‘Big’ Ome Donald

Ik ken ome Donald al vanaf mijn geboorte. Zo eens per week viel hij binnen. Eigenlijk was het geen echte oom. Door zijn regelmatige komst en door de prachtige verhalen die hij ons vertelde werd het al snel een huisvriend, die de titel ‘ome’ zeker verdiende. De dierenverhalen waren onze Lees meer…

Triviant in het schietlokaal (Meeting 2)

Het was al ver in de kleine uurtjes toen Ma3 en Kobus in het donker richting schietlokaal waggelden. Op afstand al was het gegrom als van een grote beer hoorbaar. Kobus, een galante ridder, had het pantser deze avond volledig afgegooid en ook een schild was niet bij de hand. Ma3 stoof weg, zoals alleen een heks dat kan. Maar kwam spoedig terug met een wieldop die in nood als afweermiddel dienst zou kunnen doen.

Aardige Kobus

Eigenlijk zou het heel leuk moeten zijn : aardig gevonden worden. Na deze zin geschreven te hebben tuur ik al een poosje naar mijn beeldscherm. Speelt zoveel in mij kop dat ik moeite heb om te verwoorden wat ik nu voel. Heb nog geen idee welke kant deze column opgaat. Ik wil niemand tegen het hoofd stoten, maar toch baal ik behoorlijk.

Karel de kindervriend

Ik leerde Karel kennen via de jongerensoos.
Bij de zoveelste poging om de soos in de wijk nieuw leven in te blazen. Aardig dat ‘nieuw leven’ want de meeste vrijwilligers waren al jongbelegen. Alleen hem kon je bestempelen als belegen. Een flinke man met altijd een zonnebril op zijn gebruinde hoofd. Ook met niet alledaagse hobby’s.

Afscheid en kennismaking (Meeting)

De afgelopen maanden zijn behoorlijk heftig geweest. Mede daardoor zijn er ook niet zoveel columns van mij verschenen. Ondanks alle lief bedoelde adviezen om de shit maar van me af te schrijven. Twee columns ellende is echter wel genoeg geweest.

Tussen mandje en winkelwagen

Bijna twee maanden zijn er nu verstreken sinds de ‘crash’. Mijn gevoelthermometer kent alleen de uiterste waarden. Extreem vrolijk of extreem ellendig. Een gemiddelde ‘gezonde’ waarde is aan mij niet besteed. In gedachten zie ik de peuten in een lange rij bij me op de stoep staan. Ze overschreeuwen elkaar met woorden als : ‘verdringing, impulsief, verwerking, bidden, vervanging, eigenwaarde, kwetsbaarheid, enz’. Intussen kan ik me druk maken over ‘alles’ en over ‘niks’.

Laat het gaan

Bovenverdieping van horecacentrum.
Een eigen kamer van 4 bij 3 schat ik zo.
Delen van badkamer met bad en douche.
Gezamenlijke grote huiskamer en keuken met alle apparatuur.
Uitkijkend over meer, zelfs met groot dakterras.
Overige bewoners nauwelijks aanwezig.
Redelijke huur, best goed geregeld dus.
Twintig pagina’s en vijf handtekeningen verder is ook de procedure in werking gesteld om voor de 52 jarige, voorheen-huisman, een uitkering te krijgen.
Ik maak mezelf wijs dat het eigenlijk allemaal best meevalt.

Toon gevoel

Klik hier om deze column te horen

Al een week voor zijn aankomst werd erover gesproken. Want hij kwam immers niet zo vaak. Eigenlijk had hij er een hekel aan om zomaar binnen te vallen. Wij aten bijtijds. Niet dat Toon geen vorkje mee zou mogen prikken, maar hij was nu eenmaal een avondmens. Kwam altijd tussen achten en negenen ’s avonds. Ma was dan al druk in de weer geweest met hapjes.

Geef ons heden……..Vergeef ons onze schuld

Klik hier om deze column te horen

Woensdag, tegen half een. We parkeren de auto voor het verzorgingstehuis. De dubbele deur door. Beveiliging. Wat er nog te stelen valt ? Geen idee. Er is de bewoners al zoveel afgenomen. Met de lift naar boven. Huiskamer, tegen etenstijd.
Één verzorgster, zeven oudere vrouwen aan de bouillon. Een aantal slurpen voorzichtig uit het glas. Anderen krijgen het vocht binnen via een tuitbeker.

Baby Blues

[img align=left]http://home.hetnet.nl/~columnx2/IMG/babyei.jpg[/img][i]Een co-column van Kees Schilder en Kobus over de rechten van een baby[/i]

Babi’s aller landen verenigt u. Te lang hebben we alles maar gepikt. Er wordt een loopje met ons genomen, over ons geluld. Maurits verklaarde ons in een column al eerder de oorlog. Supermarkten moesten verboden gebied worden voor kinderwagens. Met het gevolg dat we nu in een zak met twee gaten worden gepleurd en voor op de buik van moeder of vader als een kangoeroe jong worden meegezeuld.

Op pas

Klik hier om deze column te horen

Zoals bekend liggen al je persoonlijke gegevens tegenwoordig op straat. Vanuit de verste uithoeken krijg je ongevraagd info. En officiële instanties hebben een lucratief handeltje in het verkopen van adresbestanden of andere wetenswaardigheden.

Sterallures

Klik hier om deze column te horen

Hij was de ster van het recreatieteam volleybal.
Altijd de perfecte outfit. Knie- en elleboogbeschermers, net uit de handwas. En zijn kleding zonder ook maar één kreukje. Leiden was dan ook behoorlijk in last wanneer we eens een ander clubshirt aanmoesten. De coach kon dan behoorlijk op hem inpraten, omdat het anders ten koste zou gaan van zijn prestaties in het veld.