Oklahoma

19 Lucky

Met de woorden ‘Honeypie, I arranged a bike for you’, kwam Steve na zijn douche naakt de kamer inlopen, zijn natte haar droog wrijvend met een handdoek.
Een scala aan emoties schoot door mij heen – opluchting, blijdschap, liefde gemengd met schuldgevoel over mijn onterechte angst voor hem en ik vloog in zijn armen, kuste hem vol verlangen, hartstochtelijker dan ooit. Hij trok mij mee richting slaapkamer en met nog enige tegenwoordigheid van geest zette ik snel het gas onder de pan pasta uit.
Alsof alle spanning zich ontlaadde liet ik me helemaal gaan, geen plekje van ons bleef onaangeraakt door handen, lippen, tong, alsof we stoned van elkaar in een eigen universum ronddwaalden, zo was hij in mij en ik in hem. De intensiteit van mijn gevoelens gaf de uiting van lust, de seks, voorheen met eerdere minnaars maar ook met hem – ineens een nieuwe dimensie. Ik verdween toen hij in mij kwam, verdwaalde, en we kwamen tegelijk klaar.
We aten pas laat.
Die nacht vielen we dicht tegen elkaar aan met onze handen verstrengeld in slaap.

De volgende dag vertrok ik op tijd, nog steeds lopend – de beloofde fiets zou komend weekend door een collega van Steve ‘thuis’ worden afgeleverd. Dat was ook het weekend waarin zijn ouders een groot feest aangeboden kregen ter ere van hun vijftigjarig huwelijk. Het feest was een verassing en vooral Larry en Stan, het vrolijke homostel zaten achter de organisatie. Alle familieleden die ze hadden kunnen bereiken waren uitgenodigd. Of ik er echt zin in had was nog maar de vraag, ik kende alleen hen en Steve natuurlijk.

Een snelle ronde door het gehele winkelcentrum leverde eigenlijk maar twee geschikte salons op. In het overdekte deel zaten twee kapsalons, duidelijk een High Class keten en mijn intuïtie zei me dat ik het daar niet hoefde te proberen. De prijzenlijst op het raam bevestigde mijn vermoeden.

In een niet overdekte winkelgalerij waar iets hippere winkels gehuisvest waren zaten twee kleine salons die mij geschikter leken. Ik haalde een paar keer diep adem om moed te vatten en duwde de glazen deur van de kleinste salon open.
Twee jonge vrouwen stonden klanten te knippen en een oudere vrouw zat onder een luidruchtige droogkap.
Een redelijk modern geklede vrouw kwam door een deur achterin de salon naar mij toegelopen bij het horen van het kleine rinkeltje die de entree had gegeven.
‘Hi, can I help you?’ vroeg ze mij vriendelijk.
Ik vertelde haar dat ik net in Sand Springs was komen wonen, uit Amsterdam kwam en een baan als kapster zocht. Mijn diploma’s uit mijn tas vissend vertelde ik verder over mijn ervaring en overhandigde haar mijn papieren.
Aan haar hele houding zag ik dat vooral het feit dat ik uit Amsterdam kwam haar interesse had gewekt en al gauw stelde ze me allerlei vragen.
Na de kop koffie die ze mij had aangeboden beëindigden we ons gesprek, mede omdat er een klant binnenkwam.
‘As soon as you get your Greencard I will be happy to employ you’, zei ze vriendelijk lachend en ik knikte dat ik haar begreep. Zonder toestemming van de overheid was zij strafbaar.
De eigenaresse hield de deur voor me open, gaf me een kaartje van de salon met het telefoonnummer en voegde nog toe ‘call me when you have your papers, we’ll decide a start date then, oké?’ en ze schudde mij de hand.

Eenmaal buiten maakte ik een klein rondedansje. Yes! Ik had een baan! Gelijk bij de eerste salon die ik was binnen gelopen? Ik kon het bijna niet geloven.

Ruimschoots op tijd was ik terug in het appartement en ik kon haast niet wachten om het nieuws aan Steve te vertellen, ik was zo benieuwd naar zijn reactie. Ik stelde me zijn trots voor, zijn warme omhelzing wellicht leidend tot een heerlijke vrijpartij en de tijd die me restte tot zijn thuiskomst besloot ik iets heel bijzonders te koken. We hadden tenslotte wel iets te vieren.