De eerste keer dat ik een poging ondernam om Internet en Telefonie aan te vragen, verdwaalde ik hopeloos. Ik heb van alles op het eiland Curaçao gevonden, behalve het bedrijf dat ik zocht. Die poging tel ik dus niet mee. De keer dat het me wel lukte om het adres te vinden, had ik niet alleen mijn identiteitsbewijzen nodig, maar ook een huurcontract van ‘mijn’ huis. Vreemd dacht ik nog, maar het zou wel ergens goed voor zijn, en ik vertrok met een informatie-en prijslijst. De tweede keer ging mijn vechtgenoot strijdlustig op pad. Ondanks mijn aanwijzingen, kwam hij toch via de kortste weg bij het communicatiebedrijf. Hij was ook heel snel weer via diezelfde weg terug. Er was n.l. een bommelding. Hij kon in de loop van de middag bellen, nam er dan niemand op, was de melding nog niet voorbij…. Omdat drie keer scheepsrecht is, zijn we de volgende dag samen naar het bedrijf gereden. De medewerker van het bedrijf herkende ons inmiddels en wist waarvoor we kwamen. De aanvraag kwam die dag nog rond. Meneer waarschuwde ons wel, dat het zo’n twee weken in beslag kon nemen, voor de aansluiting daadwerkelijk rond zou komen. Daar konden we wel mee leven. Geduld hebben we inmiddels geërfd van onze kinderen.

Precies op de laatste dag van de verstreken twee weken, kreeg ik een belletje. De monteur van het bedrijf zou voor de installatie komen zorgen. Van blijdschap heb ik een rondedansje met de hond gemaakt. De monteur is ongeveer twintig minuten aan de slag geweest, ging om ‘de lijnen open te gooien’ weer weg, en zou me bellen. Hij heeft gebeld; ‘Mevrouw, we hebben een probleem, er moet een andere aansluiting komen, we bellen weer wanneer dat rond is.’ Oké, kan gebeuren. Na een week was meneer terug, met een collega, die de situatie even kwam beoordelen. Het alarm van het huis was intussen van slag, en piepte ons om de oren. Zelfs als je twee kinderen gewend bent, maakt dat je gek. Dit keer zag de beste man geen probleem, en de volgende dag zou er rond half negen in de ochtend een monteur komen met geschikt materiaal voor de aansluiting. Als je nergens meer op rekent, kan alles wat je voor elkaar krijgt een meevaller zijn, dus was ik vastbesloten nergens op te rekenen. Ik hield me vast aan drie keer is scheepsrecht.

Tegen half elf de volgende dag, was de monteur bij me, tegen elf uur vertrok hij weer om ‘de lijnen open te gooien.’ Perfect! De hond zag de bui al hangen en kroop in de onder-de-boomhut van de kinderen, ik moest met mezelf een dansje maken. Telefoon! ‘Mevrouw, de telefoon is aangesloten.’
Fijn, bedankt, maar hoe zit het nu met internet? Nou, dáár moet een andere monteur met een andere kabel voor komen. Wanneer? Daar wordt ik nog over gebeld. Kortom, drie keer bijna is nog niets. Gelukkig heb ik mijn hangmat wel met een goede kabel hangen, daar moest ik maar weer eens inkruipen, kan de hond ook weer met een gerust hart bij me komen liggen.

Ayo!


16 reacties

Avatar

Dees · 24 september 2005 op 08:42

Lekker he, dat gedwongen onthaasten? 😉 Alles went… Leuk om je weer met regelmaat te zien opduiken Mup…

Avatar

Wright · 24 september 2005 op 09:03

[quote]De hond zag de bui al hangen en kroop in de onder-de-boomhut van de kinderen[/quote]:laugh:Hij leert snel, Mup!

Avatar

Ma3anne · 24 september 2005 op 09:32

En wij op CX maar wachten en wachten. Maar je bent er weer! Ayo!

Avatar

pepe · 24 september 2005 op 09:44

Bon dia,
Heerlijk weer eens een column te lezen van jou.
Ook is het weer fijn dat we directer contact hebben door internet, maar eerlijk gezegd vind ik het brieven schrijven elke week ook erg leuk.
Stapels post heb ik inmiddels mogen ontvangen en sturen, de TPG is blij met ons!

Dikke knuffies van ons

Ayo

Avatar

KawaSutra · 24 september 2005 op 10:23

Welkom terug Mup. De wereld is daarmee direkt weer een stukje gekrompen en doet weer wat gezelliger aan.
Leuk verhaal. Eind goed, al goed? 🙂

Avatar

Louise · 24 september 2005 op 10:27

Om de kriebels van te krijgen als tijd er niet zo toe doet, maar van de andere kant denk ik zeker zo gezond.
Gezellig dat je er weer bent en heel speciaal natuurlijk omdat het vanuit een ver en warm oord is 😉

Avatar

WritersBlocq · 24 september 2005 op 10:43

Hee lieverd! Fijn je weer te lezen, kep m’n ontbijtje bijna over mijn schootpc gespuugd van het lachen, gek wijf!
[quote]Geduld hebben we inmiddels geërfd van onze kinderen. [/quote] Hier ging het dus bijna fout :laugh: :laugh: Hoe kom je erop!!!
:kiss: Pauline.

Avatar

Eddy Kielema · 24 september 2005 op 13:02

[quote]De hond zag de bui al hangen en kroop in de onder-de-boomhut van de kinderen, ik moest met mezelf een dansje maken. [/quote]
Ik ben toch wel een beetje het type van ‘afspraak is afspraak’, dus ik vraag me af of ik me wél thuis zal voelen op Curaçao. Je hond begrijp ik maar al te goed! 😉

Avatar

champagne · 24 september 2005 op 14:47

Joh Mup, zullen we een lotgenoten klupje oprichten? Bij mij gaat er ook altijd vanalles mis…
Leuk je weer te ‘lezen’! 😀

Avatar

Li · 24 september 2005 op 23:15

:-DWat heerlijk om je weer te lezen Mup.
Ik vermoed dat we nog heel wat hilarische stukjes kunnen verwachten.

Li

Avatar

melady · 24 september 2005 op 23:51

Hé Mup, leuk dat je weer in het rijk der levenden bent. 😀 Ik zou bijna zeggen welkom.
Sterker nog: welkom again.

[quote]bommelding. [/quote]

Dit las ik dubbel: Bom-melding en Bommelding.

Avatar

Mosje · 25 september 2005 op 00:24

[quote]kan de hond ook weer met een gerust hart bij me komen liggen.[/quote]Ik schurk lekker tegen je aan Mup. Zullen we alle lijnen maar eens open gooien?

😛

Avatar

Kees Schilder · 25 september 2005 op 09:18

Zou niets voor mij zijn,zo’n eiland. Mooi weer of niet.Ben blij dat wij je toch weer horen 🙂 🙂

Avatar

klungel · 25 september 2005 op 22:43

Die mentaliteit daarzo zouden ze in NL eens moeten addopteren. Lijkt mij wel wat 😀

Avatar

KingArthur · 26 september 2005 op 01:15

Uiteindelijk toch nog gelukt mag ik aannemen?

Welkom back.

Avatar

pepe · 26 september 2005 op 09:12

[quote]Uiteindelijk toch nog gelukt [/quote]

Het was gelukt, vijf dagen hebben ze internet gehad. Toen gooide de bliksem roet in de router (als je dat zo schrijft). 🙁
Het is nu dus weer wachten tot die gemaakt is of vervangen.

met groeten van Mup

Geef een antwoord