Kees Schilder

Telefoonterreur

“Je vriendin zit hier bij mij thuis”. Dat is de mededeling van mijn buurvrouw SM, als ik de telefoon opneem om drie uur ’s nachts.
“Ik ben net terug uit Athene, mag ik even bijslapen of is dat teveel gevraagd? Wat doet ze trouwens bij jou?”
“Ze zit hier omdat jouw deur op het nachtslot zit”
“Waarom belt ze dan niet zelf?”
“Omdat ze haar mobieltje vergat mee te nemen, druiloor”

Door Kees Schilder, geleden

Cliëntele

Er staat een mevrouw voor het bankgebouw. Een mevrouw van een jaar of tachtig, schat ik. Een beetje kippig over haar brilletje glurend zoekt ze naar de geldautomaat. Die is er niet. Gister was hij er nog wel. Keurig opgehangen naast de ingang hing hij te wachten op zijn klanten. Een beetje radeloos nu, kijkt ze om zich heen.

Door Kees Schilder, geleden

Warme bakker

Mijn boodschappen haal ik bij de supermarkt. Niet alles. Brood koop ik bij de bakker want wat bij een supermarkt voor brood doorgaat, duw je een varken niet eens door de strot.
Dan zou je binnen de kortste keren de milieu-en dierenpolitie in je nek hebben.
Een waarschuwing op de verpakking is toch het minste wat je mag verwachten, als eis van de warenwet.

Door Kees Schilder, geleden

“Daadkrachtig”

Heb me even een minuut of zes vrijgemaakt uit mijn drukke werkzaamheden om met vriendin een nieuw huis te kopen.
Om elf uur is de afspraak met de, op alle landelijk voorkomende opsporingslijsten gezochte, makelaar, ter plaatse bekend als Hannes Hufter.

Door Kees Schilder, geleden

vreemde vragen…

Soms vraag je je af waarom de letters op een toetsenbord niet gewoon op volgorde staan. Dus eerst de “A”, en dan de “B”, vervolgens de “C” en daar weer naast de “D”.
Nu staan de letters volstrekt willekeurig door elkaar gesmeten. Het begint met de “Q” en eindigt met de “M”. Daartussenin is de rest van het alfabet weggewerkt.

Door Kees Schilder, geleden