Oké, ik geef het toe. Ik lijk meer op mijn moeder dan op mijn oma. Mijn oma was de schoonheidskoningin. Niet alleen op het gebied van ijdelheid, ook qua soppen. Haar bijnaam was ‘de witte tornado’. In mijn jeugd kwam mijn oma elke vrijdag bij ons thuis omdat ze haar Lees verder
Ons dorpje lag als een kleine nederzetting aan de voet van een heuvel in de vallei die deel uitmaakt van de Jura, tussen Genève en Annecy in. Péron had alleen een bakker en een kerk. Annecy was twee uur rijden en voor een boekenwurm en muziekfanaat was de bibliotheek in Lees verder
Al lange tijd leef ik samen met twee sterke persoonlijkheden. In principe zijn ze best zachtaardig en goedgemutst maar regelmatig zou ik ze wel achter het behang willen plakken. Waar ik vooral horendol van word zijn de eeuwige discussies over wat wél of wat niet en vooral het luisteren naar Lees verder
Voor haar gevoel heeft ze altijd gewacht. Hij zal ooit haar hand hebben vastgehouden toen ze klein was. Op de foto waar ze met haar broer naast hem staat heeft hij losjes een arm om hun smalle schouders gelegd. Voor de foto. Op een 8 mm filmpje ziet ze hem Lees verder
Ze gleed bijna uit over het laminaat in de gang, haar voeten zaten gevangen in roze nepbonten voetjes aan haar huispak uit een stuk. Haar hart bonsde toen ze de deur opendeed. Toen de bel ging had ze haar pak nog eens extra hoog gesloten en de oren aan de Lees verder
