André Hazes is een van dé nationale symbolen van ons Oranjegevoel, ‘Wij houden van Oranje’ doet het ‘veel beter in de onderbuik’ dan het Wilhelmus. Dat blijkt uit onderzoek van de Staatsloterij. Ook wordt de bitterbal genoemd als dé typische Oranjesnack. Eventuele effecten van de bitterbal op de onderbuik blijven onvermeld maar wij weten dit alles nu dankzij de krant van wakker Nederland van afgelopen maandag en dat is dan wel weer een soort van onderbuik. Gisteren was Koninginnedag. Nationale symbolen in Makkum en Franeker. Wie gisteren wat teveel van dat spul heeft gehad waar Hazes ook niet goed zonder kon, zal het niet veel uitmaken. Oranje was het wat de klok sloeg en daar houden wij nu eenmaal van, zoals het lied immers zegt, in onze daden en ons doen. Eendracht maakt macht, ook al is het maar voor de duur van een voetbalwedstrijd of Koninginnedag.

Mij maakt het wel uit. Als Hazes ons nationale symbool is, dan kunnen we nu dus niet meer rustig gaan slapen. Want Hazes was een gek en een mislukkeling, misschien een hele lieve maar toch. Hazes heeft in zijn leven zo’n beetje alles verkloot wat een mens verkloten kan: twaalf ambachten, een stuk of wat huwelijken, een kortstondige politieke carrière en zijn lever. Bier en knakworsten, goed voor de onderbuik.

Dat beschamende begrafenisfeest zei genoeg. Lekker inhaken bij de gevallene, 48.000 man. Maar ‘haken’ en ‘gevallenen’ doen het bij mij nooit echt goed, zeker niet met 4 en 5 mei voor de boeg. Juist toen kon een heel rijtje andere symbolen daar al niets aan veranderen. Trijntje Oosterhuis het symbool van het verklote werk van Burt Bacharach, René Froger het symbool van verklote mannelijkheid, Job Cohen symbool van een verklote hoofdstad en straks ook een verkloot land als het aan hem ligt. En Xander de Bwie-son-jee, ach, je kunt zijn naam niet eens schrijven zonder het te verkloten. Heel Holland naar de kloten geholpen met Wendy, het hart van Nederland, erbij. Zo’n verkloot rijtje, dàt is pas symbolisch.

Hazes, sneue zatlap, nationaal symbool.
‘Wij houden van Oranje’, goed voor de onderbuik.

Een jaar later hebben ze hem de lucht ingeschoten. Wat er van hem over was tenminste. Met vuurpijlen. Een streep in de lucht en een knal. [i]Dag kleine jongen, samen kunnen we Europa aan en die nieuwe meter bier die ik ter jouw nagedachtenis besteld heb en ik stel voor dat we daar eerst maar eens mee beginnen.[/i] Het werd live uitgezonden door – natuurlijk – de TROS. Ik heb niet gekeken.

Nationaal symbool.

Zo’n onderzoekje stelt natuurlijk niks voor maar wat als het waar is? Wat als het waar is dat André Hazes het beste of belangrijkste was dat wij als natie te bieden hadden? Want zo werkt dat toch met symbolen? We hebben toch niet voor niets die Nationale Canon? Als André Hazes het venster is, durven wij dan nog langer met goed fatsoen naar buiten te kijken? Moeten we dat nog wel willen eigenlijk? Willen we anderen dan nog wel bij ons naar binnen laten kijken? Wordt het in dat geval zo onderhand niet eens tijd om de gordijnen te sluiten en het licht definitief uit te doen?

Soms, héél soms, denk ik wel eens dat we met zijn allen beter af zouden zijn als we gewoon maar zouden gaan zoals Hazes dat deed: een streep in de lucht en een knal. Een flinke knal. [i]Dag klein Nederland, deze vlieger ging niet op, ga zelf maar naar je moer.[/i] Niemand krijgt de uitzendrechten en niemand kijkt er nog langer meer naar om.

Ja, laat die dijken maar breken want als de zee ons niet verzuipt dan doen we het zelf wel. Een volk met Hazes als symbool verdient gewoon niet beter. Laat de plasticbekers aanspoelen van Antwerpen tot Luik en van Keulen tot Oberhausen. Een roze rokje en een lekke voetbal misschien bij Leer. Er zal opnieuw onderzoek worden uitgevoerd. Jutters, archeologen en antropologen zullen maar tot één conclusie kunnen komen en zij zullen er de symboliek, noch de ironie van doorgronden wanneer zij die bekend maken: “Dé Nederlandse identiteit? Nee, die hebben we niet gevonden.”


