Pygmalion

[i]Chirurg maakt zijn ideale echtgenote.[/i] Van alle berichten die vorige week in het nieuws kwamen, blijft deze mij het meeste bij. Niet de dagelijkse portie moord en doodslag. Niet de populaire soaps rondom bankiers, advocaten en ander bovenmodaal geboefte. Zelfs niet de nutteloze details van de betekenisloze levens van zinloze BN’ers. Nee, het is het knip- en plakwerk van een handige thuisklusser dat mij het meest intrigeert… maar waarom?

Fijn week-end

Meneer Trawant het is van het grootste belang dat u de zaken eens wat positiever gaat bekijken.
U bent te cynisch, iedereen om u heen heeft plezier in het leven en u zit maar wat te kniezen op die bank.
Ja dokter, het wordt me soms even teveel.
U zegt dat u af en toe tijdens het zappen rauwe kreten slaakt?

De suicidale peuter

Ik ben totaal inspiratieloos, dus dit word vast en zeker een stuk waar menig peuter over heen kan walsen. En niet enkel walsen. Nee, ze draaien er vervolgens een heerlijk geurende drol op, omdat hun moeder hen vergeten was te ontluieren, omdat ze te druk was met het pijpen van de onverstaanbare jongen die elke week de tuin komt inspecteren. Niet enkel de normale tuin, maar zoals voorspelbaar ook de tuin tussen de moeder haar benen. Wat moeder enkel niet weet is dat de stotterende tuinier zichzelf daarna wast met de gedraaide drol van haar peuter, omdat hij zelfs dat frisser vindt dan de moeder. Ze pijpt als een stofzuiger, maar ze stinkt als een halfdode vrouw die haar tampon nooit verwisselt.

Me Zuster!

‘Me zuster!’ Tja, dat klinkt een beetje als ‘Mijn tante op een bakfiets!’ Maar de combinatie tante en bakfiets is absoluut ondenkbaar, althans in mijn familie. Niet alleen stammen mijn tantes uit de tijd dat bakfietsen nog slechts met de bakkersknecht en de scharensliep werden geassocieerd, ook fysiek is de combinatie schier onmogelijk. De uitroep ‘Me zuster!’ is hier dus wel degelijk serieus bedoeld!

Boef zoekt vrouw

Jottem! Joechee! We krijgen er weer een prachtig programma bij op de Nederlandse televisie. En een concept om je vingertjes bij af te likken. Pas geleden kwam Xander de Buisonjé hier in het programma “Pauw en Witteman” over vertellen.
Ik vond meteen al dat Xander er zo braaf uitzag. Een grijs vest waar mijn opa jaloers op zou zijn geweest met daaronder een keurig wit overhemd. Zoals ik hem ken, heeft Xander altijd zo’n boeventronie, een baard van drie dagen, een wild ongecontroleerd kapsel… Eerst dacht ik dat hij bevangen was door de hype van de Beatles, met zijn nieuwe bloempottenkapsel, maar later begreep ik, dat dit het programma ten goede moet komen. Immers, als Xander eruitziet als de boef, dan schept dat natuurlijk verwarring.