De goede oude tijd
De goede oude tijd, of de tijd der zelfvoorziening. Wie denkt er af en toe niet hoe het vroeger was. De romantiek van vervlogen tijden.
De goede oude tijd, of de tijd der zelfvoorziening. Wie denkt er af en toe niet hoe het vroeger was. De romantiek van vervlogen tijden.
Even met Europa gebeld: “Goedemorgen, Oplopers hier. Mevrouw Kroes in de buurt?” De telefoniste vroeg mij met een zwaar Frans/Duits/Engels/Portugees/Spaans accent of ik een ogenblikje geduld had. Neelie was druk aan het mededingen, maar ze zou vragen of ze de bejaarde Eurocommissaris even kon storen. Na enige tijd kreeg ik de strenge mededingingsdeskundige aan de lijn. Ze had niet veel tijd: ze was druk doende, een chocoladehagelslagkartel te onderzoeken. Altijd belangrijk.
Vorige week heb ik, zoals de laatste jaren traditie is rond deze tijd, een pompoen uitgehold. Met behulp van een extreem bot aardappelschilmesje heb ik er daarna twee driehoekjes uitgesneden. Die vormen samen de ogen, een kleiner driehoekje eronder de neus. De grootste uitdaging vormde het uitsnijden van de mond, maar nu staat hij dan toch, met een waxinelichtje in zijn binnenste, op mijn balkon. Door de regen van de afgelopen dagen is het rottingsproces jammer genoeg nu al ingetreden. Ogen, neus en mond krijgen een steeds dikkere laag schimmel en het monster krijgt iedere dag een papperiger uiterlijk. Ik ben bang dat hij Halloween niet zal halen.