Gebroken
De muren komen op me af, ik zie geen uitweg meer. Ik moet weg, het maakt me niet uit waarheen. Weg uit mijn dwangmatige relatie, weg van alles. Toch voeg ik geen daad bij mijn gedachten en op m’n vrije zaterdag loop ik samen met Jacintha door de stad te slenteren. Wat doe ik hier vraag ik mijzelf wel 10 keer af. “Ik voel me niet zo lekker, ik wil naar huis” zeg ik tegen Jacintha. Jacintha heeft geen flauw besef van wat er met mij aan de hand is en kijkt mij vragend aan. Wij lopen nog wat door de stad maar bij elke pas krijg ik het meer en meer benauwd. Ik snak naar adem en ben opgelucht als we eindelijk huiswaarts keren.
