Het is kwart voor negen, een kwartier voor opening. De sfeer is gedrukt in het kleine kamertje waar een printer, een fax, een kopieermachine, een aanrechtblokje en een klein tafeltje met daaromheen vijftien stoelen staan. Op dertien van de vijftien stoelen zitten dertien vrouwen, van wie twaalf humeurig kijkend, die worden toegesproken door hun teamchef. Dezelfde twaalf van de dertien vrouwen trekken nerveus aan een sigaret.
Ik ben slachtoffer van ‘zinloos gebeld’. Klinkt als ‘zinloos geweld’ met een dikgeslagen lip, niet?
Nou, die dikgeslagen lip zit er vet aan te komen…
Artikel in de krant: “96% van de mannen van middelbare leeftijd, volgt de mode niet en is op andere gebieden hopeloos ouderwets” (?????????)
Jezus, daar val ik tegenwoordig onder en het klopt als ik naar mijn gele Zemani-jasje met bijpassende gele bergschoenen kijk. De vleesgeworden truttig- en treurigheid springen als vlooien in doodsnood van mijn kleding af.
Mijn reputatie is flink aan het versloffen. Van een sexy pump ben ik afgegleden naar een oerdegelijke damesmolière. Dus wordt het hoogtijd dat ik mijn imago ga oppoetsen. Daarvoor trek ik een paar spannende hooggehakte laarzen uit de kast.
