Discussies met jezelf zijn de moeilijkste discussies. Onder het mom van zelfreflectie ben ik ,al een hele tijd, een concurrentiestrijd met mezelf aangegaan. Een eeuwige strijd zonder uitkomst. Ik wil best geloven dat dit voor meerdere personen geldt. En toch worden we er tijdens onze schoolperiode, carrière en pensioen mee doodgegooid. Wie is degene die besloten heeft om mensen tegen zichzelf op te zetten? Of is dit toch “mens eigen”? Vreemde wezens zijn we ook. Gelukkig worden van een chocoladetaart maar na het eten van de laatste kruimel jezelf verafschuwen voor het feit dat je gelukkig werd. Ik word er vaak zo moedeloos van.

Ik liep bijvoorbeeld laatst door het centrum van Denhaag. Een drukke winkelstraat waar in tweerichting vele mensen me voorbij liepen. Het was lekker weer en iedereen liep er dan ook geheel luchtig bij. Zo voelde ik me ook, luchtig. Letterlijk geen wolkje aan de lucht, geen zorgen aan mijn hoofd, een sporadisch geflirt hier en daar met mooie winkelbediendes, en natuurlijk een sigaret in mijn hand waar ik af en toe een heerlijke hijs van nam.
Oh God!, een sigaret, ik sterf aan longkanker! Ik ga dood! Schizofrenie deed zijn intrede. Mijn luchtige wandeling werd van het een op het andere moment een moreel ethisch verantwoorde discussie met mijn satanisch zondigende zelf. In paniek greep ik mijn pakje Marlboro uit mijn rechterbroekzak en kreeg ik ook met grote letters te lezen; [b]ROKEN VEROORZAAKT LONGKANKER[/b]. Mijn dag was verpest. Ik voelde mijn ademhaling verzwaren en de wallen onder mijn ogen verdikken. Mijn adem leek ineens niet meer zo fris te ruiken en ik kreeg opeens ook minder aandacht van de zomerse winkelbediendes. Er begonnen zowaar wat wolkjes aan de lucht te verschijnen. Waarom? Waarom is het nodig om mensen elke keer op hun tekortkomingen te wijzen. Is dit niet te vergelijken met het kleinste kind uit de klas die een trauma oploopt vanwege pesterijen door de oudere populaire kinderen? [b]GAME OVER[/b] zou ik zeggen.

En het is niet alleen het roken hoor, seks bijvoorbeeld lijkt tegenwoordig meer op een bedrijfskundige plan van aanpak dan een daad uit passie, spontaniteit en liefde. Dit heeft in mijn ogen niet alleen met mijn eigen gebrek aan seksuele intelligentie te maken, nee hoor. Beflapjes, anticonceptie, condooms, om maar even een aantal attributen te noemen die de zogeheten vlinders in de buik doen sterven.

Er wordt al sinds mensenheugenis gezegd dat er regels moeten gelden anders ontstaat er anarchie, losgeslagen buffels met beflapjes om terwijl we twijfelachtig aan een peuk hijsen wordt dan de norm. Maar mij is het nooit bewezen, ik heb nooit een samenleving zonder regels gezien, noch ervan gehoord dus vanwaar de onmiddellijke stelling dat we het niet redden zonder “begeleiding” van de overheid?

Ik zeg, sluit die Haagse toko en pest me niet meer….

Categorieën: Maatschappij

7 reacties

WritersBlocq · 11 maart 2006 op 21:44

Volgens de regels is een spatie voor een komma niet goed en Denhaag twee woorden met twee hoofdletters 😀
Tussen de regels door begrijp ik je boodschap wel. Als je het anders had verpakt, dan was hij pakkender op me overgekomen. Wel een leuk probeersel met in mijn ogen wat onzin, want zijn beflapjes en condooms er vanwege regels, of vanwege soa’s en/of geboortebeperking?

KawaSutra · 12 maart 2006 op 01:26

Leve de anarchie? 😀

Mosje · 12 maart 2006 op 12:04

[quote]Discussies met jezelf zijn de moeilijkste discussies.[/quote]Dat valt best mee hoor, ik voer ze ook, en het mooie is dat ik ze altijd win.
😕 😛

Dees · 12 maart 2006 op 14:17

Maak een keuze en leef erbij, denk ik als ik deze tekst lees. Je kan alleen gepest worden als je je laat pesten. Dus eet en rook en geniet, of doe dat niet en wees daar dan blij mee.

Ik vind het overigens een goed stukje, lekker geschreven.

Zo. En nu een peuk 😀

Mup · 12 maart 2006 op 16:02

[quote]seks bijvoorbeeld lijkt tegenwoordig meer op een bedrijfskundige plan van aanpak dan een daad uit passie, spontaniteit en liefde. [/quote]

Is dat zo? Dan doe ik toch iets verkeerd.

Maar wel een leuke zelfreflecterende column,

Groet Mup. :pint:

Troy · 12 maart 2006 op 18:14

Het heeft wel wat, deze column. Ik ken die van de hak op de tak gedachten maar al te goed. Een prima zelfreflectie en leuk verpakt.

senahponex · 13 maart 2006 op 09:43

Toch leuk die regels ze leveren altijd wel een zelfreflectie en een aardige schrijven op 😉

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder