Vervolg verhalen

Leef dan!

Kloppend hart en twijfel in het hoofd
Wat deed ze hier, wat dreef haar hier.
Ze rechte haar rug, keek op het bord…in het bord naar haar weerspiegeling. Haar haar golfde en waaide op in de wind. Haar broek..goede keus…legergroen en heupmodel. Daarboven een wit topje…té lief…maar het stoere blousje loste dat wel op. Haar ogen op zelfverzekerd -terecht, zo voelde ze zich ook en ze wuifde snel de laatste rilling van twijfel weg- kont iets naar achter en borst vooruit, ze moest lachen om zichzelf.

Door Sierconflex, geleden

Kroniek van een Antwerpse flik

Deel I: De Gheijt haalt een wit voetje .

“En, wat is het verdict,inspecteur ? “ vraagt Daan. “3 weken .“ antwoord De Gheijt droogjes. “Da’s balen” zei Daan weer. Daan Burgers en Odillon De Gheijt werken al lang samen en hebben genoeg aan een paar woorden om elkaar te begrijpen. “ Naar huis zeker? “ vraagt hij. “Ja, zit voorlopig niks anders op. Ik zal het papierwerk thuis wel in orde maken.“ gromt de inspecteur.

Door Grumpy-old, geleden

Deel 2: Verstandig kiezen

Garfield heeft een hekel aan maandagen.
Ik haat tijd.
Het ene moment is het er te veel terwijl je op een ander moment de race tegen de klok zwaar aan het verliezen bent.
De ene dag heb je geen besef van tijd en een dag later lijkt het alsof het tikken van de wijzers het ritme van je hart bepaald.
Telkens als er iets gebeurt komt iedereen met bullshit als: “Ach, laat het nou even rusten.” of: “Wacht nou maar, het heeft gewoon even tijd nodig.” Het maakt me nagenoeg bijna labiel. Ik zit in de stress door tijd en heb verdomme te weinig tijd om te kunnen stressen.
Tijd? Ik heb er schijt aan.

Door AnderKaffer2, geleden

De ontmoeting (slot)

Als kind al moest ik alleen zijn als mij iets dwars zat, en diezelfde drang heb ik nu nog. Niemand kan mij dan helpen nee, ik moet daar zelf uitkomen. Een goede remedie is dan wandelen door het park of door de polder en mijn gedachten laten werken. Alles komt er dan uit, ongenuanceerd; kaf en koren tegelijk.

Door Prlwytskovsky, geleden