Ik had de laatste aflevering van Hokusai Bon met een opgelucht gevoel opgestuurd naar de voorzitter van de Hokusai Bon fanclub. Die man zou er voor zorgen dat de belanghebbenden het script kregen. De cameraman, het geluid, de grimeur, de mevrouw die alles organiseerden konden het feest laten beginnen. Ik zag ze bezig op de set in die malle tricotpakken.
‘Wat een klotedag!’ gromde Karel. Buiten reed de brandweerauto weer weg. Het groepje mensen dat op de stoep had staan kijken loste langzaam op.
‘Dat gaat me flink geld kosten,’ zei hij kwaad. Hij liep terug achter de bar. ‘Ik ga er politiewerk van maken. Dit kan zo niet langer. Iedere keer flikt die vent me wat.’
Karel was door de deur naar het museum verdwenen. Mijn hart bonkte. Willem was te kort weg om die band al teruggestopt te kunnen hebben. Die werd op heterdaad betrapt. Hoeveel meter was het naar de ingang van dat museum? Ik moest iets doen! Toch maar een stoel door het raam? Ik keek naar het rode kastje van het brandalarm en bedacht me geen ogenblik. Ik rende om de bar. Het was er smaller dan ik had verwacht. Ik graaide de metalen staaf van zijn plek en sloeg zonder me te bedenken het glas in.
‘Zijn jullie d’r alweer?’ Karel van Noort, eigenaar van café ‘Mijn held’ keek ons verbaasd aan.
Hij stond achter de bar glazen te poetsen toen wij binnenkwamen. Het was vier uur in de middag. We hadden hard gereden. Buiten was grijs en grauw. De zon wilde niet doorbreken.
Ik knikte. Hoe kregen we zo snel mogelijk die band weer in die glazen kast. Ik had er een eenvoudig scenario voor verzonnen. Ik hield die vent aan de praat en Willem deed het omgekeerde van vorige keer.
‘Ik moet op reis,’ zei Hokusai Bon. ‘Je kunt je gang gaan en alle slechte dingen doen die je wilt. Ik ben er niet om je tegen te houden.’
Minnie had ons uitgelegd wat je in zo’n geval kon doen. Het was een stukje psychologie. De held stond zijn plaats af… aan de schurk die hiermee bewees dat hij nog zo slecht niet was. Het werkte altijd. Het was een kwestie van hierarchie. Geef de ander de macht en hij verandert ogenblikkelijk. Dat kon ten kwade zijn of ten goede.
