Meneer Jansen werkt op kantoor. Hij werkt al lang op kantoor. Hij werkt zelfs al bijna 40 jaar op kantoor. Iedere dag komt hij op de fiets met zijn broodtrommel onder de snelbinders naar dit bewuste kantoor. Iedere dag om precies 8 minuten voor 8 zet hij zijn Gazelle in het fietsenrek, moppert op de scheur in het golfplatendak die, bij slecht weer, een plasje vormt precies daar waar de Gazelle iedere dag trouw staat te wachten. Nu denkt u vast dat dit een heel eentonig verhaal zal worden, waarbij de woorden ‘iedere dag’ en ‘kantoor’ hoogtij zullen vieren. Nu, dan kan ik u geruststellen, dat is ook zo.
Mits dit verhaal echt alleen over mijn meneer Jansen zou gaan. U begrijpt vast al dat mijn meneer Jansen er geen flexibele denkpatronen op nahoudt en nogal vastgeroest zit in de sleur van zijn alledaagse leven. Helaas of gelukkig bestaan er een heleboel meneer Jansens in Nederland. Helaas of gelukkig betreft het hier ook een uitstervend ras.
Nu kan ik schrijven dat meneer Jansen vanuit zijn referentiekader niet blij is met ‘de werkende vrouw’ in nederland. Op het moment dat hij dan ook weer zo’n rebelse feministe, zoals hij ze placht te noemen, aan de telefoon krijgt, steekt hij zijn ongenoegen niet onder stoelen of banken. Begrijpelijk? Of oncollegiaal?
Nu kan ik ook nog schrijven dat deze ‘rebelse feministen’ niet altijd begrip op kunnen brengen voor het gedrag van meneer Jansen en dat hij bij hen op zijn gunstigst te boek staat als een oude brompot. Begrijpelijk? Of oncollegiaal?
Sommige collega’s voelen zelfs een diep medelijden met meneer Jansen, omdat hij iedere dag weer om precies 12.00 uur zijn 2 bruine boterhammen met kaas eet en omdat hij iedere dag om 3 minuten over half 5 met zijn Gazelle naar huis fietst, waar hij iedere dag op dezelfde manier zijn vrouw groet en iedere dag op hetzelfde tijdstip aardappelen-groente-vlees eet (en het vlees als laatste, want dat is het lekkerste).
Kortom ze voelen medelijden omdat zijn leven, in hun ogen, weinig uitdaging biedt. Begrijpelijk?
Ja, begrijpelijk, omdat wij een mening vormen tegen de achtergrond van ons eigen levenslicht. Daarom bied ik u ook steeds de keus, de ene lezer zal denken Helaas meneer Jansen, de ander Gelukkig meneer Jansen, de ene zal weer denken begrijpelijk en een ander vindt het gedrag oncollegiaal.
Meneer Jansen heeft overigens geen last gehad van dit alles, hij leeft zijn leven verder, binnen het veilige kader van zijn oogkleppen en heeft niet gemerkt dat ik stiekem een kijkje heb genomen buiten het gezichtsveld van deze oogkleppen.


15 reacties

Shitonya · 8 november 2008 op 13:38

Een aardige column waar je achteraf wel enkele secondes over kunt nadenken.. maar dat is het ook wel. Deze column valt namelijk in enkele zinnen samen te vatten en het hele idee van.. voor de één is zo’n sleur/patroon dood normaal, voor de ander een doorn in het oog, is volkomen normaal.. Het is vlak/stoffig geschreven en is daarom wel ‘aardig’ te noemen. Neutrale inkomer op columnx.

Zuurtje33 · 8 november 2008 op 15:32

Ik vond hem leuk, omdat het vaak gaat over alle fántastische dingen die ‘wij’ maar moeten doen in het leven.
Je laat in het midden wat jij er van vindt en laat ons de keus om daar over na te denken….

Mup · 8 november 2008 op 17:42

De details over de tijden van meneer Jansen zijn goed neergezet, het begin na de witregel had m.i. een stuk korter gekunt.
Beschouwend stuk, daar hou ik wel van,

Groet Mup

Saya_Surya · 8 november 2008 op 19:30

Bedankt voor jullie tips, leuke manier om van gedachten te wisselen 🙂

doemaar88 · 8 november 2008 op 21:28

Ik vind je manier van schrijven leuk en prettig om te lezen. Goed stuk.

datmensinkenia · 8 november 2008 op 21:58

Heel mooi geschreven en vooral zo doorgaan, maar ik heb zware twijfels of er zo een Meneer Jansen tegenwoordig bestaat. Hij lijkt wel iets uit de jaren vijftig geplukt of een karakter uit een Charles Dickens verhaal.

