtsaf en vervolgens verdwijnt de vrouw in de bosjes!

Avatar

Houdoe · 23 januari 2006 op 10:40

Ahum, hier wil ik even reageren: ik ben de betreffende collega die Eva heeft geïntroduceerd bij de eega van Mercurius (Overigens niet voordat ik Eva’s tweelingzus aan de haak had geslagen).

Het is vreemd hoe vrouwen reageren als ze ons, mannen, niet meer de verkeerde kant kunnen opsturen. De reactie van mijn vrouw was vergelijkbaar toen ik voor het eerst met Eva thuis kwam. Elke keer als samen met Eva boodschappen ging doen bij de buurtsuper, kreeg ik als reactie: “Neem je je sletje nu alweer mee?”. Het is toch heel normaal dat je dat doet? Stel je voor dat je verdwaalt, of er is een wegomleiding, dan loop je anders wel kans dat je diepvrieserwten zijn ontdooit tegen de tijd dat je weer thuis komt. Om maar te zwijgen over die twee krijsende kinderen achterin, die je mee hebt moeten nemen omdat je vrouw zo nodig ongestoord naar Oprah wil kijken.

Het probleem is echter opgelost nu mijn vrouw Bram heeft ontdekt. Bram met zijn diepbronstige stem is voor haar onweerstaanbaar, en omdat hij man is navigeert hij ook nog beter dan Eva. Misschien is dat een idee voor jou, Mercurius? Je man wil je vast wel aan hem voorstellen.

Avatar

Mup · 23 januari 2006 op 13:26

Ik heb je inzendingen en reacties gemist, Mercurius, en terecht als ik dit zo weer lees! Ik ben een navigator van niks, maar kom wel nog eens ergens op die manier:-)

Groet Mup.

Avatar

Outsider · 23 januari 2006 op 16:50

Een hele tijd niks van haar gehoord maar hier is de comeback van Mercurius. Wederom een leuke en amusante column.

Avatar

sally · 23 januari 2006 op 17:21

Héééééeééérlijk! In één woord!
Voordat we de navigatie hadden reed mijn man zonder ook maar enig hulpmiddel altijd rechtstreeks naar de plaats van bestemming.
Totdat…:zie jouw column!

More,more,more Mercurius.

liefs
Sally

Avatar

WritersBlocq · 23 januari 2006 op 17:45

[quote]Ik hoop voor alle vrouwen dat er geen man komt die bedenkt dat ook deze borden vervangen moeten worden door weer een of ander technisch vernuft, want dan schop ik hem persoonlijk naar MARS, neem zijn navigatiesysteem af, zodat hij nooit meer de weg terug weet te vinden. [/quote]
Ja daar gaat ziek Paulientje zich weer een stukje beter door voelen!
Een echte Merc, tanfastisch. Ik hoop dat we het niet weer maanden zonder jou moeten doen, dat ga ik niet redden hoor 😉 liefs Pauline.

Avatar

Li · 23 januari 2006 op 19:30

Wat een heerlijke column met een geweldige titel!
Bij de eerste alinea dacht ik: het zal toch niet…
Meteen op het verkeerde been gezet dus.

Een gewaarschuwde vrouw telt voor tien. Als EVA bij ons aanklopt dan stop ik meteen een appel in haar muil!

Li

Avatar

Mercurius · 23 januari 2006 op 19:36

Hoi allemaal,

Ja het wordt bijna cliché als ik zeg dat ik het leuk vind om te horen dat jullie mijn schrijfsel gemist hebben. Helaas zit ik nog steeds in de lappenmand en heb ik problemen met mijn ogen, waardoor ik niet lang kan lezen. Vandaar dat ik al zeker een jaar geen columns meer lees. Het is zelfs zo erg dat ik niet eens meer wist hoe je een column moest insturen of een reactie moest plaatsen. Ik beloof beterschap!

Jezus mup zit jij in Curacao?
Daar heeft mijn man me helemaal niks van verteld!
Hoe heet Eva daar eigenlijk?

Bedankt voor jullie reacties! En ex-collega van mijn man: Heb Eva meteen door Bram vervangen, maar die is al net zo erg.

ciao Mercurius

Avatar

pepe · 23 januari 2006 op 21:16

[quote]Aan de kant gezet door EVA; Een Verleidelijk Asfaltwijf.[/quote]

Heerlijk dat je weer wat hebt geschreven.
En weer een geweldig leuke column, en ik neem MUP wel mee in de auto, dan kom ik nog eens ergens ;-). (MUP=mup’s umleiding planner)

Avatar

Dees · 23 januari 2006 op 21:36

Leuk je weer te lezen en een heerlijk stuk leesvoer. Hopelijk ben je snel uit de mand.

Avatar

KawaSutra · 23 januari 2006 op 21:41

Haha, leuk Mercurius. Jouw kans komt ook nog wel en dan kan hij naar de Maan lopen. 😀

Avatar

Outsider · 23 januari 2006 op 22:47

[quote]Helaas zit ik nog steeds in de lappenmand en heb ik problemen met mijn ogen, waardoor ik niet lang kan lezen. [/quote]

Ach, dat spijt me nou, Mercurius. Veel sterkte ermee.

Avatar

Mup · 23 januari 2006 op 23:35

Typisch mannenwerk he, Mercurius, maar misschien helpt het als ik zeg dat ik er pas een 8-tal maanden vertoef? 🙂 Wel met veel plezier, overigens, en de TomTom wordt hier onder dezelfde naam verkocht, Amerikaanse versie, wordt minder sexy gevonden, dus ik zit hier goed:-)

Groet Mup.

Avatar

melady · 24 januari 2006 op 00:06

Leuk om weer iets van je te lezen Mercurius.
Ondanks dat ik meerdere columns heb gelezen over het fenomeen navigatie-Eva-Bram-Tom-Tom- systemen, is deze column lekker verteerbaar.

[quote]beste Mercurius, mannen kunnen best twee dingen tegelijk. Wat dacht je van autorijden en naar Eva luisteren?[/quote]

Mosje: mannen kunnen daarnaast ook nog handsfree bellen. Zo dom zijn mannen niet.
Toch?

Avatar

DirkJan2 · 24 januari 2006 op 18:50

En ik citeer Youp van ‘t Hek, :

Op de Periferique
Moeder:”Hoe heette dat plaatsje ook al weer?”
Vader:”LYON!!!!!!!!!!”

Avatar

Trukie · 24 januari 2006 op 22:56

Hi Mercurius, aangenaam kennismaken.
Ik kan me niet voorstellen dat Eva net zo boeiend kan schrijven als jij kan.

Geef een reactie