Mijn reputatie is flink aan het versloffen. Van een sexy pump ben ik afgegleden naar een oerdegelijke damesmolière. Dus wordt het hoogtijd dat ik mijn imago ga oppoetsen. Daarvoor trek ik een paar spannende hooggehakte laarzen uit de kast. Ik pas ze nog. Alleen zijn de hakjes schuin afgesleten. En als ik ze niet laat repareren is de kans groot dat ik een flinke schuiver maak. Een bezoekje aan de schoenmaker is dan ook onvermijdelijk.

Alsof het de gewoonste zaak van de wereld is, zet ik mijn laarzen op de toonbank. Maar zo gewoon schijnt dat niet te zijn. Het gezicht van de hakkenbarman kleurt purper, zijn ogen puilen uit en zijn mond zakt een stukje open. Er glinstert een sliertje speeksel in zijn rechtermondhoek.
,,Wat een prachtige laarzen” fluistert hij schor en streelt langzaam met zijn handpalm over het zwarte zachte leer. Met een trage beweging draait hij mijn laarzen een slag om, pakt een hak, en masseert die zachtjes tussen duimen en wijsvinger.
,,Deze hoogte en deze vorm zie je maar zelden,” hijgt hij richting mijn oor. Tegelijkertijd glijdt zijn tong over zijn lippen en heel even vrees ik dat hij op mijn linkerhak wil gaan sabbelen.

Ik wil ze terug, en wel meteen, en ik doe een greep naar mijn eigendommen.
Maar de schoenmaker springt naar achteren en klemt mijn laarzen stevig onder zijn oksels. Met broeierige stem vraagt hij mijn naam.
,,Van der Laarsen” lieg ik.
Daarna schrijft hij met trillende vingers een bonnetje, drukt deze in mijn hand en dringt een vette knipoog aan mij op. Hij mompelt dat ik mijn laarzen vlak na sluitingstijd mag komen passen. Tegelijkertijd kietelt hij nog even snel met twee plakkerige vingers in mijn handpalm.

Ik sta aan de grond genageld. Getver, wat een oversekste lijmsnuivende engerd is die schoenlapper. En ik probeer zijn sporen uit te wissen door uitgebreid met mijn hand over mijn jas te wrijven en griezel als ik bedenk wat hij allemaal met mijn laarzen kan uitspoken. Voordat ik ze aantrek, controleer ik de binnenkant eerst op achtergebleven‘lijmresten’neem ik mezelf voor. Onthutst slof ik naar buiten en snap er niks van. Toen ik mijn oerdegelijke veterschoenen ter reparatie aanbood, gaf hij geen krimp. Nu ziet die halve zool me niet als een klant maar als een mik op hoge benen.

Bovendien peins er niet over om mijn laarzen zelf op te halen. Dat laat ik meneer Li wel doen. Kan die hem meteen een grote muil geven. Ach meneer Li. We passen bij elkaar als een linker en een rechter schoen. Voor hem hoef ik mijn imago niet zo nodig op te poetsen. En het maakt hem niets uit of ik veterschoenen, klompen of sexy laarzen draag. Hij heeft zelfs geen bezwaar tegen slippertjes.

Categorieën: VC-Li

Li

Liever gek dan 'grijs'. (O)mama Li doet maar wat. Schrijft voor een scholengroep, een ouderenblad en voor schrijfgroep Undercover. Is na 10 jaar weggereorganiseerd bij het Alphens Nieuwsblad. Werkte 30 uur per week als bovenschoolse coördinator TSO bij SCOPE Scholengroep. Sindskort gepensioneerd.

19 reacties

sally · 1 februari 2005 op 00:18

Geweldig! 😀 😀
Heb jij een mazzel met een mijnheer Li die geen bezwaar heeft tegen slippertjes…

groet
Sally

Louise · 1 februari 2005 op 07:59

Godzijdank kan een beetje schoenenlapper zeer weinig met slippertjes 😀

Hij is erg leuk, Li 😉

viking · 1 februari 2005 op 09:07

Mmmm, schoenmaker, ook wel leerfetishist of misschien zelfs leernicht. In dat laatste geval zal het geen hondepoep zijn waarmee het kiertje tussen hakje en zooltje besmeurt is…
Goed poetsen dus.

