Sla na 500m rechts af, zegt de vriendelijke ingeblikte vouwenstem van de Tom Tom de gemiddelde automobilist kan al bijna niet meer zonder, wat is het toch heerlijk zon klein apparaatje wat je de weg wijst je hoeft zelf niet meer te kijken waar je bent want dat weet de Tom Tom voor je, geen moeite meer doen om ergens te komen wat zouden we zonder de techniek moeten doen.
Doordeweeks ben ik van 9 tot 18 uur te vinden in een winkel. Werkend welteverstaan. Maar of je dat nog zo kunt noemen? 8 uur op een dag, 800 klanten op een dag. Veel verschillende mensen, echter blijkt (in mijn oogpunt) zeker driekwart van deze mensen te schofterig voor woorden. Al bellend willen ze wat afrekenen. Wijsend naar datgene wat ze willen hebben, moet ik als semi robot-mens maar snappen dat ze juist dat product willen hebben. Maar zo zijn we natuurlijk niet getrouwd.
Soms ben ik me ineens bewust van het feit, dat mijn kinderen toch wel een heel andere jeugd doormaken dan de kinderen van mijn generatie. Mijn dochter vroeg me pasgeleden: ‘Mam, toen jij klein was, toen hadden jullie alleen maar zwart-wit televisie. Maar de computerspelletjes: waren die ook alleen maar in zwart-wit?’ Ze snapte er niks van, dat ik als kind nog nooit van een computer gehoord had en pas op mijn dertigste voor het eerst in aanraking was gekomen met een personal computer.
Na een dag hard werken kwam ik thuis. Jas uit, verwarming en radio aan en natuurlijk de computer opstarten; zo ik was thuis!
Ik pakte een kop thee en keek even vluchtig door de post voordat ik achter mijn peeceetje “kroop”.
Maar wat zag ik tot mijn verbijstering…internet deed het niet! Ik probeerde vanalles; zocht naar losse stekkers, startte opnieuw op, klikte op allerlei knopjes maar het World Wide Web liet mij niet toe.
Ik schrijf graag, ik dicht graag, en heb zelfs een eigen site die alleen met gedichten vol staat. En eens heb ik de gore moed gehad om er een erotische vertelling op te plaatsen. Wist ik veel, was voor mij ook de eerste keer, maar de reacties waren zeer positief.
