‘De wereld is een schouwtoneel,’ schreef Shakespeare al, ‘en alle mensen slechts acteurs.’
Oké, we spelen allen spelletjes, u en ik. Rollenspelletjes, waarvoor doorgaans ongeschreven regels gelden. Voorbeeldje. U kunt uw baas niet luchten of zien en tegenover collega’s maakt u daar geen geheim van. Maar als u tijdens het functioneringsgesprek tegenover hem zit, blijft u natuurlijk fatsoenlijk. Waar staat geschreven dat het zo hoort? Nergens dus. Hebben we dat? Goed zo. Gaan we over naar Den Haag, waar onze speciale verslaggever Wubbo Karelse de verkiezingen op de voet volgt. Wubbo, kom er maar in.
‘Het is ongelooflijk, dames en heren. Hier zitten 150 mannetjes en vrouwtjes een heel ingewikkeld gezelschapsspel te spelen, een mix van Cluedo, de Kolonisten, Monopoly, Risk en Stratego, maar dan voor gevorderden. Ze zitten er, omdat wij er met z’n allen niet uitkomen. Door eens in de vier jaar een vakje rood te vinken, zijn we mooi van de verantwoordelijkheid af. Die 150 mannetjes en vrouwtjes mogen namens ons de kastanjes uit het vuur halen. Het punt is dat ze het nog proberen ook, de arme zielen! Vier jaar lang zette ze nieuwe regeltjes op papier, en uitzonderingen op die regels, vooral uitzonderingen. Intussen halen de tienduizenden ambtenaren in de ministeries, de provinciehuizen en de gemeentehuizen van dit land de schouders op. Naast mij staat zo’n ambtenaar, Alfred Dorlacher. Meneer Dorlacher, wat doet zo’n verkiezing u nog, na een dienstverband van twintig jaar bij het Rijk?’
‘Ach meneer Karelse, weet u wat het is? Het wordt weer even kommaneuken, maar dat is iedere vier jaar zo. Echt veranderen doet er toch niets. Kijk, Nederland is maar een heel klein landje. We drijven mee op de dollarkoers en de prijs van de olie. Die paar miljard waarmee ze in het Binnenhof mogen schuiven, zijn zoiets als een druppel op een gloeiende plaat, mondiaal gezien. Het maakt echt niet uit wat ze daar in Den Haag beslissen. Prachtig toch? De nerds van de straat en de media hebben ook nog wat te doen. Tot ons pensioen zitten wij ambtenaren in ieder geval gebeiteld, ha, ha!’
‘Nou, dames en heren, u heeft het gehoord. Terug naar de studio in Hilversum.’
Dank je wel Wubbo.

Copyright Ep Meijer 2006


9 reacties

Kees Schilder · 15 november 2006 op 07:48

ik had het al gelezen op http://www.epsstukjes.blogspot.com maar hij blijft ijzersterk Ep.
Is http://www.critici.nl trouwens its voor jou?
groet
paco

arta · 15 november 2006 op 09:17

Leuke invalshoek.
Goed geschreven.
Helemaal goed, wat mij betreft!
🙂

pally · 15 november 2006 op 10:15

Uitstekend hilarisch stukje met een groot waarheidsgehalte.
Pally

Estrella · 15 november 2006 op 15:18

Wat ik op je blog ook al zei: de mix van gezelschapsspelletjes is wat mij betreft een geweldige omschrijving.
Sterke column!

SIMBA · 15 november 2006 op 15:52

zo heb ik politiek nog niet bekeken, dit wordt een leuke verkiezingstijd 🙂

Prlwytskovsky · 15 november 2006 op 18:31

Heel even dacht ik dat Kees onder een nieuw synoniem was gaan schrijven, merkwaardige gedachtengang.
Steek hem in je zak.

EpMeijer · 15 november 2006 op 23:54

Kees, we gaan een keer een borrel drinken, niet alleen vanwege die link met http://www.epsstukjes.blogspot.com.
De anderen ook bedankt vanwege de complimenten. Het schrijven was ook erg leuk. En Prlwytzkofsky, ik neem aan dat je het miskende talent Kees van Dungen bedoelt, die onlangs in zijn geboorteplaats Mierlo op 26-jarige leeftijd een einde aan zijn leven maakte?

Kees Schilder · 16 november 2006 op 12:09

Goed idee, van die borrel Ep.En Prlwytzkofsky,bedankt voor het compliment.Ik zou willen dat ik zo kon schrijven als Ep.

Prlwytskovsky · 16 november 2006 op 18:21

@Hr. Eb Meijer: welkom bij de mensen. Jou schrijfsel associeerde ik in mijn onwetendeid met ons ere lid Kees Schilder en niemand anders. Naar jullie beide uit ik de wens nog vaak overweldigd te worden door woordcombinaties die ik zelf niet kan verzinnen.
Eb: ik kijk uit naar je volgende verhaal.
Kees: ere wie ere toekomt.

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder