Geachte heer Wilders,
Ik wil hierbij mijn steun betuigen aan uw vele denkwijzen. Zo vind ik het plan de Koran te verbieden een goed initiatief. Van mij mag u de bijbel, de boeken van Dr. Phil, Sonja Bakker en de Libelle op uw verlanglijstje erbij schrijven. Daarna gooien we dat verlanglijstje ook weg, want dat neigt teveel naar het Sinterklaasgeloof.
Ik heb geen Hyves. Ik riep hooghartig in het beginstadium van deze bejubelde internet ontmoetingsplek dat ik hier níet aan mee zou doen. Ik baal nu van mijn trots, mijn trots die ik zo krampachtig vasthoud omdat ik me niet wil laten kennen. Voel me verdomme buitengesloten!
“Goedemiddag, hebt u voor mij een Penthouse zonder kut? En een woordenboek zonder vloeken? U verkoopt tegenwoordig toch ook de Quest zonder voodoo-poppetje? U bent toch zo’n schijnheilige pleurisgristen die zelfs diefstal niet schroomt? Val dood klootzak, met die teringsupermarkt van je.” Opgelucht en met een stralend humeur verliet ik de C1000 aan de Flevostraat op Urk.
Soms als ik de krant lees, besef ik mij ineens hoe goed ik het hier heb. Ik leef in een moderne wereld waar alles mogelijk is. Of heel veel in ieder geval. Als ik zo de berichten uit minder gestelde landen lees, heb ik het hier ontzettend goed.
In India is onlangs een meisje vermoord door haar moeder omdat ze graag naar school wilde. En dan bestaat hier de term ‘spijbelen’… Een ambitieus meisje dat goed kon leren, moest het leven laten omdat ze graag wílde leren.
Waarom ben ik teruggegaan naar dat eiland? Ik weet het gewoon niet, misschien weer die zweefdrang. Soms doe je dingen en je weet gewoon niet waarom. Één ding weet ik zeker – ik was allesbehalve gelukkig met het leven. Weer was het een geval van eigen schuld natuurlijk, dus weer zelf er wat aan doen.
