Een gefrustreerde anti – reclame Jannette

De feestdagen zijn al een aantal dagen voorbij. En als de feestdagen voorbij zijn, komen de reclames over afvallen aanbod. Ik kan daar zo gestoord van worden, al die onbelangrijke reclame op Internet en tv. Alsof mensen zelf niet kunnen bedenken dat ze moeten afvallen of iets dergelijks. Wanneer komt er wat zinnigs in de reclame. Wanneer wordt er eens echt wat zinnigs verteld in deze wereld. Net zoals ook de showbizz news. Wat vind ik dat toch een onzin.

Dagje ouder

Het contract van mijn mobiele telefoon is bijna afgelopen. Op zich niets mis mee, want bij een nieuw contract kan ik mezelf een hoop centen besparen, òf een hoop méér krijgen voor hetzelfde bedrag. Alle reden dus er enkele ogenblikken aan te besteden en e.e.a. eens wat nader te bekijken.

De Urker drooglegging

[url=http://www.lifeisabitch.nl]Ik[/url] dacht dat ik hem niet goed verstond. Maar hij zei het echt! Jaap Kroon, de burgemeester van Urk, wil de supermarkten gaan verbieden om bier te verkopen. Dus geen verkoopverbod gericht op de drinkende jeugd, maar een drooglegging voor het hele eiland. Toen ik de beste man op TV zag, kreeg ik meteen een beetje medelijden met hem. Burgervader zijn van Urk lijkt me zachtst gezegd al niet het leukste baantje, maar als je dan ook nog eens met zo’n voorstel als dit landelijke publiciteit scoort, is het wel heel droevig met je gesteld.

Stage bij de PVV

Even met de PVV gebeld: “Goedemorgen, Oplopers hier. Geert in de buurt?” De fonkelnieuwe stagiaire vroeg mij, waar ik de heer Wilders over wenste te spreken. Want de stagiaires van de PVV houden immers alles nauwgezet bij in verband met journalistieke onderzoeksdoeleinden. Erg nuttig, zo’n stage bij de PVV. Ik vertelde de jongedame aan de telefoon dat de reden waarom ik Geert wilde spreken haar geen donder aanging, en bulderde dat ik de peroxidepoliticus nu als de gesmeerde bliksem aan de lijn wilde. Dat hielp. Brommerig informeerde Geert bij mij, wat ik dit keer van hem wilde. Tijd om open kaart te spelen:

Oudjaarsrapport: eindcijfer 7-

Zo op de grens van oud en nieuw wordt een mens altijd wat weemoedig. Heb ik het goed gedaan of kon het beter? Wat is er terecht gekomen van alle zaken die ik me -meer dan- vorig jaar op 30 of 31 december had voorgenomen? Voornemen, voorgenomen, het is me een woord.
Voornemens zijn, dat heeft allengs iets plechtigs. Voornemens zijn voelt als een belofte. Als het inlossen van een oude schuld. Het is maar, hoe je het bekijkt of opvat. Of..hoe je jezelf opvat of bekijkt.