Mijn en dijn. Hoe moeilijk kan het zijn?

Vorige week kreeg ik van mijn meisje een dvd-box van [i]The Simpsons[/i]. Dat vond ik eigenlijk zonde; je plukt alle seizoenen zo van internet. Je betaalt ook niet voor het toilet als er niemand bij het schaaltje zit. Als ik in een winkel voor een cd of dvd betaal voel ik me dan ook genept. Net als wanneer je afval scheidt of een daklozenkrant koopt. Dat is logisch; elke ouder laat toch ook de PlayStation ombouwen zodat de kids gekopieerde [i]Harry Potter[/i]-spelletjes kunnen spelen. Je bent een dief van het spaarvarken van je kinderen als je het niet doet.

Uggs, Crocs en Birkenstocks

Het woord “gezondheidssandalen” is al voldoende voor mijn slokdarm om heel ongezonde antiperistaltische bewegingen te maken. En de woorden ‘Birkenstocks’ en ‘mode’ blijven voor mij onverenigbaar. Gezondheidssandalen draag je als je werkzaam bent in een ziekenhuis en de hele dag veel moet lopen. Bovendien trek je dan je Birkenstocks pas aan als je op je werkplek bent aanbeland. Met zulke afschuwelijke dingen ga je natuurlijk niet over straat.

De giflamp

De mileu-maffia heeft weer een nieuw doel voor ogen. Mocht u eerder al geen auto rijden, terwijl bewezen is dat een trein veel meer vervuilend is, nu mag u ook al niet meer genieten van uw ouderwetse, gezellige gloeilamp.

Vrouwvriendelijke dozen

Soms lees ik die shit wel eens. Die shit waar je niet om gevraagd hebt en toch binnenkrijgt op je emailadres. Dat je anti-spam hebt maakt niet uit. Binnen komt het toch.
Vandaag een reclame over massage:
Pedicure, schoonheidsspecialiste en massage aan huis. Voetverzorging en schoonheidsbehandeling of een klassieke of hotstone massage. Wanda komt naar u toe.
Bel voor een afspraak.

Vervagende Grenzen

Vroeger….. Tja, vroeger dat was toen je poep nog met een lange OE schreef, de boten van hout en de mannen van staal waren (lijkt me lastig met die controle poortjes op Schiphol als je van die generatie bent) vroeger…. Toen waren de grenzen nog duidelijk.