‘Wat je ook doet, ik mocht van mijn psychiater aan geen traumaverwerking doen dus niet gaan spitten in mijn verleden,’ zei ik tegen de aantrekkelijk zwangere vrouw. Ik heb het ongeloofelijk vermogen om bij drie psychologen op rij te belanden die tegen een bevalling aankeken. Ik was het gewend geraakt. Lees verder…
‘Ik heb een fallus…’ Met dat ik het mezelf hoor zeggen wil ik acuut door de grond zakken. De orthopedisch chirurg kijkt me meewarig doch geamuseerd aan. De hele week heb ik geoefend op het correct uitspreken van de Latijnse benaming voor de kwaal aan mijn voet. Hallux is grote Lees verder…
Van de week was het weer zover. Een walgelijke confrontatie met mijn chronische onzichtbare ziekten. Het komt vaker voor, soms ben ik er tegen bestand, maar vaak niet. Soms laat ik het van me af glijden, vaak word ik woedend, verdrietig of wanhopig. Soms zelfs woedend, verdrietig EN wanhopig. Niet Lees verder…
Het is gebeurt, ik heb het echt gedaan. Nooit gedacht dat ik het ooit zou durven, dat ik de megastap zou durven zetten om een sportschool binnen te stappen en te zeggen: “Hallo, ik wil sporten want ik ben te dik”. Het begint met het zelfbesef om te zien dat Lees verder…
Daar hang ik aan een touwtje. En het enige dat ik nog kan denken: ‘Breek niet!’ Het zou verschrikkelijk zijn. Ik zou in een diepe afgrond storten. Onmetelijk, met onderweg tijd om na te denken. Heel lang na te denken. Want zo diep is de afgrond. Alles zou dan weer Lees verder…