19 reacties

vanlidt · 1 mei 2008 op 08:34

De internationale firma waarvoor ik werk zou ter ere van de Nederlandse Nationale Feestdag een Traditioneel Nederlands Gerecht serveren in de kantine. De hele week hebben wij gespeculeerd wat het toch wel kon zijn, en wat was het uiteindelijk? Een Gehaktbal. “We staan te kijk met zo’n traditioneel nationaal gerecht”, is wat ik dacht, en zo is het ook met die andere niet-behoorlijk-Nederlands-zingende gehaktbal. En met deze column mag jij met mij in 1 bundel staan.
😀

Dees · 1 mei 2008 op 08:53

Je hebt voor mij al bijna de column van het jaar geschreven (ik houd nog even een slag om de arm, er zijn nog bijna acht maanden te gaan). Prachtig. Volzinnen, spot, wrange humor en een ondertoon van bittere ernst. Ik ga bijna denken dat je binnen nu en tien jaar hevig gedesillusioneerd Nederland zal verlaten (en dat is een zin die het goed zal doen in je biografie, “Vlak voor hij veertig werd, verliet de schrijver Siebe de Fries hevig gedesillusioneerd zijn vaderland.”)

Als je dan maar blijft corresponderen 😉

arta · 1 mei 2008 op 11:24

Geweldig geschreven, Siebe!
Als je dit zo allemaal op een rijtje leest, stijgt het schaamrood toch tot aan je kaken? Met van Lidt’s gehaktbal als triest toetje. 😀

WritersBlocq · 1 mei 2008 op 11:28

Erg goed geschreven Siebe. Opgelucht? 😀

Neuskleuter · 1 mei 2008 op 14:38

Prachtig. Wat jij hier schrijft, dacht ik al een hele tijd, vooral bij Hazes. Ik zou het alleen niet zo mooi kunnen voorwoorden.

Maar als ik naar het buitenland ga, mis ik de kroketten en de hagelslag wel hoor… En de literpakken vla. Maar ik ben te eigenwijs om ze zelf mee te slepen 😀

SIMBA · 1 mei 2008 op 14:58

Even vanuit Duitsland de maandcolumns lezen.
En dit is een geweldige Siebe, prima verwoordt wat mij betreft!
Ik blijf nog even vakantie vieren in de prachtige gstvrije Eiffel, zonder gehaktballen 😀

Kees Schilder · 1 mei 2008 op 16:19

Steengoed!

senahponex · 1 mei 2008 op 16:24

Geweldig :pint:

Troy · 1 mei 2008 op 20:51

Tsja Siebe, aan voorgaande reacties heb ik weinig toe te voegen. Het is een juweel, deze column. Je verwoord en bevestigd in een paar hele rake bewoordingen en observeringen dat gevoel wat bij een heleboel Nederlanders ergens in die onderbuik rondwaart. En echt, ik was ervan overtuigd dat ik een van de weinige Hollanders was die op deze manier over dit land dacht. Gezien de reacties naar aanleiding van jouw column valt dat reuze mee.

Mijn associaties bij het woordje Holland zijn tegenwoordig: Breezersletjes, het Hollandsch lied (inclusief de oppervlakkigheid ervan. Lees: Jantje Shit, Frans Bauer etc -Mag ik even een teiltje?-), kutmarokkanen, SBS seks, louche coffeeshops, Rita Verdonk, arrogantie, een ronduit slecht onderwijssysteem (wat was die tijd van MAVO/HAVO/VWO toch mooi), belachelijk hoge zorgpremies, een ondermaats zorgstelsel, idioot hoge huizenprijzen enzovoort.

Het ergste van alles is dat dit landje ten onder gaat aan oppervlakkigheid. Ik wil niet generaliseren (maar ik doe het toch), maar hoeveel jongeren beheersen tegenwoordig nog de Nederlandse taal? Ik noem maar iets. Veel mensen voelen zich verloren in deze samenleving. De individualisering neemt toe en simpelweg een burgerlijk suikerklontje bij de buurvrouw lenen zit er ook vaak niet meer in. In het grotere plaatje zie je dat de sociale controle afneemt, wat betekent dat veel mensen zich onveilig voelen. Ouderen die niet meer de straat op durven, eenzaamheid; te gek voor woorden. Ook de acceptatie van homoseksualiteit staat opnieuw onder vuur wegens een overvloed aan allochtone jongeren met een overdosis aan testosteron. Jongeren met ouders die gewoonweg niet goed ingeburgerd zijn. En wat is er nu over van al die arbeidskrachten die we destijds met man en macht binnenhaalden?

