Gek werd ik ervan. Minimaal twee keer per nacht en bijna drie jaar lang werd Sem krijsend wakker. Nu weet ik dat er ouders zijn die vinden dat je een kind moet laten huilen, omdat het het dan vanzelf afleert. Maar ik ben van mening dat je je kind altijd moet troosten, zeker als het huilend wakker wordt. Een kind dat huilend wakker wordt verkeert in zekere zin in doodsangst.
Het bericht waarnaar ik zocht vond ik meteen, maar even later viel mijn oog op een artikel met als kop ‘Waarnemingen door een naam’.
Aan de directeur van de Hovercraftfabriek,
Weledele Heer,
Vindt u ook niet dat wij de NS moeten helpen? En Prorail? Er zijn tenslotte grenzen aan mensen maar laten spartelen.
Graag draag ik u een idee aan, dat u geheel belangeloos mag overnemen. Doet u maar net of het idee van uzelf komt, dat werkt het lekkerste.
Ik bezocht in Apeldoorn de Autotechnische school. Op de Loolaan in Apeldoorn leunde de school tegen paleis het Loo aan. Te dicht waarschijnlijk, want hij is inmiddels gesloopt.
Eens sloeg ik er over de kop met een oude kever van een klasgenoot en lag toen letterlijk op koninklijk terrein. Godzijdank had ik nog geen rijbewijs.
De middenstand heeft aan mij geen gemakkelijke. Welke poets men mij ook probeert te bakken, welke kleintje men mij door de neus probeert te boren, ik sla verwoestend terug.
Als royale inkoper en vriendelijke klant die zich kieskeurig en prijsbewust een eenzame weg door de supermarkt baant, heb ik de vermoeiende gewoonte ontwikkeld terúg te gaan.
