Goud rooien

Als ik ergens een hekel aan heb, dan is het aan regen. Vooral als je op de fiets zit en het met bakken naar beneden komt zodat zelfs het riool denkt; doe het zelf maar.
Wat nog erger is, is dat je dan al watertrappend op je mobiele krijskanon gebeld wordt.
In plaats van dat ik het kreng gewoon laat krijsen en doorfiets, stop ik en vis het ergens uit mijn zak vandaan.

Frustraties

Het Middeleeuwse stadje waar ik woon is vergeven van de grachten. En bruggen niet te vergeten. Die bruggen gaan erg veel open vanwege de grote horden plezierjachten die er doorheen moeten..
Omdat ik in het centrum woon moet ik altijd over een brug als ik eens naar beschaafder gebieden wil verkassen.
Nu ook weer. En zoals altijd als ik aan kom rijden, staat die teringbrug open.

Alarm

In navolging van zaken als de Hema en Blokker heeft nu ook de supermarkt alarmfase één ingevoerd: Sirenes bij de kassa’s om te voorkomen dat de zakken drop en kroppen sla als warme broodjes de winkels uitvliegen. Onbetaald uiteraard.

Gesloten afdeling

Als ik het gebouw van 2 verdiepingen binnenloop, zie ik rechts van mij trap. Maar die is afgesloten door een glazen deur die op slot zit. Dus neem ik de lift die mij geluidloos naar de enige bovenliggende etage brengt.
Daar aangekomen, zie ik een soort halletje waar meerdere gangen op uitkomen.

Verdacht

Voorzichtig neem ik een slokje van iets dat kroegbaas koffie noemt. Ondanks het tijdstip, kwart voor twaalf, halverwege de nacht dus, zie ik mensen richting strand afreizen.
Mijn bonkend hoofd heeft moeite om daar een logische verklaring voor te vinden dus neem ik maar niet eens de moeite om die te zoeken.
In plaats daarvan blader ik afwezig in de krant .
“Je hebt de krant gehaald hè?”, vraagt kroegbaas plotseling terwijl hij een verse bak ranzigheid voor mijn neus kwakt.