Toen ik aan kwam lopen was buurman net bezig om zijn voertuig achterwaarts uit het parkeervak te halen.
Dat hij niet rijden kan is mijn mening maar die doet er in deze weinig toe.
Aan één kant van zijn parkeervak zijn bosjes, achter hem een geparkeerd staande auto en naast hem een geparkeerde zwarte auto, overigens keurig in het parkeervak. Hij reed achteruit en draaide zijn stuur een beetje om vervolgens weer voorruit te rijden en uit te komen op de plek waar hij zich hiervoor al bevond, dat schoot niet op vond ik.
‘Kan ik je ergens mee helpen,’ vroeg ik hem?
‘Als je wilt kijken of ik niets raak dan ben ik al een heel eind,’ zei hij.
Nooit te beroerd voor een gouden tip adviseerde ik hem om zijn voertuig voortaan achterwaarts te parkeren, dat is veel makkelijker met wegrijden immers.
Daar was hij het mee eens.
De man zelf had geen enkel inzicht in schoenlepelwerk, waartoe ik parkeren in kleine ruimtes reken.
Zwetend en met een rood hoofd stapte hij uit en begon met mij te praten over waarom die zwarte auto zo dicht op die van hem stond.
‘Ik begrijp die mensen niet’ zei ik, ‘zal ik hem er voor je uitrijden?’ vroeg ik.
‘Als je dat wilt doen graag’ en hij gebaarde mij tot plaatsnemen in zijn voertuig.
Niet om te pochen maar met een paar heftige stuurbewegingen (want het was toch mijn auto niet) stond die kar op de rijweg en ik stapte uit.
Verbaasd kwam hij op mij afgelopen en bedankte mij hartelijk voor de bewezen dienst.
Zwaaiend en opgelucht reed hij de parkeerplaats af en het was eigenlijk jammer dat hij niet wist dat die zwarte auto van mij was.
Prlwytskovsky.

Categorieën: Verhalen

9 reacties

wendy77 · 12 juni 2006 op 10:42

Of het nu je buurman is of de slagersvrouw, tis mij om het even. Ik lag me rot 😀

Mosje · 12 juni 2006 op 11:46

Heel vroeger, en nu praat ik over echt lang geleden, was er op de tv een Belgische serie: “Het mannetje”, een soort Mr. Bean. In een van de afleveringen hielp het mannetje een man of vrouw om in te parkeren tussen twee auto’s die vrij dicht op elkaar stonden. Dat inparkeren duurde wel een minuut of vijf. Toen de auto eenmaal goed geparkeerd stond, stapte het mannetje in de voorste auto, en reed weg.

Prlwytskovsky · 12 juni 2006 op 12:01

Mosje: zo oud ben ik nog niet hoor.

sally · 13 juni 2006 op 00:28

Véél contact met de buren hoor ik wel Prlwytskovsky.
Dat hij niet eens weet in wat voor auto jij rijdt.
Die man is ook meer gespitst op “de buurvrouw” zeker.

groet
Sally

Prlwytskovsky · 13 juni 2006 op 00:51

Ja Sally, er zijn zo’n hoop buren die ik wel ken maar die parkeren nooit naast mij. Raar eigenlijk, he?

KawaSutra · 13 juni 2006 op 01:24

Ik vind dit heel goed geschreven Prlwytskovsky. Ik weet niet of je veel gestreept hebt bij het schrijven maar deze column is right to the point en precies zoals ik ze graag lees. Je beste tot nu toe als mijn geheugen mij niet in de steek laat. 😀

Ma3anne · 13 juni 2006 op 17:51

[quote]adviseerde ik hem om zijn voertuig voortaan achterwaarts te parkeren, dat is veel makkelijker met wegrijden immers.[/quote]
Maar wel moeilijker met parkeren. 🙄

Prlwytskovsky · 13 juni 2006 op 20:16

Ma3: Of hij er nu moeilijk ingaat of moeilijk uitgaat, vooraf vraag ik mij altijd af of hij past.
Parkeren hadden we het toch over? 😉

Chantal · 13 juni 2006 op 21:37

Hij is weer leuk, Prwly!

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder