Reisverhalen

Curacao

10 November, we landen op het Caribische eiland Curaçao.
Nog de traantjes in de oogjes van ons zware afscheid van de geliefden, de stijve benen en nog steeds in het bizarre dubio of die kip in het vliegtuig nou naar rubber of leer smaakte, zetten we voet op vaste bodem.

Door Rick, geleden

Fok te loevert

Ieder jaar zet ik voet aan wal op Holtus eiland, anderhalf hectare groot. Voor een zeilweekend vol passieve activiteit. Een jaarlijks treffen onder vrienden, without kiddo’s. Met als super slaaplocatie slaap-ark ‘Ome Jan’. Een warm nest voor (ver)dronken zeillieden. Een stinkhonk waarin brakke lijven zich in vroege uurtjes ter ruste leggen. Een liederlijke orkestbak waarin iedere nacht spontaan aubades van complementair gesnurk ontspruiten.

Door Mien, geleden

De scheve lach van de Oldehove

De wind waait woest door mijn haren. Met een grote glimlach sta ik op de scheefste toren van Europa. Hij is schever dan die pizzabakkertoren in Italië, goed te beklimmen en in mijn eigen woonplaats. Leeuwarden, de meest onderschatte stad van het noorden. Vanaf het plein onder mij klinkt de blues:
[i]‘It het nooit wat weest en it sal nooit wat wudde
Alst in Liwwadden geboren bist, kanst it wol skudde.’[/i]
Ik pink een traantje weg en veeg de haar die het veroorzaakt uit mijn oog.

Door Neuskleuter, geleden

Turkish Delight

Schiphol zaterdagochtend half tien, vertrekhal 3 ter hoogte van incheckbalie 18, bij koffiecorner. Aarzelend en peilend schudden zestien reisgenoten elkaar de hand. In zware bergschoenen en achter volgepakte rugzakken gaan doorwinterde levens van middelbare leeftijd schuil. Dertien vrouwen en drie mannen leggen een week lang, beetje bij beetje hun sluier af. Twee stuks Breda, twee stuks Zwolle, twee stuks Helmond, twee Belgen met roots in Brugge, zes Randstadstedelingen, één dame uit Dodenwaard en een reisleider uit Utrecht. Reisgenootschap West Lycian Way SNP is ready to depart.

Door Mien, geleden

Daarboven op die berg

Zoals de meesten van jullie wel weten ben ik met manlief onlangs een weekje weg geweest naar Italië. Omdat hij nogal gek is op uitzichten (heel vreemd want van hoogtes houdt hij helemaal niet), vertrokken we naar Rocco di Papa. Als echte toeristen hadden we een boekje met ‘Bezichtigingen in en rondom Rome’ waar dit uitzichtpunt in beschreven stond. Het zou er schitterend moeten zijn.

Door linda23, geleden