Aftrekken…

Mijn geheugen laat me wel eens in de steek de laatste tijd. Meneer Pastoor zei vroeger al, dat weet ik dan nog wel, dat dat van het aftrekken kwam. Pastoor was van de moderne tijd dus moderne taal poogde hij altijd in zijn opvoedkundige gesprekjes voor de klas van mijn katholieke basisschool te integreren.

Hersenschudding? Staat niet op de planning.

Ik ben een fervent planner. Plannen kan ik als de beste. In mijn werk draait alles om een goede planning. Als je bepaalde doelen hebt, bereik je die ook beter wanneer je daar een tijd aan vast koppelt. Dus plan ik mijn leven ook zorgvuldig. Ik had dan ook gepland om tot mei 2005 geen enkele column meer te produceren. Simpelweg, omdat dat niet in mijn planning van 2005 paste. Maar zoals je wellicht zelf ooit ervaren hebt, valt het leven niet te plannen. De eerste week van januari liep nog perfect volgens het boekje. Vanaf de 2e week ging het finaal mis.

Paarse korreltjes in gedachten (Deel 2)

[b]Entree Club ‘Simple Booz'[/b]

Samen liepen we enkele straten af en eindigden zo in zijn favoriete club. Neem nooit een gids die je zijn eigen wegen laat zien. Papa Joe was dikke maatjes met de portier dus hij werd zonder problemen binnen gelaten, de portier zag de onaangename geur die Joe met zich mee droeg niet als een reden om hem te weigeren bij de ingang.
Hier zou hij denk ik spijt van krijgen, overal waar papa Joe langs liep liet hij een waas onaangename geur achter. In de gesprekken die Papa Joe en ik onderweg hadden, schatte hij mij een jaar of twintig. Ik heb hem toen maar in de waan gelaten.

Respect, Fatsoen, Normen en Waarden

Ik moet u iets bekennen: Ik heb geen oranje polsbandje. En ik ben ook vast van plan er geen aan te schaffen. Zo, dat is eruit. Wat betekent dat voor mijn imago? Word ik nu vies aangekeken? Misschien word ik zelfs aangesproken op mijn respectbandje-loze pols. Word ik een paria, een uitgestotene, “weer zo eentje die geen respect heeft”?