Dubbelgevoel

Gewoon een vrijdagmiddag en ik mis hem echt nog niet, sterker nog van mij mag hij nog wel een weekje weg blijven. En toch mis ik hem ook wel weer een klein beetje.
Nog enkele uren en dan zal hij er weer zijn en dat zullen we weten ook, als hij er is, is het huis meteen tot aan de nok gevuld met bedrijvigheid.

Na ‘Vurig verlangen’ een brandje blussen

De eerste nacht alleen in ons huis. Die avond was het stil, donker en kil, mijn vriend was ver van huis. Ik kroop vroeg onder een warme dekbed, las een spannend boek en viel gelukkig in een diepe slaap. Dromend als een jonge vrouw lag ik te woelen en zocht zijn warme vertrouwde lichaam.

Super-zeikerds

Een doorsneegezin gaat kamperen, niets bijzonders. Na een lange vermoeiende reis komen zij aan op een camping. Na wat gediscussieer mogen ze toch de camping op, eigenlijk staan er al te veel mensen wordt hen duidelijk gemaakt.
Vrienden van hen die daar ook staan vertrekken over twee dagen en dan mogen zij op hun plekje staan.

Verdwalen, avonturen of zwerven

Pippi Langkous deed haar eigen zin, ze ging op weg naar nergens en beleefde zo de leukste avonturen. Als klein meisje leek mij dat geweldig leuk.
En wat blijkt nu jaren later, ik kan het ook, het gaat gewoon vanzelf. Soms is het wel leuk en heb ik het wel gepland. Maar meestal overkomt het me spontaan.

Wie is er de baas?

Een heel simpele vraag, dacht zij (als moeder) nog. Het antwoord was wat haar betreft al net zo simpel. Niemand was echt de baas, gezamenlijk werden er vaak beslissingen genomen. Maar een ander gezinslid had daar een heel ander idee bij. Ze ziet als ze daaraan denkt, steeds weer zijn ondeugende kinderlach, toen hij zijn vinger en hele arm enthousiast de lucht in stak. Hij was de baas van het gezin.