😛

Li · 1 februari 2005 op 09:34

Gedverrr Viiikiiing.*gilmodus*
Dát had je nu niet moeten zeggen 😮

Fred · 1 februari 2005 op 09:40

Li…
En suberb kunnen koken en deze laarzen…
Waarom heb ik je niet eerder ontmoet 😀

Ma3anne · 1 februari 2005 op 10:00

Ben nu wel heel benieuwd naar die laarzen. Kun je een foto plaatsen? Liefst zonder kwijlende schoenlapper.

KingArthur · 1 februari 2005 op 10:09

Erg leuk, trek gewoon de stoute schoenen aan en ga met lood in je schoenen maar gewoon je laarzen ophalen. Zal vast weer stof kunnen zijn voor nog zo’n column.

WritersBlocq · 1 februari 2005 op 13:30

ik wil dat je ze zelluf gaat halen! vervolg vervolg vervolg!

Kees Schilder · 1 februari 2005 op 17:04

Ja, dit vraagt om een vervolg Li.Genoten weer

tontheunis · 1 februari 2005 op 17:13

Wie de schoen past…

TT

Dees · 1 februari 2005 op 19:21

Brrrrrrrrr… Ik zou de laarzen zelfs naspoelen als ik ze terugkreeg. Probeer het nog eens met je orthopedische schoenen, dat zal em leren 😉

pepe · 1 februari 2005 op 19:59

[quote]Kan die hem meteen een grote muil geven[/quote]

Weer een leuke woordspelling hier.

Hij is weer geweldig Li.

Mosje · 1 februari 2005 op 20:18

O Li, mijn koninkrijk voor één keer ruiken aan jouw laarzen zoals John Cleese in A Fish Called Wanda.
😛

Mup · 1 februari 2005 op 22:37

Zelf ophalen en de slippers inleveren, bis, bis, bis,

Groet Mup.

melady · 1 februari 2005 op 23:53

Een schoenmaker moet bij zijn leest blijven.
Punt.

En ik wil je geen hak zetten, maar ik geloof dat je de lezer op een verkeerd been zet.

Melady 🙂

Martijn · 2 februari 2005 op 02:27

[quote]…”Van der Laarsen” lieg ik.[/quote]
😛

Hahaha,
Li van der Laarsen, een nieuw pseudoniem is geboren vrees ik.

[b]Li van der Laarzen
Steunzool 3
83-39 XL
Italië [/b]

Groet Martijn 😀

Mar · 2 februari 2005 op 18:02

Whoehaha, wat een humor.
Hoe kom je erop!

Vanaf nu breng ik mijn ‘precious shoes’ niet meer weg.

Mar

Li · 2 februari 2005 op 18:33

[quote]Ben nu wel heel benieuwd naar die laarzen. Kun je een foto plaatsen?[/quote]

Ma3: Ik heb op internet gezocht naar soortgelijke exemplaren maar ik kwam telkens op adultsites terecht 😛

Fred: Ja Fred, het is ongelooflijk. Ik ben nog steeds Undercover 😀

Martijn: Bijna goed! Het is 85-37 XL te Staphorst

En iedereen die reageerde op Slippertjes:

Het bonnetje zit nog veilig en wel in mijn tas.
Ik zal mijn stouten schoenen binnenkort maar eens opzoeken.:roll:

Li 😉

prikkels · 19 februari 2005 op 20:50

Wat een enige column. Ik houd mijn schoenen (hart) bij voorbaat vast als ik langs een schoenmaker kom.

Neen neen, aan mijn schoenen geen vreemde meneren of mevrouwen meer. Laat staan aan mijn laarzen. Mijn laarzen krijg ik volgens mij toch niet meer van mijn voeten want ik ben ermee vergroeid.

Dat moet ook bijna wel, want in mijn maat (ik heb 34,5) is weinig leuks en fatsoenlijks te krijgen. Als je dan eens wat vindt waar je prettig op loopt en ook nog eens zalig zitten. Dan verdedig je die zowat met je leven.
😮 😉

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder