Godver… ik weet het effe niet meer. Heb even geen mening. Niet dat ik er niks van vind maar dat is toch anders he. Niet dan? Ik voel er wel wat bij en ik zou er ook wel wat over willen zeggen maar dat hebben er al meer gedaan. Heeft het geholpen? Voor een deel wel. De symptomen zijn even bestreden en onzichtbaar. Maar de kwaal blijft. Ondanks alle argumenten, weerstand en weerzin is tenminste één persoon er niets wijzer van geworden. Die persoon meende iets los te moeten maken op CX. Enkelen meenden er goed aan te doen er op te reageren. Ik kwam zelf ook zwaar in de verleiding.

Maar bij mij heeft het alleen weerzin opgeroepen. Gevoelens die zo sterk zijn als mijn weerzin staan een gefundeerde mening of een visie in de weg. Ratio is pleite. Knokkelkoorts neemt het over. En bij mensen waarbij bepaalde gedachten zó diepgeworteld en zó hardnekkig zijn, kan dat tot excessen leiden. Die hebben we al genoeg op dit kutwereldje.

Ik deed even niet mee…

Categorieën: Reactie columns

9 reacties

Avatar

Kees Schilder · 8 augustus 2004 op 09:09

Je haalt de woorden uit mijn mond,Vic.

Avatar

Ma3anne · 8 augustus 2004 op 09:33

Nergens op de wereld is een plaatsje waar het er conflictloos aan toe gaat. Conflicthantering is een vak op zich en zou wat mij betreft best als apart vak op school gedoceerd mogen worden.

Voor mij horen conflicten, waar dan ook, er gewoon bij af en toe. Je kunt ze heel serieus nemen, maar er ook wat luchtiger tegenaan kijken als iets wat er gewoon bijhoort en vaak wel weer overwaait. Ik loop er niet voor weg in elk geval, maar probeer ervan te leren door te doen wat mijn hart me ingeeft.

Ik heb ooit een titel verzonnen voor iemand die een scriptie schreef over conflicthantering:
‘Conflict ontrafelt’. Ja, met een t. Conflicten kunnen soms heel verhelderend zijn en zijn in elk geval een leermoment.

Ook van het conflict waar hier op gedoeld wordt, heb ik weer geleerd.

Ik heb absoluut ook begrip voor mensen die zich tijdens conflicten gedeisd houden. Doe ik ook wel eens, hoor, maar het ligt niet echt in mijn aard. Problemen zijn er om opgelost te worden. Zo hebben het leven en mijn beroep me dat geleerd. En iemand die een conflict veroorzaakt een hand reiken voor een herkansing is in mijn ogen nooit verkeerd.

Tenslotte zijn we allemaal mensen met onze fouten en tekortkomingen en maken we allemaal wel eens een ongelooflijke schuiver. Toch?

Een conflict oplossen begint overigens naar mijn mening altijd met tot tien tellen… dat ben ik helemaal met je eens, Viking.

Avatar

pleuro · 8 augustus 2004 op 09:57

In sommige gevallen is zelfs tot 10 tellen geen optie naar mijn weten. Kan me levendig voorstellen hoe je knokkelkoorts kwam opzetten Viking. Ik persoonlijk vind dat voor dit soort mensen abortus op latere leeftijd ook toegestaan moet worden! 😀

Avatar

Mosje · 8 augustus 2004 op 12:08

[quote]Heb even geen mening.[/quote]Lijkt me geen ramp. Het komt regelmatig voor dat ik ergens geen mening over heb. Dat is beter dan maar wat uit te roepen.

Avatar

KingArthur · 8 augustus 2004 op 12:14

Je hebt gelijk Viking, ik heb hetzelfde gedacht maar wist me uiteindelijk niet meer te beheersen.

Misschien ben ik nog een beetje te opvliegerig in sommige gevallen.

Avatar

Shitonya · 8 augustus 2004 op 12:48

Gevoelens die in de weg staan voor een mening?
Hmm neuh, daar heb ik gelukkig nooit last van 🙂

Avatar

Dees · 8 augustus 2004 op 12:52

Tsja, ik begrijp je wel. Zelf vind ik het overigens vaak lastig te kiezen; mond houden, of juist niet.

Hoe het verder ook zij, ik hoop wel dat met deze column het hoofdstuk althans hier, voor dit ene incident, afgesloten kan worden.

Avatar

ignatius · 8 augustus 2004 op 23:28

Op deze manier reageer je ook, zonder dat het uit de klauwen loopt. Bovendien kun je tussen de regels door voldoende een mening/visie lezen…

Avatar

tontheunis · 9 augustus 2004 op 08:45

Sommigen reageerden, anderen niet. Dat behoeft geen uitleg.

Ik heb pas later begrepen dat het een experiment was. Zijn manier van onderzoek om te bewijzen dat hier een hecht kliekje middels censuur andersdenkenden de mond snoerde.
In het begin heb ik getracht een echt gesprek met hem aan te gaan. Te horen wie hij was en wat hem bewoog. Veel zinnigs heb ik er niet uit kunnen filteren. Tot hij elders op het web pochte over zijn Gunther Wallraf-actie. Toen wist ik wie hij werkelijk was. En toen was ik klaar met hem.

Amen.

Geef een reactie