Over fietsen, wippen en knisperende grindpaden.

Vroeger, toen ik nog een jong Prlwytskovsky’tje was, verplaatste ik mij op een fiets. Leeftijd gerelateerd heb ik vervolgens uiteenlopend van een kinderwagen tot een Peugeot 206, en alle tussenliggende mogelijke voertuigen, bereden; dus wieltjes heb ik eigenlijk altijd gehad! In mijn jonge jaren bijvoorbeeld, probeerde ik al fietsend vriendinnetjes te veroveren. Een uitdaging die destijds succesvol te noemen was; naar de toenmalige maatstaven gemeten. Meestal gingen wij dan het park in en speelden daar doktertje waarbij ik dan de doktersrol op mij nam en vriendin zich schikte in de rol van patiënt. Er moest immers altijd iemand door de dokter onderzocht worden, nietwaar?

Plotseling hoorde wij het grindpad knisperen alsof er iemand van een fiets afstapt. Net toen ik wilde opstaan hoorde ik de stem van de wijkagent.
“Jongelui,” zei hij, “ik ben ook jong geweest dus ik veroordeel het niet, maar wat als er kleine kinderen langskomen en die zien jullie bezig met jullie liefdesspel?”

Geen man van schunnige woorden dus.

“We doen toch niks.” Zei ik. Mijn vriendinnetje zweeg. Vriendinnetjes denken er alleen maar aan hoe zij erbij liggen in een dergelijke situatie.
“Jullie lagen natuurlijk wel op elkaar.” Zei de agent.
“Wij hebben onze kleren aan en we doen niks.” Probeerde ik nog.

Na een korte stilte zei de agent: “dat is waar, maar jullie maakten bewegingen en daar gaat het nu om.”
“Wat voor bewegingen agent?” Vroeg ik.
“Bewegingen van het liefdesspel. Er kunnen kleine kinderen langskomen en wat moeten die er dan niet van denken?”
“Dat we kunstmatige ademhaling doen.” Antwoordde ik lachend.
“Even serieus nu,” zei de agent streng: “wij kunnen dit natuurlijk niet hebben in het open veld.”
“Wat niet,” vroeg ik: “mijn kleren aanhouden?”
“En nou opgedonderd hier,” brulde oom agent, “rrrapido!” In rap tempo fietsten wij er vandoor.

Eenmaal over het bruggetje en op veilige afstand keken wij om. Oom agent was op het bankje gaan zitten.

Tevreden keek hij naar de spelende kinderen die in de speeltuin aan het wippen waren.