Nederland is vlak. Toch kennen we een plaats met de naam Bergen. Het ligt aan zee en heet dan ook: Bergen aan zee. We hebben ook een plaats Eibergen. Maar of die naam iets met kip en ei te maken heeft, is maar zeer de vraag. Wat een ei is, dat weten Nederlanders wel. Maar wat een berg is, zal altijd een raadsel voor ze blijven. Nederlanders klimmen tegen een talud van een viaduct. Ze roetsjen met een sleetje van een duin. Ze hijsen zich op een terp en voelen zich een hele peer. Weten zij veel.
Is dat erg? Wel nee. We kunnen ze maar beter in die waan laten.
Want wát, als Nederland echte bergen had? Als Zeeland geen delta was maar een rotsformatie, waar de golven tevergeefs tegenaan sloegen ? Als de weg tussen Lelystad en Almere zich met haarspeldbochten om een bergrug heen moest slingeren? Als we Assen in de winter niet bereikten omdat er sneeuw lag in de Pas van Hoogeveen?
Dan zou de geschiedenis totaal anders zijn verlopen, en waren wij niet geworden wie we zijn.
Dan hadden we geen molens, dijken of een polder.
Dan droegen we geen klompen en maakten we geen kaas.
Dan kwamen er geen Duitsers pootjebaden in de zee.
Dan waren onze tulpenbollen nooit tot grote bloei gekomen.
Nee, het is maar beter zo. Laten we maar gewoon genieten van onze duinen, terpen en taluds, op vakantie gaan naar Bergen aan zee en met Pasen naar Eibergen.
Doe maar gewoon. Dan doen we Nederlands genoeg.


8 reacties

Godspeed · 8 april 2004 op 07:43

Een collega merkte onlangs op dat hij [b]bergen[/b] met werk had liggen.:-?
Maar ja, hij kwam wel uit Vaals:-D
En dat is dan weer vlak bij Duitsland.:-D

pepe · 8 april 2004 op 09:17

Bergen zijn leuk in de vakanties, ik heb al moeite genoeg met de vele heuveltjes die ik omhoog moet fietsen met vrachten aan boodschappen.

Lekkere hollandse column

deZwarteRidder · 8 april 2004 op 12:23

het is waar….en toch….we hadden belgië , we hadden de ardennen… we zoeken nog een nieuwe provincie… ach in het kader van een groot europa….Vlamingen Join us… geef ons ons eigen wintersportgebied met bergjes..en ruige natuur

Irma · 8 april 2004 op 12:38

Zeer herkenbare column! Erg leuk. 😀
Ik sta bijna dagelijks met de hond op het hoogste ‘bergje’ hier (door de keileem-opstuwingen in de ijstijd ontstaan en is 15,3 meter boven NAP). Dan voel je je inderdaad een hele piet; vooral omdat het hier geen Zwitserland of Oostenrijk is. Dat is het hele eieren eten.

Ma3anne · 8 april 2004 op 14:46

Kort maar krachtig en helemaal waar.

Ik zie er altijd als een berg tegenop als ik met wind tegen moet fietsen, terwijl er nergens een berg te bekennen is. Vreemd eigenlijk…

Eftee · 8 april 2004 op 21:47

Vijf minuten hier vandaan ligt de Sallandse heuvelrug. Toen we hier net woonden, nam m’n vriend ons mee fietsen. De “diepe hel” op en af. Zoals te verwachten is dat het steilste stuk. Mooi dat ik daar dus nooit meer intrap! Het laatste stuk ben ik gaan lopen. Bovenaan gekomen heb ik uit zitten puffen op een grote steen. Wel mooi uitzicht, maar dat kon me toen even gestolen worden. Nu doen we alleen de “diepe hel” nog met de auto. Als we gaan fietsen, maak ik wel even duidelijk zo min mogelijk heuvels te “nemen”.
Ik doe voortaan dus ook lekker gewoon 😉 .

Mosje · 8 april 2004 op 21:51

Tja, alles is relatief.
Als ik de Wageningse berg moet opfietsen zie ik daar als een berg tegen op. Terwijl ik in de Alpen bergen kan verzetten.

archangel · 8 april 2004 op 22:44

Ahh… de Wageningse Berg… *ik ga even nostalgisch zitten wezen* 😛

Geef een antwoord