Een tijdje geleden werd er een campagne gelanceerd om in India het grote aantal meisjesabortussen te verminderen. Deze campagne was aanleiding voor een discussie. Het westen staat vaak met het opgeheven vingertje klaar om praktijken in andere delen van de wereld af te schaffen. Waar bemoeien wij ons eigenlijk mee? Zijn we zo arrogant om westerse normen op te dringen of moeten wij opkomen voor mensen die dat zelf niet kunnen? Best lastig allemaal. Westerse normen zijn niet superieur. Er is niks mis met het respecteren van andermans cultuur. Verandering moet van binnenuit komen. Die kan niet van buitenaf opgelegd worden. Uit respect zou je best kunnen zeggen dat er met uithuwelijken niks mis is. Wat maakt het uit of de buurvrouw een hoofddoek draagt of niet? Als mensen daar toch zelf voor kiezen… Welk geloof mensen aanhangen, welke kleding zij dragen, hoeveel kinderen er geboren moeten worden, of je al dan niet je ouders in huis neemt, daar hoeft niemand zich mee te bemoeien.

Anderzijds, in het voorbeeld van deze campagne is het eigenlijk ook wel erg gemakkelijk om je kop in het zand te steken. En zaken als eerwraak en vrouwenbesnijdenis dan? Als je buurvrouw wordt mishandeld door haar man, doe je dan ook alsof je niks hebt gehoord? Laat je meisjes aborteren omdat ze als inferieur worden beschouwd? Volgens mij ligt hier toch echt een wezenlijk verschil.

Het respecteren van andere culturen en tradities is één ding, het veroordelen van menselijk leed dat onder het mom van traditie wordt goedgepraat is wat anders. Want daarin zit hem de clou: het menselijk leed. De vraag of mensenrechten universeel zijn is volgens mij niet eenduidig te beantwoorden. Menselijk leed is dat wel.

Moord en foltering bijvoorbeeld worden overal ter wereld beschouwd als afkeurenswaardig, daar is niks cultuurafhankelijk aan. Diversiteit is belangrijk, afwijkende tradities zijn leuk, deze moeten ook zoveel mogelijk beschermd worden. Maar menselijk lijden is geen traditie. Ik pleit niet voor een verregaande bemoeienis van het westen. Het is niet haar taak om dit soort zaken van buitenaf te forceren, dat kan niet. Maar het onderscheid tussen cultuur en leed toebrengen moet gemaakt worden.


7 reacties

Sagita · 21 mei 2012 op 18:45

Wat het Nederlands betreft is er niks mis met je column. Alleen snap ik niet goed wat je wil zeggen? Volgens mij gooi je veel te veel zaken door elkaar heen. Westerse normen en waarden contra … Aziatische? Cultuur/religie contra Natuur? En dan het begrip LIJDEN er tussen door geschud. Lijden is wel zeker een traditioneel begrip, vooral in het christendom.
Maar misschien heb jij het alleen over het martelen van mensen dat overal in de wereld – als de omstandigheden maar rot genoeg zijn – wordt beoefend. Probeer daar bij te blijven. Zeg wat je ervan vindt en hoe je het de wereld uit wil helpen, zonder al die dwaalwegen, dan kan het best een goede column worden! 😉

Mosje · 21 mei 2012 op 19:03

Memselijk lijden is WEL een traditie, een eeuwenoude. Je zou zelfs kunnen beweren dat lijden de moeder aller dingen is. Waarmee ik niet wil zeggen dat je lijden niet zou moeten voorkomen, maar lijden uitbannen is zoiets als de nacht afschaffen. Dan is het altijd dag. Of je kunt de dag afschaffen, dan moet je eeuwig slapen. Dat is wel vredig, tenzij je lijdt van nachtmerries natuurlijk….

sylvia1 · 22 mei 2012 op 08:06

Ik vind het een dappere poging om een column met inhoud te schrijven. Heb de indruk dat dit je echt bezig houdt. Maar hier neem je teveel hooi op je vork en daar vertil je je aan.

Libelle · 22 mei 2012 op 08:40

Barbaarse culturen bestaan. Foltering onder de dekmantel van religie. Het onderscheid tussen cultuur en leed toebrengen moet gemaakt worden. Ik omarm deze laatste zin.

arta · 22 mei 2012 op 09:01

Al lezende krijg ik de indruk dat je nog jong bent en jouw eerste schreden op het schrijverspad zet.(vergeef me als ik er compleet naast zit :-D) Knap dat je gelijk dit soort onderwerpen aansnijdt! Het is inderdaad handig om je op één onderwerp te fixeren en dat wat dieper uit te werken, maar je leest lekker, hoor!

Mien · 23 mei 2012 op 08:43

Lijden maakt deel uit van de menselijke natuur. Datzelfde lijden wordt in diverse culturen anders beleefd. Noch het Westen noch het Oosten bepalen daarin universeel de norm. Ben het wel met je eens dat ons universum qua lijden het Noorden soms kwijt is.

Mien

Chretienne · 24 mei 2012 op 14:31

Dank jullie wel voor de feedback allemaal. Ik herken het, het is inderdaad niet gemakkelijk om hier bondig over te schrijven zonder eindeloos uit te wijden 😀 Het zijn dit soort onderwerpen waar ik het liefst over schrijf, dus ik zal er zeker nog meer plaatsen, meer afgebakend dan 😉

Geef een antwoord