DriekOplopers · 8 november 2008 op 22:04

Je column maakt me nieuwsgierig. Is meneer Jansen nou wel of niet tevreden met zijn bestaan? Waarom zet Jansen zijn fiets nog steeds op die onhandige plek?

Is het medelijden met Jansen terecht? Als hij tevreden is, denk ik van niet. Moet iedereen een spannend leven lijden, vol ups en downs?

Ik zou het leven van Jansen een hel vinden. Daarom zit mijn leven anders in elkaar. Kortom: laat ieder gelukkig (proberen te) worden op zijn/haar eigen manier.

Heel prima debuut, overigens. :duimop:

Dees · 9 november 2008 op 10:03

Ergens word ik nostalgisch van meneer Jansen. Leuk stukje… Iets meer beschrijving van zijn routine en bijbehorende voor- en afkeuren zou ik nog leuker hebben gevonden en je uitsmijter had iets beter uitgewerkt kunnen worden. Maar leuke binnenkomer…

Prlwytskovsky · 9 november 2008 op 13:31

Neukt hij ook op vaste tijdstippen? Of is dat een ongepaste handeling binnen zijn oogkleppenkader? 😉

“Oncollegiaal”, daar zit natuurlijk ook een hele wereld achter. Ik ben benieuwd …

pally · 9 november 2008 op 14:09

ik vind deze uiterst ‘slow’ manier van schrijven beslist iets toevoegen aan de inhoud. Een hoopgevend debuut.welkom hier,

groet van pally

Saya_Surya · 9 november 2008 op 14:45

allereerst dank voor de leuke reacties! Ik ben heel erg blij dat ik getipt ben om me aan te melden bij deze site en zie tot nu toe alleen maar leuke mensen die een passie delen; schrijven en elkaar van eerlijke en goeie tips voorzien!

vwb meneer Jansen: mijn inspiratie komt enerzijds vanuit het bedrijf waar ik werk, daar lopen ze nog in levende lijve rond, deze mensen, anderzijds vraag ik me wel vaker af, nav sommige ‘goede-doelen-acties’ (en ik ben me ervan bewust dat ik even voorzichtig mag zijn met mijn commentaar) of de mensen die we ‘moeten’ helpen echt de hulp nodig hebben of dat wij ze zielig vinden omdat zij iet =s niet hebben dat wij wel hebben en wij dan vinden dat zij dat ook nodig hebben….

dat was wel weer genoeg voor de zondagmiddag 😉

ps. neuken is inderdaad wat ongepast voor meneer jansen, maar hij bedrijft wel zeer regelmatig de liefde met mevrouw jansen :oeps:

KawaSutra · 10 november 2008 op 01:27

Ja hoor, zeker bestaan deze mensen. En ik denk ook naar tevredenheid. Want wat is er niet geruststellender dan een vast patroon in je leven en de zekerheid van zaken op het moment dat je die verwacht. Naar mate je ouder wordt kan het wat extremer uitpakken. De jongere generatie kijkt daar logischerwijze bedenkelijk naar. Maar misschien is het wel een uitstekende manier om jezelf staande te houden in een, naar jouw idee, op hol gedraaide wereld.

SIMBA · 10 november 2008 op 08:19

[quote]daar lopen ze nog in levende lijve rond[/quote]
😀 Ik zie een soort Artis voor me, met allemaal bedreigde menssoorten. 😆
Leuk stukje, welkom op CX!

Saya_Surya · 10 november 2008 op 08:27

dankje 🙂

en Artis: hahahaha LOL, laten we het houden op een ‘karakteristiek scala aan collega’s’ 😀

Mien · 10 november 2008 op 10:01

To Jansen or not to Jansen,

Ik sluit me aan bij de loftrompet qua debuut.
Ik houd wel van deze soort eenvoudig, maar scherp neergeschreven filosofie.
Minpuntje: de slotzin, die had sterker gekund.
Welkom op ColumnX.

[b][url=http://www.theosofie.net/sunrise/sunrise2007/zomer2007/shakespeare.jpg]Mien Schudspier[/url][/b]

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder