Fred

Zon, zee, strand en personeel

Ze noemden hem Boy, maar zo heette hij vast niet. Maar het was wel Boy voor en na. Boy, kun je mijn sleutels geven, Boy twee bier, Boy bel even een taxi. Boy, Boy, Boy.
En Boy deed het allemaal. Gestoken in een zwartrood lakeienpak deed hij wat hem werd gevraagd. Het rode colbert vol met grote zwarte knopen en op zijn schouders zaten prachtig gekrulde gouden epauletten die nergens toe dienden. Ja, alleen voor de mooiigheid misschien.

Door Fred, geleden

Open brief aan de minister van justitie

Zijne excellentie/beste Piet Hein,

Nu de discussie over de doodstraf door het wetenschappelijk bureau van de Volkspartij voor Vrijheid en Democratie wederom is aangeslingerd, meen ik dat het kabinet niet achter kan blijven. Waarschijnlijk is het ook de wens van het volk dat zware misdadigers om het leven worden gebracht. Uiteraard op de welbekende Nederlandse humane wijze. En de wens van de natie is natuurlijk heilig. Dat weet u en ik. Toch meen ik vooraf enkele tips te willen geven ter ondersteuning van het aanstaande wetsvoorstel.

Door Fred, geleden

Een eigen kantoor

[i]Een co-column geschreven door Mien en Fred[/i]

Brillen optakelen, broeken afstropen, blazen ledigen, nadruppelen, afslaan, droogkuisen, handjes wassen, we hebben het er maar druk mee. Dat er dan nog mensen boekjes kunnen lezen … staand (?) … vind ik knap. Ik kom niet verder dan verjaardagkalender spotten of tegeltjes turen. Steevast heb ik daarna een dweil nodig. Onze pleeborstel is daarom ook multifunctioneel. Je weet wel zo’n ijzeren standaard met reserverol, stoffer en veger en wegwerpdweil.

Door Fred, geleden

Opvoeden

We spraken over kinderen krijgen. Wie dat wel mag en wie niet. Het was naar aanleiding van een reportage op televisie die ging over verstandelijk gehandicapte mensen die een kind hadden of wilden. En dat ging niet altijd even goed. Soms helemaal fout zelfs. Je kunt er voor zijn of tegen. Wij waren tegen maar eigenlijk ook weer niet. Lastige discussie. Waar trek je de grens. Bij een bepaald IQ?

Door Fred, geleden

Symptoombestrijding

Neem maar een paracetamol, zei de dokter. Al dagen lang heb ik last van hoofdpijn en ging maar eens bij mijn huisarts langs. Pilletje, rust en even niet werken. Prima, dat was niet tegen dovemansoren gezegd. Waarschijnlijk teveel stress in het leven en daar kun je hoofdpijn van krijgen. Maar over ging het niet. Ik neem toevlucht tot zwaardere middelen, uiteraard in overleg met de heelmeester. Uiteindelijk zit ik aan een dagelijkse portie morfine. En laten we wel wezen: het helpt. Praktisch geen hoofdpijn. Niet veel later – maandje ongeveer – overlijd ik aan een hersentumor die niet meer te opereren is.

Door Fred, geleden