Het kabinet heeft door de jaren heen vele steken laten vallen en de waarden en normen van Balkenende maken weinig goed.

Je column is een druppel op een gloeiende plaat en hetgeen je verwoord geeft me een onaangenaam en machteloos gevoel. Hoe kunnen we in godsnaam zoveel dingen die krom zijn weer rechtbuigen?

Bah Siebe, nu moet ik weer aan de Prozac. 😉

Neuskleuter · 1 mei 2008 op 22:19

Er zelf nog een column tegenaan gooien kan helpen, Troy. Je hebt de ingrediënten zelf al genoemd 😉

Ma3anne · 2 mei 2008 op 10:09

Klasse, Siebe!

Nu ik je toch aan de lijn heb: weet jij misschien waar de uitburgeringscursus voor autochtonen gegeven wordt? :kuku:

Troy · 2 mei 2008 op 11:00

@Neuspeuter: Deze column is nu net de reden waarom ik liever fictie schrijf. 🙂

Mosje · 2 mei 2008 op 16:51

Zeg Siebe, je haalt het toch niet in je botte hoofd om na het schrijven van deze column, die met recht verdient om column genoemd te worden, genoegzaam achterover te leunen en weer drie maanden van het CX-toneel te verdwijnen?
Er is echt niets op tegen om tegen je dochter te zeggen: ik houd van je, maar papa moet even Nederland weer op betere ideeen brengen. En je vrouw kan er best tegen als je fluistert: lieve schat, de schrijfplicht roept.
Blijven schrijven jij, voordat je wegzakt in het moeras waar lethargiegassen je geest verstoppen.

Siebe · 2 mei 2008 op 21:14

Hey lui!

Zohee, dat is nog eens een warm welkom.

Dankjulliewel voor de reacties! Ik had eerlijkgezegd ook wat gesputter verwacht, als iedereen het maar met je eens is blijf je toch wat met het idee zitten dat je je er misschien toch wat te gemakkelijk van af hebt gemaakt. En dat op zo’n ereplekje…

@Troy: Dank voor je column. LOL! En nu begrijp ik inderdaad ook geloof ik waarom je liever fictie schrijft, Prozac is niet leuk ;-). Op een serieuzere en bredere toon in reactie op jouw reactie: zelf mis ik leiderschap. Er is niemand om tegenop te kijken. ‘Pluk de dag’ en die van ieder ander (toegegeven, een beetje ‘louche’). Ik ben absoluut niet van de stroming die zijn heil van de staat verwacht maar van politiek verwacht ik sinds dit kabinet werkelijk niets anders meer dan belasting. Ik had gehoopt dat daar nog iets tussenin zou zitten maar dat blijkt overduidelijk niet het geval te zijn. Schouderophalend denk ik dat ik dat zorgelijk vind. Als er geen ideeën, ambities, doelen of idealen meer zijn om te delen en je achter te scharen, dan blijft er misschien wel weinig anders meer over dan een kist in een AulA waar zo ongeveer 48.000 zitplaatsen zijn. Dat is dan meteen de andere kant hè? We hebben een premier, ‘een grote leider’, die uit partijmotieven van belastinggeld procedeert tegen o.a. Opinio. Hij procedeert tegen de ideeën van anderen omdat hij er zelf geen heeft. In een zeer(!) optimistische opwelling zou ik bijna willen voorstellen of we niet nog eens afscheid van die Hazes kunnen nemen. Ik kom dan ook en drink gewoon wel mee. What else is there anyway? Toch?
[i]Een intermezzo, het moest even, al die frustraties vroegen om een reactie leek me. Ik geloof in jij Troy, ik geloof in jij. Ik zie toekomst in ons allebei… Grinnik.[/i]

Oh en Ma3? Die uitburgeringscursus is meestal de inburgeringscursus in land van bestemming… 😉

Dank en groet!
S

Dees · 3 mei 2008 op 11:37

[quote]Ik had eerlijkgezegd ook wat gesputter verwacht, als iedereen het maar met je eens is blijf je toch wat met het idee zitten dat je je er misschien toch wat te gemakkelijk van af hebt gemaakt. En dat op zo’n ereplekje… [/quote]

Zet hem anders ook op NuJij, daar krijg je vast je gesputter wel 😉

Siebe · 3 mei 2008 op 20:58

EDIT: oops

Anne · 4 mei 2008 op 11:10

Tja Siebe, toch een beetje sputteren dan.

