Het zweet stond in mijn handen. Daar zat ik dan, te wachten tot hij me op kwam halen. Heel de nacht had ik er van wakker gelegen, niks gegeten die ochtend. Man wat was ik zenuwachtig en wat gaat de tijd toch langzaam als je moet wachten. Vorig jaar had ik ook al eens een afspraak met hem gemaakt, maar twee dagen van tevoren heb ik afgebeld. Ik durfde niet. Nu heb ik weer op het punt gestaan hem af te bellen, maar moest volhouden deze keer. Even doorbijten anders zou ik er hoogstwaarschijnlijk later spijt van krijgen.

Eindelijk, daar was hij dan. Hij schudde me de hand. Hij was jonger dan ik had gedacht. Misschien dat dat het wat makkelijker maakt, dacht ik nog. Hij gaf me een drankje en probeerde me wat op mijn gemak te stellen, maar dat had weinig effect. Mijn handen trilden, ik had geen idee wat hij precies van mij verwachtte.

Na wat gescharrel, waar ik niks van kon zien, draaide hij zich om. Ik zag zijn slang. Lang, maar minder dik dan ik had verwacht. Hij vroeg me mijn mond te openen en zonder verdere vragen te stellen deed ik wat hij vroeg. Hij spoot in mijn mond en ik voelde de tranen in mijn ogen prikken. “Doorslikken, nu!” zei hij op strenge toon. Ik werd boos in mezelf. Ik word niet graag gecommandeerd. Hij had op zijn minst een beetje meer respect kunnen tonen. Het is dat mijn mond vol was, anders had ik er zeker wat van gezegd. Hoewel ik boos was, ging ik in op zijn verzoek. Inmiddels stroomden de tranen over mijn wangen, maar het leek hem niks te deren. Hij pookte vrolijk verder in mijn mond. Toen voelde ik het opkomen, ik moest braken. Heel erg braken zelfs. Het is dat ik niks had gegeten die morgen anders had ik hem helemaal ondergekotst. Ook daar leek hij niet van onder de indruk. Hij bleef maar doorgaan, er leek geen eind aan te komen. Tien minuten leek wel een uur te duren.

Eindelijk vond hij het dan toch genoeg. Zonder mij ook maar een blik te gunnen, veegde hij zijn slang af en liep hij weg. Ik voelde me misselijk. Respect en tact was ver te zoeken. Hij mompelde nog wat over een vervolgafspraak en om het dan eens anaal te proberen. Ik werd al ziek bij de gedachte.

Dit maagonderzoek was meer dan genoeg. Mocht er nog een darmonderzoek nodig zijn, dan spuiten ze me maar plat. Met medicijnen wel te verstaan. Nee, dit geen tweede keer meer.

Categorieën: Fictie

8 reacties

DriekOplopers · 16 januari 2007 op 22:03

Inderdaad een erg vervelend onderzoek, lieve Wendy. Maar er bestaan ook ziekenhuizen waar ze wél aardig voor je zijn.

En leer je ontspannen, als ik zo vrij mag zijn!!!

Kop op!

Driek Omeprazol

SIMBA · 17 januari 2007 op 08:25

Ja…je had me beet 😀 ik zat te denken “pfff, wat een afspraakjes maakt die Wendy” 😕
Rotonderzoek ja; zelf nooit gehad maar ik “mocht” er bij zijn toen mijn man het onderging.

wendy77 · 17 januari 2007 op 08:55

Het verhaaltje staat onder fictief, omdat ik vorige week een afspraak had voor een maagonderzoek. Nuchter en zenuwachtig kwam ik in het ziekenhuis om te horen dat het onderzoek niet door ging. Na mijn gesprek met de chagrijnige, norse internist, heb ik een idee gevormd hoe het onderzoek zou kunnen verlopen. Morgen moet ik alsnog voor de gastroscopie en zal ik weten of het enigszins klopt, of dat ik spookverhalen heb zitten verzinnen.

DreamOn · 17 januari 2007 op 09:13

Ik kan me goed voorstellen dat je tegen dergelijk onderzoek opziet.
Aan de andere kant; dokters zijn er om je te helpen en je van vervelende kwaaltjes af te helpen.
Ik hoop dat je er baat bij hebt! Sterkte. Liefs Trudy.

pally · 17 januari 2007 op 09:58

Heel grappig hoe je de lezer eerst op het verkeerde been zet!
Verder sterkte Wendy met het onderzoek.

groet van Pally 😀

arta · 17 januari 2007 op 13:58

Erg leuke column!
Sterkte bij je onderzoek!
🙂

Bitchy · 19 januari 2007 op 07:08

Ik was al zo ver dat ik begreep dat het niet over sex ging, maar bij mij lag je bij de tandarts 😉

KawaSutra · 19 januari 2007 op 19:38

Haha, ik dacht dat je een auto was.
Nee vervelend. die onderzoeken. Pas een blaasonderzoek gehad. Maar de bevestiging dat alles goed is, is dan wel weer prettig.

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder