Geen man, geen vrouw die me kent of me heeft gehoord. Niemand heeft van me gehoord. Nog niet. Ik ben een nummertje. Van een of andere uit de stront getrokken achterlijke muziekgroep. Met een drummer die zijn sticks omhoog gooit maar ze niet terug opvangt. Hij heeft een zonnebril op. En een T-shirtje aan met Barettamouwtjes. Dus geen mouwen. Zodat de tattouage goed zichtbaar is. Ik hou van mamma!
De bassist is zo cool. Dat vindt dat hoerige type toch die hem achter of voor de coulissen aftrekt of afzuigt. “Jij bent ook een nummertje!” Zei het sletje. Ik haat sletjes die over nummertjes zeuren en muzikanten aftrekken of afzuigen. Ik haat muzikanten met zonnebrillen en tattouages. En die zich voor of achter coulissen laten aftrekken of afzuigen. Mamma! Ga hulp zoeken vriend!
Neem een voorbeeld aan die homofiele leadzanger van jullie. Dat is ook een nummer hoor! “Ik ben een nummertje, een nummertje.” Ik hoor ’t hem zeggen. Als ie in de rij staat om te wachten. Op zijn beurt om afgetrokken of afgezogen te worden door die junk.

Nummertjes. Speel er nog maar een. Voer me op en breng ze in vervoering. Zing over de liefde, de oorlog maar laat mijn kop met rust. Laat je aftrekken of afzuigen, liefst allemaal gelijk. Kan me niet schelen. Ik ben een nummer. Een nummertje geschreven door de man die zich door zijn kop zal schieten wanneer hij ‘t hoort. Hoe jullie zijn nummer verkrachten. Ik ben dat nummer.
Wanneer gaan jullie weer een of andere boerenschuur op zijn kop zetten. Is de schuur al leeg? Blijven de varkens erin? Waarschijnlijk wel als ze jullie gekrijs horen. Stelletje varkens!
Speel godverdomme, speel het stro van de schuur! Ze gooien toch wel met stront. Varkensstront! Ik ben net zo’n nummer als die varkens. Getattoueerde varkens. Ik heb net als jullie van alles in mijn oren hangen. Nummers. Ringen. En zeg tegen die godsgruwelijk lelijke zanger van jullie dat ie niet vergeet om zich na dat laatste nummer in het publiek te werpen. Liefst te pletter op die vette varkensruggen. Of met z’n kop in de stront. De varkenstront. Ter ere van dat laatste nummertje. Een nummer als varkensvoer, dat nummertje. Dat nummertje, dat ben ik.


16 reacties

Anti · 2 november 2010 op 08:08

Dit is het niet voor mij. Te veel botte verontwaardiging, te vet aangezet, daardoor blijft er eigenlijk alleen maar iets heel negatiefs over. Terwijl dit ook echt heel grappig had kunnen zijn.
Geen idee van wie deze is…ik ga ook niet raden, wil niemand beledigen :-D.

arta · 2 november 2010 op 08:45

Lowieke, is dit jouw platte stukske?
Het nummerke weet ik niet, overduidelijk een vaak slecht gecoverd iets…

Ma3anne · 2 november 2010 op 09:22

Ik vind het inderdaad een erg plat stukske met hier en daar een Vlaamse tongval. Ben er niet kapot van, ondanks dat het een Lowieke is, of in elk geval lijkt.

Het nummer is “Sound of the screaming day” van de Golden Earring. :eh:

Avalanche · 2 november 2010 op 09:36

Naar mijn smaak te plat voor Louis, maar ik kan ook niet iemand anders bedenken.

pally · 2 november 2010 op 10:28

Zeer grof, zonder dat het leuk is. Niet leuk genoeg voor Lowieke of hij had een slechte dag? Bouwjaar54 misschien?

groet van Pally

LouisP · 2 november 2010 op 11:35

Jeetje, ‘k ben een beetje verschrokken, van ’t stukske, en ook wat van de reacties, ‘k zal de andere stukjes maar proberen te raden…

lowieke

Mien · 2 november 2010 op 11:38

Nou deze nummer 1 is niet bepaald een sacra boontje.
Wel gedurfd.
Rock and roll zullen we maar zeggen.
Van wie deze vette shit is?
Geen idee.
Pink Sabbath?
Ik twijfel tussen ouwe en nieuwe rockers.
Geschreven door een anonieme of een lang niet geziene CXer.

Mien Incalculable

sylvia1 · 2 november 2010 op 11:55

Een of andere boerenrockband zoals Normaal, of de Normaal Coverband. De schrijver, geen idee. Misschien Patrick?

WritersBlocq · 2 november 2010 op 12:22

Heel simpel: Driek die Louis probeert na te doen.

Chantalle · 2 november 2010 op 19:52

Niet helemaal mijn ding, terwijl ik een beetje grof meestal wel kan waarderen.

Té ongenuanceerd voor Shitonya en te goedkoop voor Louis. Ik heb werkelijk geen idee wie dit platvloerse stukje geschreven heeft.

Schorpioen · 2 november 2010 op 20:11

Om hier kritiek op te uiten, moet je eerst een nummertje trekken, geloof ik.

Maar, ik vind de laatste alinea wel erg gaaf. Het zou schreeuwend op de muziek van Rage against the machine (killing in the name of) een zaal van opgefokte gothics ingeslingerd kunnen worden. Ik heb daar wel beeld bij.

Anti · 2 november 2010 op 20:39

hoho Schorpioen, Gothic en Rage against the machine hebben echt helemaal niks met elkaar en volgens mij willen ze dat allebei zo houden.

Raad_wie_ik_ben · 3 november 2010 op 09:20

… zou zo maar van Anti kunnen zijn … 😀

Anti · 3 november 2010 op 09:29

Geen enkele kans. Word helemaal wild van machomuzikanten met Barettamouwtjes, spiegelzonnebrillen en mama-tatoos. Moet wel de gebleekte spijkerbroek ook net iets te strak zitten.

DriekOplopers · 6 november 2010 op 14:18

[quote]Heel simpel: Driek die Louis probeert na te doen.[/quote]
Heel simpel? Ik ben het niet. 😀

DreamOn · 6 november 2010 op 15:04

Ik denk: Bouwjaar54.

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder