Co-column Fem/Simba
Vanaf morgen ga ik het helemaal anders doen! Vanaf morgen laat ik alle vette dingen staan, ga ik elke ochtend ontbijten en laat ik de auto in de garage staan om met mijn fiets naar het werk te gaan. Ik ga vanaf morgen de strijd aan met mijn overgewicht! Op internet heb ik een goed dieet gevonden waarbij ik gewoon lekkere dingen mag eten en als ik elke week een keer ga sporten moet het toch een koud kunstje zijn.
Co-column geschreven door Pally en Mien
Ooit ben ik trainer geweest van een dameshockeyteam. Recente successen van onze Oranje dames in Beijing maakten herinneringen weer levendig. Ik praat over het post debiele tijdperk zonder GSM en zonder PC. Googelen deden de dames gewoon met een stik. Oeps, twee spelfoutjes. Goochelen deden de dames gewoon met een stick. Nee, geen USB maar een Karachi King Super. Als trainer stond ik doosangsten uit op het hockeyveld. Nee, ditmaal geen spelfout.
Co-column geschreven door Dees en Mien
Ik kijk uit het raam. Het regent. Ik baal. Regen sluit niet aan bij mijn humeur. Wat zou het fijn zijn het weer naar eigen hand te kunnen zetten. Ieder zijn eigen weer. Elke ochtend een fijn zonnetje in de kamer. Tegen de middag ietsje meer zon en in de avond een zwoel avondzonnetje om de dag af te sluiten. Wat heerlijk zou het zijn, weerbestelling op maat.
[i]Co-column geschreven door Mien en Dees[/i]
Het is allemaal begonnen toen ik vier was. Mijn buurjongen, Marco, was met zijn fiets door de rozenstruiken van zijn moeder gereden en de moeder begon hard te gillen toen ze het zag. De etterige jankerd begon prompt te brullen en naar mij te wijzen.
Co-column geschreven door Mien en CJvZ
Vier maanden is een tijd die nog te overzien is. Het is te kort om er vanuit te gaan dat je iemand nooit meer terug zal zien, maar lang genoeg om daaraan te gaan twijfelen.
Ik wist niet eens hoe laat ze vertrekken zou. Eigenlijk zou ik haar gewoon op moeten bellen en vertellen dat ik haar op kwam halen.
