Lopen!

Een heerlijke niks-aan-de-hand-avond. Seven Years in Tibet is op televisie en ik nestel me nog even onder mijn dekentje op de bank en schuif mijn voeten onder zijn benen.

Versieren 2.0

Nonchalant plantte ik mijn arm op de bar. Met een koel gelaat probeerde ik het lauwe bier op de bar dat mijn mouw daarop doorweekte te negeren. Door mijn arm voor een biertje op te steken was ik van de mentale strijd af. Met het biertje in mijn hand stond ik daar een beetje de rol te spelen van de onverschillige, coole cowboy. Enkel een ruwe schets van een man voor wie het schilderij had afgedaan. Ik krabte eens interessant langs mijn drie dagen lang expres genegeerde baardgroei op mijn wang.

Drama

Drama, ik wil geen rimpels, kaal worden of één uitgezakt onderlijf. Hoe kan ik dit tegen gaan? Zoals iedereen, word ik ook een dagje ouder en die wallen onder mijn ogen zorgen nu al voor ellende. Iedere dag, een slaap van acht uur trek ik echt niet, dus er is een oplossing! Rechtrekken die hap. Kijken of dokter Schúmacher nog een gaatje voor mij heeft. De secretaresse meldt dat ze geen plaats hebben komende 2 jaar. Hoe zou dat nou komen?

Froggie

Een beetje troosteloos zat ik op het bankje in de tuin en volgde met mijn ogen een klein spinnetje dat als een speer heen en weer over de tegels rende. Charley had het diertje gelukkig nog niet gezien, anders was het eind van het spinnetje in zicht.

Bakkie leut

Toen ik ging zitten aan een wankel tafeltje achter in de koffiebar, zette ik mijn kopje koffie voorzichtig neer op het tafeltje. Het smoezelige interieur was donker, rook naar grauwe tabak, en oud bier dat overal gemorst was.