Vesta (godin van het huiselijke welzijn)

Dit gaat over een huis, waar bij binnenkomst gelijk een warme deken over je heen valt (en als je niet uitkijkt een hoop rommel ook). Het is een warmte waar geen Celsius aan te pas komt.
Het bestaat al zo een 15 jaar denk ik, en het veranderd vaak van gedaante, maar het staat als een huis dat die rommelige maar al zo gezellige sfeer blijft bestaan.

On-vrij gezellig

Ik heb hem gevonden, nee niet mijn twintig jaar oude teddy beer, maar ik denk m’n liefde.
Duizenden, honderden nee, miljarden mensen zijn me voor gegaan, maar ik had me nooit kunnen voorstellen dat ik bij die zwijmelende, liefdeszieke mensen zou gaan horen.

Een kijkje in de toekomst

Mick en Art zijn mijn twee broertjes, waarvan Mick de oudste is. Mar is hier kind aan huis. Miertje heeft me zowat opgevoed en is eigenlijk een soort zus voor mij en heeft samen met haar man Ronnie een zoontje van 2 jaar. Mup kennen jullie in middels al.

Grote …

‘Doe maar een grote.’
Nu ben ik niet echt gesteld op groot, alleen wel als het om een kop koffie gaat. Gelukkig weten ze dat bij de stationsrestauratie ook. Ik zou toch wel schrikken, als datgene wat jullie lezers in eerste instantie dachten, ineens op de toonbank wordt gelegd.

Ik kom uit de kast!

Of.. naja ik kruip er liever in s’nachts, en kom er pas uit tot iedereen wakker is.

Vanochtend werd ik wéér wakker met een hoogdravende blaas. Zo langzamerhand vraag ik me af of dit niet tegen paranoïde aan begint te komen. Niet om ’t feit dat ik met een overvolle blaas wakker wordt maar om het feit dat ik die nacht ervoor gewoon niet naar de wc durfde. Ik hoor jullie denken “aah, denk je dat het grote billenmonster in de pot zit, klaar om zich te vergrijpen aan jou billen, zodra het daglicht verduisterd?”

Poëzie, wat een onzin!

Het kan zijn dat ik er te jong voor ben, te oppervlakkig, of misschien wil ik het helemaal niet snappen. Maar poëzie, wat is het eigenlijk?
Een gedicht maar dan met de meest raar geformuleerde zinnen en het liefst niet rijmend. Owhja er zit ook heel veel gevoel in, tenminste, volgens mij willen ze dat uitdrukken… toch??

Een zonnige winter ochtend

Dit is een stukje wat ik heb geschreven in de tijd dat ik nog met de trein reisde en dus veel (schrijf)tijd kon vol maken. persoonlijk vindt ik dit een van mijn leukste stukken maar ik zou graag willen horen wat andere er van vinden en wat voor fouten ik bijvoorbeeld maak.