Als de poten van de caravan zijn uitgedraaid en waterpas gezet, komen ze zich voorstellen. Een goede gewoonte. Fre en Tinie uit L., ze blijven een poosje. Het is een ongeschreven wet dat het initiatief voor de kennismaking uitgaat van de nieuwkomers. Als vaste seizoen gasten hebben wij de oudere rechten en heten we ze –conform onze status- van harte welkom. Ze vormen de voorhoede van een hele rits nieuwe gezichten die we de komende maanden naast ons zullen begroeten. De aard van de relatie van nieuwe buren is simpelweg vast te stellen door nauwlettend te analyseren hoe tijdens het opbouwen van de voortent de interactie tussen de partners verloopt.
Wordt er vooral zwijgend maar geroutineerd samengewerkt dan hebben we te maken met echtelieden die een lang samenzijn achter de rug hebben. De communicatie blijft beperkt tot details als de te kiezen plaats voor de deurflap of de keuze van brede of smalle haringen in relatie tot de structuur van de ondergrond.
Fre en Tinie, hoewel meer dan middelbaar, zijn een tweede of derde kans paar stellen we vast.
Ze praten teveel en doen te weinig.
Met luide stem verraadt hij de prille staat van hun verhouding door haar omstandig iedere fase van de opbouw uit te leggen.
Het ‘ kijk dat doe je zo’ en ‘hoppa, dat past ook’, is niet van de lucht.
In iedere wat meer ingeklonken relatie had de vrouw nu gesist:
‘Je moet niet zoveel lullen’, maar Tinie beperkt zich voorlopig nog tot bevestigende en bewonderende kreetjes.
Terwijl Fre alvast verbaal ejaculeert reikt zij hem de rubberen hamer aan.
‘Mooi zo, dank je wel meisje’, buldert Fre.
Hun vakantie is begonnen, we verheugen ons enorm.


8 reacties

SIMBA · 10 juni 2011 op 13:05

Ik verheug me met je mee 🙂

Chris · 10 juni 2011 op 13:15

Hmm, jij hebt iets met haringen merk ik. Je hebt me wel nieuwsgierig gemaakt. Ze komen uit L. zeg je. Ik twijfel tussen Los Angeles, Lusaka, Lech of Lutjebroek. Of toch uit een van die nieuwe wijken in Leusden….

Maar de essentie met zo weinig woorden weergeven is een talent. Al eens overwogen om een soap te schrijven?

Ferrara · 10 juni 2011 op 15:13

Ik wacht nu op het gescharrel met de schotelantenne. Ook altijd leuk om te zien, vooral als ie nieuw is.

LouisP · 10 juni 2011 op 20:01

Niks nieuw onder de zon maar juist dat is zo bijzonder aan dat stukske van oe. Het leest zo fijn..goed gedaan Trawant!

sylvia1 · 10 juni 2011 op 22:06

Trawant, sterke column, maar dit campinginkijkje bezorgt me wel de kriebels… precies de reden waarom ik zo’n hekel aan Nederlanders op een camping heb, ik sta veel liever tussen buitenlanders in de waan dat ik niet zo in de gaten word gehouden, me niet hoef voor te stellen, zonder ongeschreven regels en relatiekeuring 😀

Ferrara · 11 juni 2011 op 08:34

Landgenoten kom je in den vreemde ook tegen, is niet altijd leuk. Op kleine, groene campings en bij staatsbosbeheer sta je nog wel “vrij” 😎

Dees · 11 juni 2011 op 11:42

Leuk beeld van Fre en Tinie en van hun vileine buurman niet te vergeten 😉

Mup · 11 juni 2011 op 12:54

Observeren als je zelf al ‘gesetteld’ bent, hapje en een drankje erbij, en pas wachten met vragen of je kunt helpen als ze bijna klaar zijn, ik hou wel van die ongeschreven k(r)ampeerregels,

Groet Mup

Geef een antwoord