Overal heerst primitivisme. Ook in Bosnie. Ik was afgelopen donderdag met ons hele gezin (een zeldzame traktatie) in de dierentuin in Sarajevo, daar liep alleen primitief volk rond. Veel van Bosnisch intellectueel/geestelijk kapitaal is met de oorlog vertrokken, gevlucht, en keert voorlopig niet terug. Zo ook mijn partner. Wat achterblijft is een land met heel veel middelmatigheid en domheid, en sentimentalisme.

Dat Nederlandse cultuur niet een van de verfijndste is 😀 mag bekend zijn, ik onderschrijf je scherp verwoorde betoog daarin helemaal. Ik ben niet voor niks daar weg, in die cultuur vonden wij het ronduit schadelijk om onze kinderen te laten groot groeien, en het restje beschaving dat hier ondanks de intellectuele erosie toch nog is is altijd nog meer dan die in Nederland, dus dan is de keus snel gemaakt.

Maar die Hazes. Hoe mislukkeling ook, hoe plat ook, was toch geen simplistisch persoon. Dat hij tot een nationaal symbool wordt verkozen is niet zo makkelijk te duiden. Enerzijds inderdaad wijst het het op die typische lelijke Nederlandse hang naar simplisme, maar anderzijds zit er volgens mij bewondering bij voor de oprechtheid van de man, ongeacht de verdere aspecten. Het is precies die oprechtheid die ik bij alle andere in je column opgenoemde personen mis, en dat is dan ook de reden waarom hij niet in het rijtje thuishoort. Vind ik. Nogmaals, Nederlands massale tot in het heldendom verheffen van Andre Hazes is niet eenduidig te verklaren.

Niettemin, scherp en meeslepend geschreven, zoals we van je gewend zijn, zij het niet zo heeeeel vaak 😀

Siebe · 4 mei 2008 op 23:16

Ha, toch gesputter, leuk Anne!

In Carp afgelopen week een artikel over ervaringen van buitenlanders in Nederland, en dan in het bijzonder in relatie tot ‘ons’ zelfbeeld. Erg grappig om te lezen. Maar dat terzijde.

Gelukkig heb ik Hazes’ verheffing in de heldenstatus niet geprobeerd te verklaren want je hebt daar een punt: dat is niet eenvoudig, ook niet eenduidig denk ik met je.
Ook ben ik met je eens waar je het hebt over Hazes’ oprechtheid. Ik dacht daar later zelf ook nog over na, hij was wel authentiek, ook – of misschien wel juist – in zijn mislukkingen. Dat heeft ook zeker een bepaalde charme in tegenstelling tot anderen, onder wie een paar namen in dat rijtje.

Dat alles neemt naar mijn idee niet weg dat het een vreemde, rare keus voor een held of een nationaal symbool is. Dat brengt ons weer terug bij jouw vraag en ook nu laat ik die vraag weer open. Ik heb er namelijk gewoon geen antwoord op en leg er gewoon mijn impliciete vraag van de column weer bij.

Zijn wij dan allen prutsers, knoeiers, verliezers? En ook: maakt dat misschien wel niet uit zolang we daar dan maar oprecht of authentiek in zijn? Zolang we dat zelf maar geloven tenminste? In relatie tot ons zelfbeeld, wat ook zo ongeveer op die manier in Carp naar voren kwam, zou dat misschien het begin van een verklaring kùnnen zijn.

Dank voor het sputteren.

Gr.
S

Mup · 5 mei 2008 op 17:19

Het is me niet gelukt op tijd een stuk te maken over een nummer waar ik een bloedhekel aan heb.(thema) De tekst was zo banaal en makkelijk dat ik al bij de eerste zin alles weggaf. Zij gelooft in mij, van hazes. Zie Nederland als zij, en je weet genoeg. Sterk stuk,

Groet Mup.

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder