De tijd vliegt

Op het moment dat ik dit schrijf zitten we alweer een eind in Frankrijk. Na eerst half stuiterend België gepasseerd te hebben zijn we op weg naar de ‘racestad’ van Frankrijk: Parijs. Ongelooflijk asociaal en levensgevaarlijk komen de 3 franse merken je voorbijscheuren. De oplossing daartegen is gewoon: midden door Parijs rijden op de weg die ongeveer het tegengestelde is van het wegennet buiten Parijs: de Perephirique. Lekker relaxed, met een lekker gangetje zijn we zo Parijs gepasseerd.

Project Buiten Om (3)

Het is ruim een maand geleden dat coördinerend wethouder wijkontwikkeling Helmond West mij op de hoogte bracht van voorgenomen plannen om het ontbrekende stuk van de stedelijke binnenring door onze straat en huis te laten lopen. Het nieuws deed mijn hoofd en hart behoorlijk op hol slaan. De enige zorg die onmiddellijk bovendreef was, hoe kom ik aan informatie en waar haal ik advies?

Bier op het eiland Bali

Het bloedmooie meisje aan de kassa zei : zestienduizend rupiah, oom. Ik schrok, niet omdat zij mij aansprak met oom, want dat is hier de gewone aanspreektitel voor iemand die men goed kent en ouder dan veertig is, maar wel wegens de prijs van een grote fles Bintang bier van 620 ml.

Gisteren kostte die fles nog 0,90 Euro, zei ik, en vandaag 1,15 Euro ?

De notaris en de kokkin

Een paar maanden geleden heb ik voor een Franse notaris een ingewikkeld Indonesisch testament en ook een Indonesische eigendomsakte vertaald van het Indonesisch naar het Frans. Later liet hij mij per email weten dat hij en zijn gezin twee weken vakantie wilden nemen in Bali.
Beleefd maar arrogant, zoals dat soort rijke Fransen zich gewoonlijk gedraagt, vroeg hij mij om voor hem een gemeubelde villa te vinden die hij dan zou huren.

De stewardessen van Transavia

Even met de bioscoop gebeld: “Goedemorgen, Oplopers hier. Is de heer Pathé in de buurt?” De bereidwillige telefoniste legde mij uit, dat dat wel even kon duren. De oude bioscooptycoon is altijd lastig op te snorren; het is nu eenmaal niet eenvoudig om iemand te herkennen in het donker. Maar na enig geduld mijnerzijds kreeg ik de oude grondlegger aan de telefoon. Beleefd vroeg hij mij, waarmee hij mij van dienst kon zijn. Dat legde ik hem dus even nauwgezet uit: “Koop je weleens een brood? Ja toch zeker? Ben je dan bereid om meer te betalen voor een brood dat nog niet beschimmeld is? En haal je weleens een bloemkool? Ben je dan bereid om meer te betalen voor een bloemkool die niet zwart van binnen is?”