Co-Column

Witte rook

Co-column geschreven door Frank, Mien en doemaar88

Een leeg huis. Eindelijk. Zij was echt weg. Ik stak een sigaret op. Gewoon binnen. In mijn huiskamer. God wat had ik me toch lang door dat kutwijf laten beperken. Ik zoog mijn bronchiën vol met rook. De rook van de verlossing. Witte rook. We zijn er uit. Als ik ter plekke zou sterven zou ik sterven met een glimlach. Al rokend liep ik van voor naar achter de kamer door. Naar boven, de slaapkamer. De zolder. Overal rokend. Opnieuw mijn terrein afbakenend. Mijn huis, mijn geur.

Door FranK, geleden

Eigenlijk ben ik beroemd

[i]Co-column geschreven door doemaar88, Frank en Mien[/i]

De eerste keer kan ik mij nog goed herinneren. Met klamme handjes van het zweet wacht ik op mijn stoel. Hier heb ik de hele week naar uitgekeken en tegenop gezien.
De kamer zit redelijk vol, op de tafel in de hoek staan broodjes. Ik tuur de kamer rond. Veel verschillende mensen, geen van allen lijken ze in mij geïnteresseerd. Zwijgend kijk ik op de klok.
Ik zit hier nu al ruim vierenhalf uur. En dat voor die schamele zestig euries.

Door doemaar88, geleden

Dames van versier

Co-column door Arta en Lisa-marie

Er brak net een waterig zonnetje door. De eerste echte herfstbui was zojuist gevallen. Gauw zette ze haar fiets neer voor de school. Het was onmogelijk om zachtjes naar binnen te gaan in de eeuwenoude school. Hij had zelfs nog zo’n kelder die je aan een middeleeuwse martelkamer deed denken.

Door lisa-marie, geleden

Mijn eerste trio!

[i]Co-column geschreven door Mien, doemaar88 en Frank[/i]

Een zware klus. Mijn eerste trio. Solo’s en duetten zijn voorafgegaan. Ik ben bewust van de verantwoordelijkheid die op m’n schouders ligt. Eerst maar eens contact opnemen met mijn handlangers. Ik heb oude rotten in het vak, Henny en Frank, bereid gevonden de klus te klaren. Henny is een vriend van mij. Frank is specialist in boeien.

Door Mien, geleden

Light !

Co-column geschreven door Mien en Pally (een duolightproject)

Er zijn woorden die ik niet kan horen zonder over mijn nek te gaan. Misschien omdat ze zo ongelooflijk lullig zijn en alleen bedoeld om meer euro’s uit je zak te laten rollen. Ik bedoel: Er bestaan bijna geen verpakkingen van etenswaren meer zonder de aanbeveling dat het light, gezond, minder zout, of minder zoet zou zijn. Of nog erger: zonder kunstmatige toevoegingen. Met als beloning een blauw klavertje van juf santé. Dat snap ik niet want dat klavertje vier als debielenkeurmerk vind ik nou juist een kunstmatige toevoeging

Door pally, geleden