Help de padden overleven

Het regent en mijn mobiel krijst. Twee depressieve zaken in mijn leven in één keer.
Hoe krijg ik het toch elke keer weer voor elkaar.
‘Met mij!’
‘Ben je op kantoor?’
‘Wie vraagt dat?’
‘Lul niet Kees. Ik wil dat je me een dienst bewijst.’
‘Geen probleem Jansen. Kom naar mijn kantoor.’
‘Nee, dat lukt niet. Wat ik nodig heb is….’

Testresultaten

Prof.dr.Jansen, wethouder en fractielijer komt mijn huis binnen. Of ik zin heb om mee te gaan naar het ziekenhuis. Hij moet de testresultaten van zijn vrouw daar ophalen.
‘Ik wist niet dat je vrouw ziek was,’ zeg ik niet echt geïnteresseerd.

Voetballerina’s

Soms moet je wel eens nodig. Soms onverwachts en op een plaats waar wildplassen niet aan de orde is. Een drukke winkelstraat op zaterdagmiddag leent zich daar wat minder voor.
Dus schiet ik een viswinkel in en vraag of ik van het toilet gebruik mag maken.

Het helpt. Zoals altijd.

De bel gaat. Er staat een man voor deur met een pet op. En een jasje waarop “Gemeente” staat.
‘Ik zoek de eigenaar van het grof vuil dat daar op de hoek staat,’ legt hij uit.
‘Nee hoor,’ antwoord ik.
‘Wat, nee hoor!’ Het klinkt verongelijkt. Zoals een kind dat geen ijsje krijgt.

Diepe schoonheid

Stil ligt zij te slapen, een hand uit het bed hangend. De andere hand tot een vuist gebald.
En ik vraag mij af waar zij over droomt. Of dat de droom misschien een nachtmerrie is.
Zonder te bewegen sta ik in de deuropening en kijk naar de bewegingsloze gestalte onder het laken.
Ik heb geen idee hoe lang ik daar al sta. Kan een minuut zijn maar net zo goed een uur, of een nacht. Nog nooit heb ik zo intensief iemand gade geslagen die lag te slapen.