Gebroken

De muren komen op me af, ik zie geen uitweg meer. Ik moet weg, het maakt me niet uit waarheen. Weg uit mijn dwangmatige relatie, weg van alles. Toch voeg ik geen daad bij mijn gedachten en op m’n vrije zaterdag loop ik samen met Jacintha door de stad te slenteren. Wat doe ik hier vraag ik mijzelf wel 10 keer af. “Ik voel me niet zo lekker, ik wil naar huis” zeg ik tegen Jacintha. Jacintha heeft geen flauw besef van wat er met mij aan de hand is en kijkt mij vragend aan. Wij lopen nog wat door de stad maar bij elke pas krijg ik het meer en meer benauwd. Ik snak naar adem en ben opgelucht als we eindelijk huiswaarts keren.

Illusie

[u]Vrijdag:[/u]
De tassen zijn gepakt en Jacintha en ik maken ons op voor een weekje Brabant waar we een bungalow hebben gehuurd. “Heb je alles?” vraag ik. Eigenlijk weet ik het antwoord al, want al is het maar een week, Jacintha neemt zoveel mee dat we er zelfs zouden kunnen overwinteren. “Ja, ik heb alles” antwoordt zij dan ook. Met frisse tegenzin rij ik de straat uit. Gelukkig komt Michel vanavond en blijft samen met z’n vrouw Yvette tot na het weekend.

Leef dan! deel 3

Het terras leek te dampen. De druk van naderend onweer was bijna tastbaar. Haar broek plakte aan haar benen en haar topje leek nog strakker om haar borsten te zitten. Ze ging met een hand door haar haar. Knipperde tegen het zonlicht en nam een slok van haar Hoegaarden met citroen. Zo hoorde het volgens haar. Het bier was koud, ook zoals het hoorde. Ze genoot er zichtbaar van. Sloot even haar ogen, likte met haar tong wat schuim weg.

Gevangen

Ik word wakker met gemengde gevoelens. Mijn hart wil bij Valerie zijn, maar m’n verstand werkt niet mee. Ik voel mij leeg. Ik probeer over m’n leven na te denken. Jacintha is de liefste vriendin die ik ooit heb gehad, maar mijn liefde voor haar is bekoeld. Ik krijg geen kriebels meer in m’n buik als ik haar zie. Toch heeft ze m’n hart gestolen. Zij weet altijd mijn juiste snaar te raken. Na ruim 6 jaar voelt ze mij aan als geen ander.

Leef dan! deel 2

Hij stond op. Waarom ook niet? Waarom wel, dreunde het door zijn hoofd. Vlug drong hij de dreun terug tot een achtergrond die te ver was om echt te horen. Vandaag zou hij de gok wagen. Wat bedoelde ze, wat heeft ze toch met Leven. Als er op het balkon niks te zien was, zou hij weer gaan zitten en de boel vergeten. Hij zou gaan werken en vanavond misschien een sms-je sturen. Hij zou…daar stond ze.