Kom binnen. Ik ben zo blij dat je weer terug bent. Ik heb je gemist. Dit huis heeft je gemist, het was niet meer dezelfde zonder jou. Gedurende de afgelopen maanden leek het soms uit zijn voegen te barsten. Om eerlijk te zijn vraag ik me af of dat zal veranderen nu je weer binnen deze muren, nu je weer thuis bent. Ik kan het je in ieder geval niet beloven maar dat moet je je gerealiseerd hebben toen je besloot om weer naar dit huis terug te komen.
“Voor mij geen vrouwen meer. Ik ben op ze uitgekeken geloof ik. Van mij hoeft het allemaal niet meer zo.” Stilte. Ik vraag hem hoe lang het nu geleden is. “Vier jaar” zegt ‘ie.
In een of ander tijdschrift las ik een enthousiaste recensie van het nieuwe album van Leonard Cohen, ‘Dear Heather’. Het nummer ‘Go no more a-roving’ trok mijn onmiddellijke aandacht en niet alleen omdat het tevens het openingsnummer van het album is.
Het duurt soms even maar de meeste vragen worden vroeger of later beantwoord. Ook worden er bij nieuwe ontdekkingen soms verbanden ontdekt met de dingen die we al wisten. En het zou niet voor het eerst zijn dat dergelijke nieuwe ontdekkingen met daarna bewezen andere verbanden, een beetje weldenkend mens in wezen niet eens verbazen.
De man van weinig woorden maar van veel verhalen flikt het weer! Een uitspraak die wat mij betreft in menig huisartsenspreekkamer duidelijk leesbaar aangetroffen mag worden, hardgemaakt op een tegeltje zwevend aan de muur, los van de grond gevleugeld middels een haakje.
