Zouden wij ook last hebben van de blaadjes?

Hey doos,
Zouden wij ook last hebben van de blaadjes? Ben altijd een van de eerste die tegen de vrouwen in mijn omgeving roep, die al klagend over hun irritante mannen aan de telefoon hangen, dat het echt door de blaadjes komt. Zodra ze aan de bomen komen of ervan af gaan vallen, begint het gedonder in het vooronder. Worden ze erg opstandig en vervelend van. Is het voorspel van de winterdepressie zal ik maar zeggen.

Het besef…

‘Drup’ doet mijn vulpen. Hij is kapot maar toch schrijf ik er nog mee. Omdat ik er één: gehecht aan ben en twee: ik het niet eerlijk tegenover mijn pen zou vinden om hem af te schrijven. Zoals in die reclame, die irritante waar ik eigenlijk niet naar zou moeten kijken. Twee van die oranje schoenen hangen aan een hoogspanningskabel te praten over hoe geliefd ze ooit waren (…4 woorden New York City Marathon…).

Verkouden

Ik voel het ’s avonds al aankomen, hoofdpijn en keelpijn, ik word verkouden.
En ja hoor, de volgende morgen word ik wakker met een verstopte neus. Ik voel me meteen zielig. Als ik zo eens in de paar jaar verkouden ben, haal ik meteen de schade van de andere jaren in. Ik voel me beroerd en lamlendig.

Nog eventjes

De laatste kilometers van de eeuwige marathon zijn in zicht, maar zoals het spreekwoord zegt: “De laatste loodjes zijn de zwaarste.” Dat gevoel heb ik nu dus ook. Er werd vroeger ook gezegd, het 5de jaar is het zwaarste. Ook nu kan ik alleen ja knikken. Het hele jaar werk ik me al uit de naad en verbetering is wel in zicht maar laat nog wel even op zich wachten. Dat is allemaal de schuld van de mensen in den Haag die de heerlijke tweedefase hebben bedacht.