Het lot van de solist

Een paar jaar geleden las ik over een man die vijf jaar dood in een stoel voor de televisie zat. De gids lag opengevouwen op zijn schoot en gaf precies de dag aan waarop hij het tijdige met het eeuwige verruilde. Een klein verlicht kerstboompje met een tijdschakelaar hield de schijn op dat er tussen acht en twaalf uur ’s avonds iemand leefde in het huis. Zijn WAO zorgde ervoor dat zijn vaste lasten automatisch af konden worden geschreven. Hij werd verder door niemand gemist.

Ups en downs in Downtown Manhattan

Ik ben blut. Ik heb een eet-, drank en drugsprobleem en ik ben een emotioneel wrak. Verder gaat het eigenlijk wel goed met me. Ik woon in New York op het moment. Anderhalve maand geleden ben ik hier op de bonnefooi naartoe gevlogen. Ik was verliefd op Manuel, een acteur die als fotograaf aan de weg aan het timmeren is. Drie dagen nadat ik aankwam, was de liefdesrelatie over. De liefde duurde drie maanden en twee dagen. We besloten vrienden te blijven.

Lieve Mona

Gisteravond had ik een kerstborrel van de zaak. Omdat ik forens ben, blijf ik na zo’n borrel meestal bij een vriendin slapen. Gisteren niet. De borrel was al om 23 uur afgelopen en de laatste trein haalde ik met gemak. Enigszins aangeschoten en suffig van mijn dutje in de trein, fietste ik van het station naar huis. Het was half twee toen ik thuis aankwam. De kachel stond hoog en alle lampen brandden. Ik hing mijn jas op en wilde net naar boven lopen toen mijn man me tegemoet liep, naakt. Hij had me niet thuis verwacht. ‘Hoezo? Heb je bezoek?’ Hij knikte. ‘Goed, ik slaap wel op de bank.’

Glamoureus in een rijtjeshuis

Koper heet de duur van ons samenzijn. Althans, als we meteen waren getrouwd. Maar trouwen is voor keurige burgers en zo willen we niet door het leven. We zijn jong en onstuimig, stoer, wild en glamoureus. Trouwen, pff. En dan eindigen in een rijtjeshuis met twee kinderen en een hond? Nee hoor, dat is absoluut niet onze levensweg.

Kopiëren is slecht!

Al bellend liep ik gisteren door de videotheek op zoek naar een spannende actie-thriller. De vriendin die ik aan de telefoon had, zei me honderden films op haar harde schijf te hebben. Ze wilde er best wat voor me branden. Veel te hard zei ik dat ik voor nu een film huurde, maar zeker benieuwd ben naar haar kopietjes. Met het schaamrood op mijn kaken, liep ik de videotheek uit.

Mijn Parijse Braziliaan

Met zijn lippen en zijn tong vormt hij in een razend tempo onverstaanbare woorden. Gebiologeerd door dit schouwspel, maar bovenal door zijn reusachtige lippen, kijk ik dromerig hoe mijn Parijse Braziliaan een telefoongesprek voert. Af en toe vang ik een woord op dat ik ken of denk te herkennen. Hij spreekt Portugees en ik spreek een paar woorden Spaans. We kennen elkaar nu een nacht en hoogstwaarschijnlijk blijft het daarbij.

Stel dat je het lekker vindt

Verlangend naar vrijheid besloot ik op mijn 17e de zomer door te brengen als vakantiekracht op een camping aan zee. Daar ontmoette ik Valentijn. Hij was 18 en mocht in de kantine achter de bar. Ik werd veroordeeld tot de snackbar. We sliepen in vakantiehuisjes. Valentijn was stoer. Hij was welbespraakt, rolde zijn joints behendig met de vloei binnenstebuiten.

Een neger in mijn bed

Stel je staat met een groep vrienden in de gang en je komt erachter dat je vriend in de slaapkamer ligt met een neger. Wat doe je? Ja, iedereen snel de woonkamer inloodsen natuurlijk. Gefeest moet er worden.